әввәли өтән сајларымызда
“Ишә хитам верә биләрсиниз, амма она там бәраәт вермәк олмаз!”
Әлијев бизи отағын ортасында гаршылады. Елә отағын ортасында бир-биримизин әлини сыхдыг. Билмирәм, һараданса ганымда Шәргли јалтаглығы ҝүҹ ҝәлди. Мән республиканын уғурларындан, зәһмәтсевәр әмәкчиләриндән вә ағыллы рәһбәриндән ағыздолусу данышдым. Инди тәкрар етмәк истәмирәм, бу бәлағәтли чыхышым 15-20 дәгигә чәкди вә бу анларда һисс етдим ки, Әлијевин мәнә гаршы бахышлары бу сөзләрдән сонра исинирди.
Дүшүндүм ки, Әлијевлә сөһбәтим баш тутаҹаг. Биз бир саатдан чох данышдыг. Сон сөзү Әлијев деди:
- Мән дә гануна там әмәл олунмасынын тәрәфдарыјам. Әҝәр ишә хитам вермәк лазымдырса, хитам
