АБНА24 Хәбәр Верир, Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнүнүн ҝеҹәси (Март ајынын 28-и) чох мүбарәк бир ҝеҹәдир. Имам Садиг (ә) атасы имам Багирдән (ә) нәгл едир ки, о һәзрәтдән Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнүнүн ҝеҹәсинин фәзиләти барәдә сорушулдугда, Һәзрәт бујурду: “Бу ҝеҹә, Гәдр ҝеҹәсиндән сонра ән фәзиләтли ҝеҹәдир. Һәмин ҝеҹә Аллаһ-Таала бәхшиш гапысыны Өз бәндәләринин үзүнә ачар, онлары Өз кәрәм вә лүтфү илә бағышлајар. Бу ҝеҹә Аллаһа даһа да јахын олмағыныз үчүн чалышын. Бу елә бир ҝеҹәдир ки, Аллаһ-Таала Өз мүгәддәс затына анд ичмидир ки, ҝүнаһдан башга, һәр бир шеји Ондан диләјәнин әлини бош гајтармасын. Бу, елә бир ҝеҹәдир ки, Аллаһ-Таала “Гәдр ҝеҹәси”ни Пејғәмбәр (с) үчүн гәрар вердији кими, бу ҝеҹәни дә бизим үчүн гәрар вермишдир. Елә исә һәмин ҝеҹәни Аллаһа чохлу һәмд-сәна вә дуа един!” Һәмчинин Пејғәмбәр (с) зөвҹәси Ајишәјә бујурмушдур: “Бу ҝеҹәнин һансы ҝеҹә олмасыны билмирсәнми? Бу ҝеҹә, Шәбан ајынын 15-ҹи ҝеҹәсидир. Бу ҝеҹә рузиләр бөлүшдүрүлүр, әҹәлләр јазылыр вә һәҹҹә ҝедәҹәк инсанлар тәјин олунур...” Мүбарәк Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнүнүн ҝеҹәсинин фәзиләтләриндән бири дә имам Заманын (ә.ҹ.) һәмин ҝеҹәнин сәһәри, һиҹри-гәмәри тарихи илә 255-ҹи илдә (милади-878) Самирра шәһәриндә дүнјаја ҝөз ачмасыдыр. Бу ҝеҹәнин бир нечә әмәли вардыр:
1. Гүсл етмәк;
2. “Еһја сахламаг” (ҝеҹәни сәһәрә гәдәр ојаг галыб ибадәт вә раз-нијазла кечирмәк); Нәгл олунур ки, һәр кәс бу ҝеҹәни еһја сахласа, бүтүн гәлбләрин өләҹәји ҝүн – гијамәт ҝүнү онун гәлби өлмәз.
3. Бу ҝеҹәнин ән фәзиләтли вә ҝүнаһларын бағышланмасына сәбәб олан әмәлләриндән бири дә имам Һүсејни (ә) (јахындан вә јахуд узагдан) зијарәт етмәкдир.
4. Бу дуаны охумаг:
Дуанын охунушу: Әллаһуммә биһәгги ләјләтина (һазиһи) вә мәвлудиһа, вә һуҹҹәтикә вә мәв`удиһәлләти гәрәнтә ила фәзлиһа фәзла, фәтәммәт кәлимәтукә сидгән вә әдлән ла мубәддилә ликәлиматик, вә ла муәггибә лиајатикә нурукәл мутәәллиг, вә зијаукәл мушриг, вәл әләмун-нуру фи тәхјаид-дәјҹурил ғаибул мәстур, ҹәллә мәвлидуһу вә кәрумә мәһтидуһ, вәл мәлаикәту шуһһәдуһ, вәллаһу насируһу вә муәјјидуһу иза анә миадуһ, вәл мәлаикәту әмдадуһу сәјфуллаһилләзи ла јәнбу, вә нуруһулләзи ла јәхбу, вә зул һилмилләзи ла јәсбу мәдаруд-дәһр, вә нәвамисул әсри вә вулатул әмр, вәл мунәззәлу әләјһим-ма јәтәнәззәлу фи ләјләтил гәдр, вә әсһабул һәшри вән-нәшри тәраҹимәту вәһјиһ, вә вулату әмриһи вә нәһјиһ. Әллаһуммә фәсәлли әла хатимиһим вә гаимиһимул мәстури ән әвалиһим. Әллаһуммә вә әдрик бина әјјамәһу вә зуһурәһу вә гијамәһ, вәҹ`әлна мин әнсариһи вәгрин сарәна бисариһ, вәктубна фи ә`ваниһи вә хуләсаиһ, вә әһјина фи дәвләтиһи наиминә вә бисуһбәтиһи ғанимин, вә биһәггиһи гаимин, вә минәс-суи салиминә ја әрһәмәр-раһимин, вәл һәмду лилаһи рәббил аләмин, вә сәләватуһу әла сәјјидина Муһәммәдин хатәмин-нәбијјин, вәл мурсәлинә вә әла әһли-бәјтиһис-садигин, вә итрәтиһин-натигин, вәл`ән ҹәмиәз-залимин, вәһкум бәјнәна вә бәјнәһум ја әһкәмәл һакимин.
Дуанын тәрҹүмәси: Илаһи, Сәнә анд верирәм бу ҝеҹәнин һаггыны, бу ҝеҹә дүнјаја ҝөз ачан, Сәнин һөҹҹәтин, һәмин ҝеҹә вәдәси верилән вә фәзиләтинә јени бир фәзиләт әлавә етдијин шәхсин һаггыны! Бунунла да, Сәнин сөзләрин сәдагәт вә әдаләт бахымындан тамамланды. Сәнин сөзләрини һеч кәс дәјишә вә нишанәләрини ҝери чевирә билмәз. (Һәмин сөзләр) Сәнин парлајан вә ишыглы нурун, гаранлыг ҝеҹәдә ајдын әламәт, ҝөзләрдән гаиб вә ҝизли олан имамдыр. Онун мөвлуду бөјүк вә нәсил-нәҹабәти кәрамәтлидир. Мәләкләр она шаһиддир. Аллаһ вәдәси чатан заман онун көмәкчиси вә дәстәкләјәни, мәләкләр јардымчысыдыр. О, Аллаһын күтләшмәјән гылынҹы, сөнмәјән нуру, јерсиз иш ҝөрмәјән һелм саһибидир вә рузиҝар она хатир дөвр едир. О вә мәсум ата-бабалары әсрин намусу, әмр саһибләридир, “гәдр” ҝеҹәси (јер үзүнә) назил оланлар онлара да назил олур. Онлар “һәшр” (мәһшәр ҝүнү) вә “нәшр” (инсанларын гәбирдән баш галдыраҹағы ҝүн) сәһабәләри, илаһи вәһјин тәфсирчиләри, әмр вә гадағаларынын саһибидирләр. Илаһи, онларын сонунҹусу, гаими вә ҝизли олан һидајәт имамына салам јетир! Илаһи, онун дөвраныны, зүһур вә гијамыны бизә ҝөстәр, бизи онун көмәкчиләриндән тәјин ет, интигамымызы онун интигамына јахын ет, адымызы онун көмәкчиләри вә халис достларынын зүмрәсиндә јаз, бизи онун һакимијјәти дөврүндә дирилт ки, немәтә гәрг олаг, севиниб шад олаг, онунла бирҝә олмагла фајдаланаг, онун һаггыны бәрпа етмәк үчүн гијам едәк вә писликләрдән аманда галаг! Еј меһрибанларын ән меһрибаны! Һәмд аләмләрин Рәбби олан Аллаһа мәхсусдур! Аллаһын саламы олсун сәрвәримиз, пејғәмбәр вә елчиләрин сонунҹусу Мүһәммәдә, онун садиг Әһли-бејти вә һаггы дејән ханәданына! Илаһи, бүтүн залымлара ләнәт ет, бизимлә онларын арасында һөкм кәс, еј һөкм кәсәнләрин ән јахшысы!
5. Пејғәмбәрин (с) һәмин ҝеҹә охудуғу бу дуаны охумаг:
Дуанын охунушу: Әллаһуммәгсим ләна мин хәшјәтикә ма јәһулу бәјнәна вә бәјнә мә`сијәтик, вә мин таәтикә ма тубәллиғуна биһи ризванәк, вә минәл јәгини ма јәһуну әләјна биһи мусибәтуд-дунја. Әллаһуммә әмти`на биәсмаина вә әбсарина вә гуввәтина ма әһјәјтәна, вәҹ`әлһул варисә минна, вәҹ`әл сарәна әла мән зәләмәна, вәнсурна әла мән адана, вә ла тәҹ`әл мусибәтәна фи динина, вә ла тәҹ`әлид-дунја әкбәрә һәммина, вә ла мәбләғә илмина, вә ла тусәллит әләјна мән ла јәрһәмна, бирәһмәтикә ја әрһәмәр-раһимин.
Дуанын тәрҹүмәси: Илаһи, бизә бизимлә Сәнә итаәтсизлик арасында фасилә јарадаҹаг гәдәр горхуну (хоф мәгамыны), бизи Сәнин разылығына чатдыраҹаг гәдәр итаәтини вә дүнјанын мүсибәтләрини бизә асанлашдыраҹаг гәдәр јәгин нәсиб ет! Илаһи, бизи јашадығымыз вахта гәдәр гулагларымыз, ҝөзләримиз вә гүввәтимизлә фајдаландыр, ону бизим варисимизә вер, ганымызы бизә зүлм едәнләрин бојнуна ат, бизә бизимлә дүшмәнчилик едәнләрә гаршы јардым ет, мүсибәтимизи динимиздә, дүнјаны ән бөјүк кәдәримиз вә елмимизин сон һәдди гәрар вермә, бизә рәһмәт етмәјәнләри бизә һаким етмә! Сәнә анд веририк Өз рәһмәтини, еј рәһмлиләрин ән рәһмлиси! Бу дуанын диҝәр ҝүнләрдә дә охунмасы төвсијә олунур. “Әвалиул-ләали” китабында нәгл олунур ки, Пејғәмбәр (с) бу дуаны даим охујармыш.
6. Чохлу салават демәк;
7. “Кумејл” дуасыны охумаг; “Кумејл” дуасыны һәр ҹүмә ахшамы, һәм дә мүбарәк Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнүнүн ҝеҹәси охумаг төвсијә олунур.
8. “Субһанәллаһ”, “Әлһәмду лиллаһ”, “Әллаһу-әкбәр”, “Ла илаһә илләллаһ” зикрләринин һәр бирини јүз дәфә демәк;
9. “Мисбаһ” китабында Әбу Јәһјадан нәгл олунан бир һәдисдә мүбарәк Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнүнүн ҝеҹәсинин фәзиләти барәдә белә дејилир: “Имам Садигдән (ә): “Бу ҝеҹә һансы дуаны охусам, савабы даһа чох олар?” – дејә сорушдум. Һәзрәт белә бујурду: “Иша намазыны гылдыгдан сонра, ики рүкәт бу гајда илә намаз гыл; бининҹи рүкәтдә “Һәмд”дән сонра “Кафирун” сурәсини, икинҹи рүкәтдә исә “Һәмд”дән сонра “Ихлас” сурәсини оху. Саламлары вердикдән сонра 34 дәфә “Әллаһу-әкбәр”, 33 дәфә “Әлһәмду лиллаһ” вә 33 дәфә “Субһанәллаһ” де вә сонра бу дуаны оху:
Дуанын охунушу: Ја мән иләјһи мәлҹәул ибади фил муһиммат, вә иләјһи јәфзәул хәлгу фил мулиммат, ја алимәл ҹәһри вәл хәфијјат, (вә) ја мән ла тәхфа әләјһи хәватирул әвһам, вә тәсәрруфул хәтәрат, ја рәббәл хәлаиги вәл бәријјат, ја мән бијәдиһи мәләкутул әрәзинә вәс-сәмават, әнтәллаһу ла илаһә илла әнт, әмутту иләјкә била илаһи илла әнт, фәја ла илаһә илла әнт, иҹ`әлни фи һазиһил-ләјләти миммән нәзәртә иләјһи фәрәһимтәһ, вә сәми`тә дуаәһу фәәҹәбтәһ, вә әлимтәстигаләтәһу фәәгәлтәһу вә тәҹавәзтә ән салифи хәтиәтиһ, вә әзими ҹәрирәтиһ, фәгәдистәҹәрту бикә мин зунуби, вә ләҹә`ту иләјкә фи сәтри ујуби. Әллаһуммә фәҹуд әләјјә бикәрәмик, вәһтут хәтајаә биһилмикәлләзинәҹтәбәјтәһум литаәтик, вәхтәртәһум лиибадәтик, вә ҹәәлтәһум халисәтәкә вә сифвәтәк. Әллаһуммәҹ`әлни миммән сәәдә ҹәддуһ, вә тәвәфәрә минәл хәјрати һәззуһ, вәҹ`әлни миммән сәлимә фәнәимә вә фарә фәғәним, вәкфини әррә ма әсләфту вә`симни минәл издијади фи мә`сијәтик, вә һәббиб иләјјә таәтәк, вә ма југәррибуни минкә вә јузлифуни индәк, сәјјиди иләјкә јәлҹәул һариб, вә минкә јәлтәмисут-талиб, вә әла кәрәмикә јуәввилул мустәгилут-таиб, әддәбтә әбадәкә бит-тәкәрруми вә әнтә әкрәмул әкрәмин, вә әмәртә бил әфви ибадәк, вә әнтәл ғәфурур-рәһим. Әллаһуммә фәла тәһримни ма рәҹәвту мин кәрәмик, вә ла ту`јисни мин сабиғи ниәмик, вә ла тухәјјибни мин ҹәзили гисәмик, фи һазиһил-ләјләти ли әһли таәтик, вәҹ`әлни фи ҹуннәтин мин ширари бәријјәтик, рәбби ин ләм әкун мин әһли залик, фәәнтә әһлул кәрәми вәл әфви вәл мәғфирәһ, вә ҹуд әләјјә бима әнтә әһлуһ, ла бима әстәһиггуһ, фәгәд һәсунә зәнни бикә вә тәһәггәгә рәҹаи ләк, вә әлигәт нәфси бикәрәмик, фәәнтә әрһәмур-раһимин, вә әкрәмул әкрәмин. Әллаһуммә вәхсусни мин кәрәмикә биҹәзили гисәмик, вә әузу биәфвикә мин угубәтик, вәғфир лијәз-зәнбәлләзи јәһбису әләјјәл хулуг, вә јузәјјигу әләјјәр-ризг, һәтта әгумә бисалиһи ризак, вә ән`әмә биҹәзили әтаик, вә әс`әдә бисабиғи нә`маик, фәгәд лузту биһәрәмик, вә тәәррәзту ликәрәмикә вәстәәзту биәфвикә мин угубәтик, вә биһилмикә мин ғәзәбик, фәҹуд бима сәәлтук, вә әнил мәлтәмәсту минк, әс`әлукә бикә ла биәј`ин һувә ә`зәму минк.
Дуанын тәрҹүмәси: Еј бәндәләрин гәм-гүссәләр заманы пәнаһҝаһы! Һамы ағыр һадисәләрдә Онун дәрҝаһында аһ-налә едир. Еј ашкар вә ҝизли алим! Еј гәлбләрдән кечәнләрдән вә дүшүнҹәләрдә хатирәләрин јашанмасындан хәбәрдар олан! Еј мәхлугат вә јаранмшларын Рәбби! Еј јерләр вә ҝөјләрин һөкмранлығы әлиндә олан! Сәнсән Аллаһ! Сәндән башга һеч бир танры јохдур. “Ла илаһә илла әнтә” (Сәндән башга һеч бир танры јохдур) ибарәси илә Сәнә иман ҝәтирдим. Елә исә, еј Сәндән башга һеч бир танры олмајан, бу ҝеҹә мәни Сәнә нәзәр салыб мәрһәмәтини шамил етдијин, дуасыны ешидиб рәва гылдығын, пешманчылығыны билиб гәбул етдијин, кечмиш хәталарыны вә бөјүк ҝүнаһларыны бағышладығын кәсләрдән гәрар вер! Илаһи, ҝүнаһларымдан Сәнә пәнаһ ҝәтирмиш вә ејибләримин өртүлмәсиндә Сәнә сығынмышам! Илаһи, Өз кәрәм вә фәзлинлә мәнә еһсан ет, һелмин вә әфвинлә ҝүнаһларымы бағышла, бу ҝеҹә мәни ҝениш кәрамәтинә бүрү, мәни Өз итаәт вә пәрәстишинә сечдијин, халис вә хүсуси бәндәләриндән тәјин етдијин достларынын сырасына гат! Илаһи, мәни чалышганлыглар нәтиҹәсиндә сәадәтә јетән, јахшы ишләриндән фајдаланан, һәмчинин сағлам олдуглары вә ниҹат тапдыглары һалда немәтә гәрг олан кәсләрин сырасында јаз, кечмишдә јеринә јетирдијим шәр ишләрдә мәнә јетәрли ол, мәни Сәнә итаәтсизлијими чохалтмагдан сахла, итаәтини вә мәни Сәнә јахынлашдыран ибадәт вә әмәлләри мәнә севимли ет! Еј мәним мөвлам, гачанлар Сәнин дәрҝаһына сығыныр, истәјәнләр Сәнә јалварыр вә ҝүнаһларындан үз чевириб төвбә едәнләр Сәнин кәрамәтинә архаланырлар. Бәндәләрини кәрамәтинлә әдәбләндирдин вә Сән кәрамәтлиләрин ән кәрамәтлисисән! Бәндәләрини әфв вә ҝүзәштә әмр етдин вә Сән бағышлајан вә меһрибансан! Илаһи, мәни кәрамәтинә үмид етдикләримдән мәһрум вә ҝениш немәтләриндән наүмид етмә, бу ҝеҹә Сәнә итаәт едәнләр үчүн јаздығын бөјүк гисмәтләрдән бәһрәсиз гојма вә мәни јаратдыгларынын шәрләриндән Өз пәнаһында гору! Еј мәним Рәббим, әҝәр мәним буна ләјагәтим олмаса да, Сән кәрәм, әфв вә мәғфирәт саһибисән! Мәнә лајиг олан тәрздә јох, Сәнин мәгамына лајиг олдуғу кими, мәни бағышла. Чүнки мән Сәнә гаршы јахшы ҝүмандајам, Сәнә үмидим һәгигәтдир вә ҹаным кәрәминә бағлыдыр. Сән меһрибанларын ән меһрибаны вә кәрамәтлиләрин ән кәрамәтлисисән! Илаһи, кәрәминлә бөјүк гисмәтләрини мәнә шамил ет! Мән Сәнин әзабындан әфвинә сығынырам. Мәним әхлагымы һәбс едән вә рузими азалдан ҝүнаһымы бағышла ки, Сәнин разылығына ујғун ишләрлә мәшғул олум, фираван һәдијјәләринә гәрг олум вә ҝениш немәтләринлә сәадәтә чатым. Һәгигәтән, мән Сәнин мүгәддәс затына сығынмыш, кәрәминә үз тутмуш, әзабындан әфвинә вә гәзәбиндән сәбринә пәнаһ ҝәтирмишәм. Елә исә, Сәндән истәдикләрими мәнә әта ет вә Сәндән диләдикләрими мәнә чатдыр. Сәнә Өзүнү анд верирәм, чүнки һеч бир шеј Сәндән бөјүк дејил! Сонра сәҹдәјә ҝедәрәк, 20 дәфә “Ја Рәбби”, 7 дәфә “Ја Аллаһ”, 7 дәфә “Ла һәвлә вә ла гуввәтә илла биллаһ”, 10 дәфә “Машаәллаһ” вә 10 дәфә “Ла гуввәтә илла биллаһ” дедикдән сонар, Пејғәмбәр (с) вә Әһли-бејтинә (ә) салават ҝөндәриб һаҹәтини Аллаһдан истәјирсән…
10. Әбу Јәһја Сәнани имам Багир (ә) вә имам Садигдән (ә) белә нәгл едир: “Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнүнүн ҝеҹәси дөрд рүкәт намаз гыл; белә ки, һәр рүкәтиндә “Һәмд”дән сонра јүз дәфә “Ихлас” сурәсини оху вә намаздан сонар де:
Дуанын охунушу: Әллаһуммә инни иләјкә фәгир, вә мин әзабикә хаифун мустәҹир. Әллаһуммә ла тубәддил исми, вә ла туғәјјир ҹисми, вә ла тәҹһәд бәлаи, вә ла тушмит би ә`даи, әузу биәфвикә мин игабик, вә әузу бирәһмәтикә мин әзабик, вә әузу биризакә мин сәхәтик, вә әузу бикә минкә ҹәллә сәнаук, әнтә кәма әснәјтә әла нәфсикә вә фәвгә ма јәгулул гаилун.
Дуанын тәрҹүмәси: Илаһи, мән Сәнә мөһтаҹам, әзабындан горхур вә пәнаһ ахтарырам! Илаһи, (мөминләр зүмрәсиндән) адымы вә ҹисмими дәјишмә, мүсибәтими ағыр етмә вә дүшмәними севиндирмә! Ҹәзандан әфвинә сығынмышам. Әзабындан рәһмәтинә сығынмышам. Гәзәбиндән разылығына сығынмышам. Сәнин Өзүндән Өзүнә сығынмышам. Өзүн-Өзүнү тәрифләдијин кими, Сәнин тәрифин уҹадыр вә Сән инсанларын дедикләриндән (Сәни тәрифләјәнләрин тәрифиндән) үстүнсән! Гејд етмәк лазымдыр ки, Мүбарәк Шәбан ајынын 15-ҹи ҝүнү имам Заман ағанын (ә.ҹ.) доғум ҝүнү олдуғундан, о һәзрәтин зүһурунун тезләшмәси үчүн чохлу дуа етмәк һәмин ҝүнүн мүстәһәб әмәлләриндәндир.
(Мәнбә: “Мәфатиһул-ҹинан”, Шејх Аббас Гумми, “Шәбан ајынын фәзиләт вә әмәлләри” бөлүмү.)
Рза Шүкүрлү (Маиде.Аз)
342/