Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлијинин вердији хәбәрә әсасән, һиҹри-гәмәри тарихи илә бу ҝүн Зил-һиҹҹә ајынын биридир. Зил-һиҹҹәнин илк ҝүнү ислам тарихиндән баш вермиш мүбарәк бир һадисәнин шаһидидир. Белә ки, бу ҝүндә Мүсәлманларын биринҹи Имамы Әли ибни Әбу-Талиб (әлејһи сәлам) вә әзиз Ислам Пејғәмбәринин (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) гызы һәзрәти Фатимеји-Зәһра (ә) евлилик һәјатына гәдәм гојмушлар.
Әбу-Бәкр ибни Әбу-Гуһафә вә Өмәр ибни Хәттаб һәзрәти Әлидән (әлејһи сәлам) өнҹә һәзрәти Фатимә (сәламуллаһи әлејһа) үчүн Пејғәмбәри Әкрәмин (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) јанына ҝәлиб елчилик едәндә, Аллаһын (ҹәллә ҹәлалуһ) Рәсулу (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) онлара "Мән бунунла бағлы вәһј ҝөзләјирәм" дејә ҹаваб верди.
Һәзрәти Әли (әлејһи сәлам) ҝәлдикдә исә Аллаһын елчиси севиниб, "Аллаһу Әкбәр" деди. Бу мүбарәк һадисә илә бағлы нәгл едилмиш һәдисләр ачыг ајдын ҝөстәрир ки, бу ики мәсумун издиваҹы Илаһи бир һөкм әсасында баш тутмушдур.
Доғрудур ки, Гурани-Кәримдә Мөминләрин Әмири (әлејһи сәлам) илә һәзрәти Фатимәнин (әлејһи сәлам) издиваҹы барәдә бирбаша дәлаләт едән ајә јохдур. Лакин Мәсумлардан бујурулан сәһиһ тәфсир вә тәвил јолу илә бу мүбарәк һадисәни чатдыран бир нечә ајәни тәгдим етмәк мүмкүндүр.
Елә Фатимеји-Зәһра (сәламуллаһи әлејһа) илә бағлы назил олан "Көвсәр" сурәси вә онун сонунҹу ајәси буна шаһиддир
"Биз сәнә чохлу хејир вердик. Буна ҝөрә намаз гыл вә (тәкбир дејәркән) әлләрини (баш бармағыны) боғазына (гәдәр) галдыр . Сәнин дүшмәнинин өзү сонсуздур"
Сонунҹу ајә һәзрәт Мәһәммәд (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) Пејғәмбәри өвлады олмадығына ҝөрә сонсуз адландыран Ас ибни Ваиллә бағлыдыр. О Пејғәмбәрә сонсуз дедикдә Аллаһын (ҹәллә ҹәлалуһ) Рәсулу нараһат олур. Бундан сонра сурә назил олараг, Пејғәмбәрә сән сонсуз олмајаҹагсан, сәнин нәслин һәзрәт Әли (әлејһи сәлам) вә һәзрәт Фатимә (әлејһи сәлам) васитәсилә давам едәҹәкдир.
Бәзи тәфсирчиләрин рәјинә ҝөрә, Рәһман сурәсиндә исә бу мүбарәк евлилик белә тәсвир едилир: "Ики дәнизи О говушдурду (бир-биринә говушмаг үчүн ачыб бурахды)..... Онлардан (о ики дәниздән) инҹи вә мәрҹан чыхар." (Рәһман сурәси 19 вә 22-ҹи ајәләр)
Бәзи алимләр, мәрҹан вә инҹини исә Имам Һүсејн вә Имам Һәсәнлә бағлы олдуғуну билдирирләр.
Рәһман сүрәсинин 19 вә 22-ҹи ајәләринин тәвили һагда ҝәлән һәдисдә белә бујурулур: “Јәһја ибн Сәид Гәттан дејир: Имам Садигдән (әлејһи сәлам) ешитдим ки, “Ики дәнизи О говушдурду” «مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ» ајәсинин тәфсириндә бујурду: «Әли вә Фатимә һәр икиси дәрин бир дәрјадылар (океан). Онлар һеч заман бири диҝәрисинә зүлм етмәзләр.» Онлардан (о ики дәниздән) инҹи вә мәрҹан чыхар «يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجان». Инҹи вә мәрҹандан мәгсәд исә бу ики дәрјадан чыхан Һәсән (әлејһи сәлам) вә Һүсејндир (әлејһи сәлам).”
(Шејх Сәдуг, Хисал китабы, ҹилд 1, сәһ. 65 вә Әли ибн Ибраһим Гуминин “Тәфсир Гуми” китабы, ҹилд 2, сәһ. 344 )
Гејд олунан һәдис Әһли Сүннәт мәнбәләриндә дә зикр олунуб вә “О ики дәрја арасында бәрзәх (манеә) вардыр” «بَيْنَهُما بَرْزَخٌ»ајәнин бариз мисалыны Ислам Пејғәмбәринин (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) олдуғуну билдирибләр.
(Убејдуллаһ ибн Әһмәд Һәсәкани, “Шәваһидул Тәнзил Лигәваидил Тәфзил” китабы, ҹилд 2, сәһ. 284 вә Ҹәлаләддин Сјути, “Дуррул Мәнсур фи Тәфсирил Мәсур” китабы, ҹилд 6, сәһ. 142 – 143.)
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
