Фатимә Зәһранын (сәламуллаһи әлејһа) бујурдуғу ҝөзәл кәламлары

Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлијинин вердији хәбәрә әсасән, Аналар Бајрамы олан һәзрәти Фатимә Зәһранын (сәламуллаһи әлејһа) тәвәллүд ҝүнүнүн мүнасибәти илә, АБНА сајты ики дүнја ханымларынын таҹы, бүтүн аләмин јаранмасынын әсас һәдәфи, Беһешт ҹаванларынын, Һәсән илә Һүсејнин (әлејһимә сәлам) Анасы, Аллаһ Тәаланын мәхлугатлары үзәриндәки һөҹҹәтинин бујурдуглары ҝөзәл кәламларыны тәрҹүмә едәрәк сајтымызын изләјиҹиләринә төһфә едир.


1- Әһли Бејтин (әлејһимус сәлам) мәгам вә мәнзиләти
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراءُ(علیها السلام( : » وَاحْمَدُوا الَّذى لِعَظمَتِهِ وَ نُورِهِ یبْتَغى مَنْ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ إِلَیهِ الْوَسیلَةَ، وَ نَحْنُ وَسیلَتُهُ فى خَلْقِهِ، وَ نَحْنُ خاصَّتُهُ وَ مَحَلُّ قُدْسِهِ، وَ نَحْنُ حُجَّتُهُ فى غَیبِهِ، وَ نَحْنُ وَرَثَةُ أَنـْبِیائِهِ «.
شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید: ج ۱۶، ص ۲۱۱٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Әзәмәт вә Нуруна хатир ҝөјләрдә вә јердә оланларын һаммысынын вәсилә илә она јахынлашмаг истәдикләри Аллаһа һәмд вә сәна един. Биз Онун (Аллаһ Тәаланын) јаратдыглары сырасындакы вәсиләләрик. Биз Онун дәрҝаһынын мәхсус кәсләри вә мүгәддәс мәканларыјыг. Биз Онун (јаратдыгларынын) ҝөзләринә ҝөрсәнмәдији гејбиндә һөҹҹәтләрик (админ: Һәзрәти Зәһра Әтһәр сәламуллаһи әлејһа бунунла демәк истәјир ки, Әһли Бејт әлејһимус сәлам Аллаһ Тәаланын Хәлифәләри вә Онун Һакимијјәтинин јер үзүндәки билаваситә нүмајәндәләридир. Онларын сөзүндән чыхмаг Аллаһ Сүбһанәһу Тәаланын сөзүндән чыхмаг вә онлара гаршы чыхмаг Аллаһ Тәалаја гаршы чыхмагдыр. Онлары севмәк Аллаһ ҹәллә ҹәлалуһуну севмәк, онлара итаәт етмәк Аллаһ Тәалаја итаәт етмәкдир. Ибадәт исә јанлыз јенилмәз гүдрәт саһиби олан каинатын јарадыҹысы Аллаһ Тәалаја мәхсусдур.)”

Шәрһи Нәһҹүл Бәлағә Ибни Әбил Һәдид, Ҹилд. 16, Сәһ. 211


2- Һәзрәти Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) Имам Әлини (әлејһи сәлам) танытдырыр
قالَتْ(علیها السلام): وَهُوَ الإمامُ الرَبّانی، وَالْهَیْکَلُ النُّورانی، قُطْبُ الاقْطابِ، وَسُلالَهُ الاْطْیابِ، النّاطِقُ بِالصَّوابِ، نُقْطَهُ دائِرَهِ الإمامَهِ.
ریاحین الشّریعه: ج ۱، ص ۹۳٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “О, (Әли ибн Әбу Талиб әлејһи сәлам) Рәббани вә Илаһи рәһбәрдир, Нурун тәҹәссүмү вә бүтүн мөвҹудларын диггәт мәркәзидир, Пак (вә ширкә алудә олмајан) нәслин өвладыдыр, Һаггы сөјләјән һидајәтчидир. О, Имамлығын вә Лидерлијин даирә мәркәзидир.”

Ријаһејни Шәриә, Ҹилд. 1, Сәһ 93


3- Ихласла ибадәт етмәјин фајдалары
قالَتْ (علیها السلام): مَنْ اصْعَدَ إلیَ اللّهِ خالِصَ عِبادَتِهِ، اهْبَطَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ افْضَلَ مَصْلَحَتِهِ.
تنبیه الخواطر معروف به مجموعه ورّام: ص ۱۰۸ و ۴۳۷، بحار: ج ۶۷، ص ۲۴۹، ح ۲۵٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Һәр кәс Аллаһа халисҹәсинә ибадәт едиб, Аллаһ хатиринә ишләрини ҝөрәрсә, Аллаһ Тәала ән лајигли мәсләһәт вә бәрәкәтләрини она әта едәр.”

Тәнбиһул Хәватир (Мәҹмәул Вәррам), Сәһ. 108 вә 437 – Биһарул Әнвар, Ҹилд. 67, Сәһ. 249, Һәдис 25


4- Ханым Зәһранын (сәламуллаһи әлејһа) Шиәләри үчүн етдији дуалары
 قالَتْ (علیها السلام): إلهی وَ سَیِّدی، اسْئَلُکَ بِالَّذینَ اصْطَفَیْتَهُمْ، وَ بِبُکاءِ وَلَدَیَّ فی مُفارِقَتی اَنْ تَغْفِرَ لِعُصاهِ شیعَتی، وَشیعَهِ ذُرّیتَی.
کوکب الدّریّ: ج ۱، ص ۲۵۴٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Илаһи! Еј Мөвлам мәним! Өзүвүн сечдијин Өвлија вә Шәхсијјәтләрә хатир, өвладларымын (Шәһадәтимдән сонра) мәним ајрылығыма ҝөрә, далымҹа ағламагларына хатир Сәндән мәним вә (пак) өвладларымын ҝүнаһкар Шиәләрини бағышламағывы диләјирәм.”

Көвкәбу Дурриј, Ҹилд. 1, Сәһ. 254


5- Ҹәннәтин ән үстүн шәхсләри Шиәләрдир
قالَتْ (علیها السلام): شیعَتُنا مِنْ خِیارِ اهْلِ الْجَنَّهِ وَکُلُّ مُحِبّینا وَ مَوالی اَوْلیائِنا وَ مُعادی اعْدائِنا وَ الْمُسْلِمُ بِقَلْبِهِ وَ لِسانِهِ لَنا.
فرمود: شیعیان و پیروان ما، و همچنین دوستداران اولیاء ما و آنان که دشمن دشمنان ما باشند، نیز آن هائی که با قلب و زبان تسلیم ما هستند بهترین افراد بهشتیان خواهند بود.
بحارالانوار: ج ۶۸، ص ۱۵۵، س ۲۰، ضمن ح ۱۱٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Бизим Шиәләримиз, һәмчинин бизи вә өвлијаларымызы севәнләр, дүшмәнләримиз илә дүшмәнчилик едәнләр, һабелә дили вә гәлби илә бизә тәслим оланлар Ҹәннәтин ән үстүн шәхсләридирләр.”

Биһарул Әнвар, Ҹилд. 68, Сәһ. 155, 11-ҹи һәдисин бир һиссәси.


6- Өмәр ибн Хәттабын итаәтсизлији
قالَتْ (علیها السلام): وَاللّهِ یَابْنَ الْخَطّابِ لَوْلا انّی اکْرَهُ انْ یُصیبَ الْبَلاءُ مَنْ لا ذَنْبَ لَهُ، لَعَلِمْتَ انّی سَاُقْسِمُ عَلَی اللّهِ ثُمَّ اجِدُهُ سَریعَ الاْجابَهِ.
اصول کافی: ج ۱، ص ۴۶۰، بیت الاحزان: ص ۱۰۴، بحارالانوار: ج ۲۸، ص ۲۵۰، ح ۳۰٫

Өмәр ибни Хәттаб итаәтсизлик едәрәк һәзрәти Фатимәнин (сәламуллаһи әлејһа) евини јандырдыгдан сонра вә ханымы гапы илә дивар арасында сахлајараг бәтниндәки ушағы салдырдыгдан сонра һәзрәт Фатимәи Зәһранын (сәламуллаһи әлејһа) она дедикләри: “Еј Өмәр ибн Хәттаб! Анд олсун Аллаһа! Әҝәр Илаһи әзабын ҝүнаһсыз инсанлара да назил олмасындан горхмасајдым онда ҝөрәрдин ки, мән Аллаһа неҹә анд ичиб сизә нифрин едирәм вә сонра да, дуаларымын тез бир заманда неҹә гәбул олундуғунун шаһиди олардын.”

Усули Кафи, Ҹилд. 1, Сәһ. 460, Биһарул Әнвар, Ҹилд. 28, Сәһ. 250, Һәдис 30, Бејтул Әһзан, Сәһ. 104.


7- Әбу Бәкр һәзрәти Фатимәнин (сәламуллаһи әлејһа) гарғышына дүчар олду
قالَتْ (علیها السلام): وَاللّهِ! لا کَلَّمْتُکَ ابَداً، وَاللّهِ! لاَدْعُوَنَّ اللّهَ عَلَیْکَ فی کُلِّ صَلوه.
صحیح مسلم: ج ۲، ص ۷۲، صحیح بخاری: ج ۶، ص ۱۷۶٫

Әбу Бәкр ики дүнја ханымларынын сәрвәри һәзрәти Фатимәнин (сәламуллаһи әлејһа) евинә һүҹум чәкәрәк еви одладыгдан сонра Ханым Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) она белә бујурду: “Анд олсун Аллаһа! Әбәди олараг сәнинлә данышмајаҹағам. Анд олсун Аллаһа! Ҝүндәлик намазларымда Аллаһы чағырыб сәнә гарғыш едәҹәјәм.”

Сәһиһ Мүслим, Ҹилд. 2, Сәһ. 72, Сәһиһ Бухари, Ҹилд. 6, Сәһ. 176.


8- Һәзрәт Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) Әбу Бәкир илә, Өмәрин итаәтсизликинә ҝөрә онлардан Аллаһа вә онун рәсулуна шикајәт етди
قالَتْ (علیها السلام): إنّی اُشْهِدُ اللّهَ وَ مَلائِکَتَهُ، انَّکُما اَسْخَطْتُمانی، وَ ما رَضیتُمانی، وَ لَئِنْ لَقیتُ النَبِیَّ لاشْکُوَنَّکُما إلَیْهِ.
بحارالانوار: ج ۲۸، ص ۳۰۳، صحیح مسلم: ج ۲، ص ۷۲، بخاری: ج ۵، ص ۵٫

Әбу Бәкир илә, Өмәр итаәтсизлик едәрәк Имам Әлинин мәгамыны вә һәзрәт Фатимәнин (сәламуллаһи әлејһа) әмлакыны гәсб етдикдән, һәмчинин Ханым Фатимәјә (сәламуллаһи әлејһа) гаршы налајиг рәфтарларындан сонра һәзрәт Фатимә сәламуллаһи әлејһа белә бујурду: “Аллаһы вә онун мәләкләрини шаһид тутурам ки, сиз мәни һәм гәзәбләндирдиниз һәм дә инҹитдиниз. Мәни өзүнүздән разы салмадыныз. Аллаһын рәсулу илә ҝөрүшән кими сизин шикајәтинизи она едәҹәјәм.”

Биһарул Әнвар. Ҹилд. 28. Сәһ. 303, Сәһиһ Мүслим. Ҹилд. 2. Сәһ. 720. Сәһиһ Бухари. Ҹилд 5. Сәһ. 5.


9- Һәзрәт Фатимәјә (сәламуллаһи әлејһа) үч ҝүн сәлам вермәјин тәсири
قالَتْ (علیها السلام): مَنْ سَلَّمَ عَلَیْهِ اَوْ عَلَیَّ ثَلاثَهَ ایّام اوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّهَ، قُلْتُ لَها: فی حَیاتِهِ وَ حَیاتِکِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا.
بحارالانوار: ج ۴۳، ص ۱۸۵، ح ۱۷٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Һәр ким атама вә мәнә үч ҝүн давамлы сүрәтдә салам ҝөндәрә Аллаһ Ҹәннәти она ваҹиб едәр. Рави дејир Ханыма белә әрз етдим: Атанызын вә сизин һәјатда јашадығыныз заман? Бујурдулар: Бәли һәм һәјатда јашадығымыз заман һәм дә, дүнјаны дәјишдијимздән сонра (ким бизә үч ҝүн сәлам версә Ҹәннәтә дахил олар).”

Биһарул Әнвар. Ҹилд 43. Сәһ. 185. Һәд. 17


10- Гадынлар үчүн ән јахшысы нәдир?
قالَتْ (علیه السلام): خَیْرٌ لِلِنّساءِ انْ لا یَرَیْنَ الرِّجالَ وَ لا یَراهُنَّ الرِّجالُ.
بحارالانوار: ج ۴۳، ص ۵۴، ح ۴۸٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Гадынын шәхсијјәтини горумаг үчүн ән јахшы јол будур ки, һеч бир (намәһрәм) кишијә бахмаја вә кишиләрин ҝөзүнә ҝөрсәнмәјә”

Биһарул Әнвар. Ҹилд 43. Сәһ. 54. Һәдис. 48


11- Ханым Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) һәзрәти Әлидән (әлејһи сәлам) онун гәбрини зијарәт етмәсини истәди
قالَتْ (علیها السلام): اوُصیکَ یا ابَا الْحَسنِ انْ لا تَنْسانی، وَ تَزُورَنی بَعْدَ مَماتی.
زهره الرّیاض ـ کوکب الدّری: ج ۱، ص ۲۵۳٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) өмрүнүн сон чағларында һәзрәти Әлијә (әлејһи сәлам) бујурду: “Еј Әбәл Һәсән (Имам Әли)! Вәсијјәт едирәм ки мәни јаддан чыхартмајасан вә дүнјамы дәјишдикдән сонра (гәбримин үзәринә ҝәлиб) мәни зијарәт едәсән.”

Зәһрәту Ријаз – Көвкәбу Дурриј. Ҹилд 1. Сәһ. 253


12- Гдынларын ҹәназәси табутда билинмәмәлидир
قالَتْ (علیها السلام): إنّی قَدِاسْتَقْبَحْتُ ما یُصْنَعُ بِالنِّساءِ، إنّهُ یُطْرَحُ عَلیَ الْمَرْئَهِ الثَّوبَ فَیَصِفُها لِمَنْ رَای، فَلا تَحْمِلینی عَلی سَریر ظاهِر، اُسْتُرینی، سَتَرَکِ اللّهُ مِنَ النّارِ.
تهذیب الاحکام: ج۱، ص ۴۲۹، کشف الغمّه: ج ۲، ص ۶۷، بحار:ج ۴۳، ص ۱۸۹،ح ۱۹٫

Бәрәкәтли өмрүнүн сон анларында Әсмаја белә вәсијјәт етди: “Гадын дүнјасыны дәјишдикдән сонра онун ҹәсәди үзәринә садәҹә бир парча атыб дәфн олунмасыны чох ајыб вә пис бир иш билирәм. Чүнки бәзи налајигләр онун ҹүссәсини ҝөрүб диҝәрләри үчүн данышырлар. Буна ҝөрә дә, мәни әтрафы өртүлмәмиш вә бәдәним мүшаһидә олунан табут дахилиндә гәрар вермә. Аллаһ сәни Ҹәһәннәм атәшиндән горујуб сахласын.”

Тәһзибул Әһкам. Ҹилд. 1, Сәһ. 429, Кәшфул Ғуммә. Ҹилд. 2, Сәһ. 67 вә Биһарул Әнвар Ҹилд. 43. Сәһ. 189, Һәд. 19.


13- Әсил Һиҹаблы гадын неҹә олмалыдыр?
قالَتْ (علیها السلام): … إنْ لَمْ یَکُنْ یَرانی فَإنّی اراهُ، وَ هُوَ یَشُمُّ الریح.
مرد نابینائی وارد منزل شد و حضرت زهراء (علیها السلام)پنهان گشت، وقتی رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) علّت آن را جویا شد؟ در پاسخ پدر اظهار داشت: اگر آن نابینا مرا نمی بیند، من او را می بینم، دیگر آن که مرد، حسّاس است و بوی زن را استشمام می کند.
بحارالانوار: ج ۴۳، ص ۹۱، ح ۱۶، إحقاق الحقّ: ج ۱۰، ص

Кор бир киши евә дахил олдуғу ан һәзрәти Фатимәји Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) ҝизләнди. Һәзрәти Пејғәмбәр Әкрәм (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) ҝизләнмәсинин сәбәбини ондан сорушдугда Ханым Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) белә ҹаваб верди: “Әҝәр о кор киши мәни ҝөрмүрсә мән ки, ону ҝөрүрәм. Бундан әлавә киши хајлаглары гадынын гохусун һисс едирләр.”

Биһарул Әнвар. Ҹилд. 43. Сәһ. 91. Һәд. 16 – Еһгагул Һәгг Ҹилд. 10. Сәһ


14- Ханым Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) нүмунәви ана вә һәјат јолдашыдыр
قالَتْ (علیها السلام): اُوصیکَ اَوّلاً انْ تَتَزَوَّجَ بَعْدی بِإبْنَهِ اُخْتی امامَهَ، فَإنَّها تَکُونُ لِوُلْدی مِثْلی، فَإنَّ الرِّجالَ لابُدَّ لَهُمْ مِنَ النِّساءِ.
بحارالانوار: ج ۴۳، ص ۱۹۲، ح ۲۰، اعیان الشّیعه: ج ۱، ص ۳۲۱٫

Һәзрәти Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) өмрүнүн сон анларында һәјат јолдашы Әмирәл Мөминин һәзрәти Әлијә (әлејһи сәлам) белә вәсијјәт етди: “Мәндән сонра баҹым гызы Әмамә илә аилә һәјаты гур. Чүн ки, о өвладларым илә мәним кими давранаҹагдыр. Бирдә һәр бир һалда кишиләрин гадынлара еһтијаҹы вардыр.”

Биһарул Әнвар Ҹилд 43. Сәһ 192. – Әјанул Шиә. Ҹилд 1. Сәһ. 321.


15- Ҹәннәт ананын ајаглары алтындадыр
قالَتْ (علیها السلام): الْزَمْ رِجْلَها، فَإنَّ الْجَنَّهَ تَحْتَ اقْدامِها، و الْزَمْ رِجْلَها فَثَمَّ الْجَنَّهَ.
کنزل العمّال: ج ۱۶، ص ۴۶۲، ح ۴۵۴۴۳٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Даим ананын хидмәтиндә дур вә онун јанында гал. Чүн ки, Ҹәннәт ананын ајаглары алтындадыр...”

Кәнүз Үммал. Ҹилд. 16. Сәһ. 462. Һәдис. 45443


16- Кимләр оруҹун фајдаларындан бәһрәләнә биләҹәк?
قالَتْ (علیها السلام): ما یَصَنَعُ الصّائِمُ بِصِیامِهِ إذا لَمْ یَصُنْ لِسانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوارِحَهُ.
مستدرك الوسائل : ج 7، ص 336، ح 2، بحارالا نوار: ج 93، ص 294، ح 25

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Оруҹ тутан шәхс әҝәр ҝөзүн, дилин, гулагларын вә диҝәр бәдән әзаларыны контрол етмәзсә өз оруҹундан һеч бир фајда апармајаҹаг.”

Мустәдрәкул Вәсаил. Ҹилд. 7. Сәһифә 336. – Биһарул Әнвар. Ҹилд 93. Сәһ. 294. Һәдис. 25.


17- Мөмүн вә кафир илә тәбәссүмлә давранмаг
قالَتْ (علیها السلام): اَلْبُشْری فی وَجْهِ الْمُوْمِنِ یُوجِبُ لِصاحِبهِ الْجَنَّهَ، وَ بُشْری فی وَجْهِ الْمُعانِدِ یَقی صاحِبَهُ عَذابَ النّارِ
تفسیر الإمام العسکری (علیه السلام): ص ۳۵۴، ح ۲۴۳، مستدرک الوسائل: ج ۱۲، ص ۲۶۲، بحارالانوار: ج ۷۲، ص ۴۰۱، ح ۴۳٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Мөмүн инсанла тәбәссүм едиб, онунла ҝүләр үз давранмаг инсаны Ҹәннәтә апарар. Кафирин үзүнә ҝүлүмсәниб, онунла тәбәсммлә давранмаг исә, инсаны Ҹәһәннәм әзабына дүчар едәр.”

Имам Һәсән Әскәринин Тәфсири. Сәһ. 354. Һәдис. 243. Мүстәдрәкул Вәсаил. Ҹилд 12. Сәһ. 262. – Биһарул Әнвар. Ҹилд. 72. Сәһ. 401. Һәд. 43


18- Ҝиҝенијаја риајәт етмәк
قالَتْ (علیها السلام): لا یَلُومَنَّ امْرُءٌ إلاّ نَفْسَهُ، یَبیتُ وَ فی یَدِهِ ریحُ غَمَر.
کنزل العمّال: ج ۱۵، ص ۲۴۲، ح ۴۰۷۵۹٫

Һәзрәт Фатимә Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) бујуруб: “Хөрәк једикдән сонра әлләрини јумајан шәхс (хәстәләндији заман) өзүндән башга һеч кими данламаға ихтијары јохдур.”

Кәнзул Үммал. Ҹилд 15. Сәһ. 242. Һәдис. 40759


Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр