Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлији- Әмирәл Мөминин Мөвла Имам Әли (әлејһис сәлам) бујурур: “Еј Кумејл! Сәһвләрин јахшы ишләриндән чох, гәфләтин гәлб һүзурундан артыг, Аллаһын немәтләри сәнин шүкүр етмәк гүдрәтиндән чохдур”.
Имамын (ә) бу нурани кәламынын шәрһинә нәзәр салаг:
1. Чох тәәссүф ки, бир чохларымыз ҝүнаһларымызын бәзисини ҝүнаһ һесаб етмирик. Јалан, төһмәт, гејбәт, нашүкүрлүк, сөз јајмаг, башгаларыны мәсхәрә етмәк кими ҝүнаһлары едирик. Чох данышыр, намазы гәлб һүзуру олмадан гылыр вә намазда шәкләр едиб, вахтымызы өлдүрүрүк. Бәзән јахшы ишләр ҝөрүрүк, анҹаг онун һаггында бир гәдәр фикирләшән заман ибадәт олмадығыны анлајырыг. Она ҝөрә дә ҝүнаһларымыз јахшы ишләримиздән һәмишә чох олур.
2. Бир гәдәр фикиләршсәк ҝөрүрәк ки, ҝүн әрзиндә Аллаһы чох аз јада салырыг. Намазларымызы тәләсик гылыр вә мадди ишләримизә тәрәф ҹан атырыг. Анҹаг Илаһи Өвлијалар јатан заман белә Аллаһы унутмур вә ону јада салырдылар. Она ҝөрә дә гәфләтимиз гәлб һүзурумуздан даһа чохдур.
3. Аллаһын немәтләри сөзсүз ки, чохдур вә инсан бүтүн бу немәтләрә шүкүр етмәјә гадир дејилдир. Мисал үчүн әҝәр инсанын ҝөз нуруну Аллаһ биздән алса, бөјүк бир мүсибәтә дүчар оларыг. Әҝәр инсан өмрүнүн ахырына гәдәр анҹаг бу немәтин шүкрүнү јеринә јетирмәк истәсә, јенә дә она гадир олмаз.
Имам (ә) башга јердә бујурур: “Еј Кумејл! Һәр ҝүнүнү Аллаһы јада салараг башла! Һәр ҝүн “Лә һәвлә вә лә гуввәтә иллә Билләһ” зикрини унутма! Аллаһа тәвәккүл ет. Һәр ҝүн бизи хатырла (бизә салават ҝөндәр). (Бу әмәли јеринә јетирмәклә) Аллаһын фәзли илә һәмин ҝүнүн шәриндән аманда оларсан”.
Имамын (ә) бу зикрләрә ишарә етмәси сәбәбсиз дејилдир. Бәлкә араларында олан рабитјә ҝөрәдир.
Бир мүсәлман һәр бир ишини “Бисмилләһир-Раһмәнир-Раһим!” зикри илә башламалыдыр. Һәр бир иши бәрәкәтли вә Аллаһы јада салараг јеринә јетирсин. О иш ки, Аллаһын адыны чәкмәдән ҝөрүләр, бәрәкәтсиз олар вә сона чатмаз.
“Лә һәвлә вә лә гуввәтә иллә Билләһ” зикрини һәр ҝүн демәк вә етираф етмәк ки, бүтүн гүввәт вә гүдрәтләр анҹаг Аллаһа аиддир, Она сөјкәнмәдән инсанын һеч бир иш ҝөрә билмәдијини вә һеч бир шәр гүввәни дәф едә билмәдини дәрк едәрик.
Ишләримизи Алаһа тапшырмағымыз вә Она тәвәккүл етмәјимиз исә она ҝөрәдир ки, биз буну етираф едәк: “Аллаһым! Бизим өзүмүздән һеч бир шејимиз јохдур. Сәнин лүтфүнә сөјкәнмәдән вә Сәнә тәвәккүл етмәдән һеч бир иш ҝөрмәјә гадир дејилик. Һәр нә вар - Сәндәндир вә Сәнин әлиндәдир”.
Салават демәјин бир чох фәзиләтләри вардыр. Онлардан бири будур ки, Мәсумлара (ә) тәвәссүл едир вә онлардан јардым истәјирик.
Инсан бу дөрд әмәли јеринә јетирәрәк, һәр ҝүн шәрдән узаг олар. Бу шәр истәр нәфсимиздән олсун, истәр шејтандан, истәр дә бәла вә ја мүсибәт олсун.
Инсан Аллаһы зикр едән заман ону дилиндә дедији кими гәлбиндә дә етираф етмәлидир. Әҝәр гара рәнҝили дәмири ода дахил етсәниз, одун рәнҝини алаҹагдыр. Биз дә әҝәр бу зикрләри тәкрар етсәк, дилимиздән гәлбимизә көрпү јаратсаг, онун мәзмуну дәрк едәр вә ондан даһа чох фајдаланмыш оларыг.
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
