Әһли Бејт (әлејһимус-сәлам) - АБНА – Хәбәр Аҝентлији: Бу ҝүн Имам Һәсән Мүҹтәбанын (әлејһи сәлам) милад бајрамы ҝүнү олдуғу үчүн, сајтымызын изләјиҹиләринә О һәзрәтин (әлејһи сәлам) бујурдуғу ҝөзәл кәламларындан 40-ны тәгдим едирик.
1. Имамдан (ә) сәбр һаггында сорушдулар. Имам (ә) бујурду ки, сәбр гәзәби удмаг, өзүнү әлә алмагдыр. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
2. Һәзрәтдән (ә) бөјүклүк һаггында сорушдулар. Бујурду ки, бөјүклүк јахынлара еһсан, онларын вурдуғу зәрәр вә хәтасына дөзмәкдир. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
3. Имамдан (ә) алиҹәнаблыг һаггында сорушдулар. Бујурду ки, динә әмәл етмәк, ҝөзүтохлуг, хош рәфтар, атылан аддымлара диггәт, инсанларын һүгугларына риајәт етмәк, халгла достлуг алиҹәнаблыгдыр. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
4. Имам Һәсәндән (ә) кәрамәт һаггында сорушдулар. Бујурду ки, бири истәмәдији заман һәдијјә вермәк, гытлыг заманы имкансызы дојурмаг кәрамәтдир. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
5. Имам (ә) бујурур: Еј Аллаһын бәндәләри! Билин ки, Аллаһ сизи әбәс јерә јаратмајыб. Башына бурахылмамысыныз, өмрүнүз јазылыб, рузиниз бөлүнүб. Һәр бир дүшүнҹәли инсан өз дәјәрини билсин вә дәрк етсин ки, јазыландан артығына әли чатмајаҹаг. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 234)
6. Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Һәгигәтән Аллаһ-Таала сизин рузинизи Өз өһдәсинә ҝөтүрүб. Сизә бәндәлик үчүн асајиш вериб, сизи шүкр етмәјә һәвәсләндириб, намазы сизә ваҹиб бујуруб, сизә тәгваны төвсијә едиб. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 234)
7. Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Аллаһа доғру гајыдышда тәгва һәр ишин бүнөврәси, һәр ишин шәрәфидир. Мәгсәдә чатан тәгва васитәси илә чатыб. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 234)
8. Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Инкишаф етмәмиш һеч бир гөвмлә мәсләһәтләшмә. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 236)
9. Имам Һәсән (ә) “Саффат” сурәсинин 24-ҹү ајәсинин тәфсири илә бағлы бујурур: Һәгигәтән, гијамәт ҝүнү 4 шеј барәдә сорғуја чәкилмәјән кимсә јериндән тәрпәнә билмәз:
- Ҝәнҹлијини һараја сәрф етдин?
- Өмрүнү һансы ишләрә хәрҹләдин?
- Сәрвәти һарадан топладын, һараја хәрҹләдин?
- Пејғәмбәр (с) вә онун Әһли-Бејти (ә) илә дост олдунму? (Биһар, ҹ. 44, сәһ. 12, 13)
10. Имам (ә) бујурур ки, ҹәддим Пејғәмбәрдән (с) белә ешитдим: Бәни-Үмәјјәдән јер үзүндә тәкҹә чарәсиз гоҹа бир гадын галана гәдәр бу тајфа инсанлары Аллаһ дининдән аздыраҹаг.
11. Имам Һәсән (ә) бујурур: Дүнја үчүн елә чалыш ки, санки һәмишә јашајаҹагсан, ахирәтин үчүн елә чалыш ки, санки сабаһ дүнјаны дәјишәҹәксән. (Әл-Һәјат, ҹ. 4, сәһ. 62)
12. Рави нәгл едир ки, Имам Һәсән (ә) намаз гыланда ән ҝөзәл либасыны ҝејәрди. Сәбәбини сорушдулар. Һәзрәт бујурду: Һәгигәтән Аллаһ ҝөзәлдир вә ҝөзәллији севир. Беләсә, өзүмүзү Аллаһ үчүн бәзәјәк. Аллаһ мәсҹиддә намаз заманы ҝөзәл ҝејинмәк ҝөстәриши верирсә бу ҝөстәриши јеринә јетирмәк истәјирәм. (Әл-Һәјат, ҹ. 5, сәһ. 66)
13. Имам Һәсән (ә) бујурур: Инсанларын ән фәрасәтлиси тәгваја чатан, ән ахмағы ҝүнаһа батандыр. (Әл-Һәјат, ҹ. 1, сәһ. 203)
14. Имам (ә) бујурур: Елм оҹағы, доғру јол ишығы олун. Ҝүнүн ишығы фәргли олур. (Кафи, ҹ. 1, сәһ. 301)
15. Имам Һәсән (ә) бујурур: Шиәләримиз арасындан елә алимләр ортаја чыхар ки, зәиф достларымызын дурушу, бизим вилајәтимизин гәбулу онларын һесабынадыр. Онларын башындакы таҹдан нур сачар. (Муһәҹҹәтул-бәјза, ҹ. 1, сәһ. 33)
16. Имам Һәсән (ә) дәстәмазыны баша чатдыранда мүбарәк чөһрәсинин рәнҝи дәјишәрди. Бунун сәбәби сорушулдугда бујурду: “Аллаһ һүзуруна гәдәм гојан инсанын рәнҝи дәјишсә јахшыдыр.” (Муһәҹҹәтул-бәјза, ҹ. 1, сәһ. 33)
17. Һәзрәт ондан моизә истәјән шәхсә бујурду: Ахирәт сәфәринә һазырлаш, өлүм гапыны дөјмәмиш ахирәт азугән һазыр олсун. (Мунтәһул-әмал, ҹ. 1, сәһ. 436)
18. Имам Һәсән (ә) бујурур: Еј инсанлар! Аллаһ ешгинә өјүд верән, Аллаһ бујуруғуну рәһбәр сечән, мөһкәм јола гәдәм гојан инсаны Аллаһ мүвәффәг едәр. (Туһәфул-угул, сәһ. 227)
19. Имам Һәсән (ә) бујурур: Һәгигәтлә батил арасында 4 бармаг мәсафә вар. Ҝөзүнлә ҝөрдүјүн һәгигәтдир. Ешитдикләринин чоху батил ола биләр. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 105)
20. Имам Һәсәндән (ә) зөһд һаггында сорушулду. Имам (ә) бујурду: Зөһд (заһидлик) тәгва, ејни заманда дүнјаја рәғбәтсизликдир... Имамдан һелм һаггында сорушдулар. Бујурду: Гәзәби удуб өзүнү әлә алмаг һелмдир... Имамдан сорушдулар ки, еһтијаҹы ҝөрмәк (سداد) нәдир? Бујурду: Пислији јахшылыгла арадан галдырмаг. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 106)
21. Имам Һәсән (ә) өвладларындан биринә бујурду: Оғлум! Бир адамын һарадан ҝәлиб һараја ҝетдијини билмәсән она јолдаш олма. Бирини јахшы таныјыб рәфтарыны бәјәнсән онунла гардашлыг ет. Бир шәртлә ки, хәтасыны бағышлајыб, чәтинликдә јолдашлыг едә биләсән. (Туһәфул-угул, сәһ. 236)
22. Имам Һәсән (ә) бујурур: Һәгигәтән, ән ити ҝөз хејири ҝөрән ҝөздүр, ән ешидән гулаг нәсиһәти ешидән гулагдыр, ән пак гәлб шүбһәдән пак гәлбдир. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 111)
23. Имам Һәсән (ә) бујурур: Мүдрик инсан о шәхсдир ки, нәсиһәт истәјәнә хәјанәт етмәсин. (Туһәфул-угул, 239)
24. Имам Һәсән (ә) бујурур: Мөмин гардашы илә растлашан шәхс онун алнындакы нур јериндән өпсүн. (Туһәфул-угул, сәһ. 239)
25. Имам Һәсән (ә) бујурур: Инсанлары 3 шеј мәһв едир: Өзүнү бөјүк ҝөстәрмәк, тамаһ, пахыллыг. Өзүнү бөјүк ҝөстәрмәк истәји инсанын динини мәһв едир. Бу хасијјәтә ҝөрә шејтан Аллаһ дәрҝаһындан говулду. Тамаһ инсаны беһиштдән чыхарды. Пахыллыг сәбәбиндән Габил Һабили өлдүрдү. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 113)
26. Имам Һәсән (ә) бујурур: Сизә төвсијә едирәм ки, тәгвалы олун, Аллаһдан горхун, дүшүнүн. Чүнки бүтүн хејирләрин чешмәси дүшүнҹәдир. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 114)
27. Имам Һәсән (ә) бујурур: Јемәкдән габаг әли јумаг јохсуллуғу арадан галдырар. Јемәкдән сонра әли јумаг инсаны гәмдән узаглашдырар. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 114)
28. Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Инсанларла елә рәфтар ет ки, өзүнә гаршы белә рәфтар ҝөзләјирсән. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 114)
29. Имам Һәсән (ә) бујурур: Ағылы олмајанын әдәби јохдур. Тәлашы олмајанда алиҹәнаблыг олмаз. Һәјасы олмајан диндән мәһрумдур. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 115)
30. Имам Һәсән (ә) бујурур: Билдикләрини халга өјрәт, билмәдикләрини биләнләрдән өјрән. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 116)
31. Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Ән бөјүк еһтијаҹсызлыг ағыл, ән бөјүк еһтијаҹ наданлыг, ән бөјүк тәһлүкә худпәсәндлик, ән бөјүк ләззәт ҝөзәл әхлагдыр. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 116)
32. Имам Һәсән (ә) бујурур: Елминизи јазмагла мөһкәмләндирин. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 117)
33. Имам Һәсән (ә) бујурур: Салам вермәдән данышана ҹаваб вермәјин. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 117)
34. Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Өјрәндијинизи јадда сахлаја билмирсинизсә ону јазын вә евиниздә сахлајын. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 118)
35. Имам Һәсән (ә) бујурур: Бири ағыз ачмадығы һалда она көмәк етмәк, нә исә бағышламаг инсанын бөјүклүјүнү ҝөстәрир. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 117)
36. Имам Һәсән (ә) бујурур: Ким Аллаһа һәгиги бәндә олса, Аллаһ да һәр шеји она табе едәр. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 118)
37. Имам Һәсән (ә) бујурур: Аллаһдан башгасынын разылығыны ҝөзләмәјән адама зәманәт верирәм ки, дуасы гәбул олаҹаг. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 118)
38. Имамдан (ә) ҝүҹ һаггында сорушдулар. Бујурду ки, сәнә сығынаны мүдафиә етмәк, дөјүшдә мөһкәм дајанмаг, чәтинлијә баш әјмәмәк ҝүҹдүр. (Туһәфул-угул, сәһ. 227)
39. Имамдан (ә) јохсуллуг һаггында сорушдулар. Бујурду ки, һәр шејә тамаһ салмаг јохсуллугдур. (Туһәфул-угул, сәһ. 228)
40. Имам Мүҹтәбадан (ә) гәнаәт һаггында сорушдулар. Имам бујурду ки, Аллаһын вердији рузијә разы олмаг гәнаәтдир. (Туһәфул-угул, сәһ. 228)
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
