Һидјәт Улдузунун Бешинҹи Парлаг Мәсуму
Имам Һүсејн (ә) мәктәбиндә инсаншүнаслыг
Имам Һүсејн һәзрәти Рәсуләллаһдан (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ): "Јахшылыглар мәрифәт гәдәринҹә олмалыдыр"
Бөјүк вә ҝөркәмли шәхсијјәтләр инсанларла гаршылашанда һәмин инсанларын өзүнү танымаздан әввәл онун шәхсијјәтини танымаға, мәнәвијјатынын, тәфәккүр тәрзинин вә дүнјаҝөрүшүнүн дәринлијиндән хәбәрдар олмаға, ҹәмијјәтдә өзләринин һәр ҹүр һәрәкәт вә рәфтарларыны онун әсасында мөһкәмләндирмәјә чалышырлар.
Исламыын башланғыҹында сијаси, һәрби, низами вә мәһкәмә ишләриндә бу мәсәләјә дәгиг шәкилдә диггәт верилмиш, һәтта јашҹа кичик олсалар белә, дәрракәли, дүшүнҹәли вә гәтијјәтли адамлары, садә вә гәтијјәтсиз јашлылардан үстүн тутулмуш, Исламын идарә гурумларына һеч бир вәҹһлә достбазлыг вә дәстәбазлыг јол тапмамышдыр.
Әлагәләр ганунлар үзәриндә һаким дејилди, "мәрифәти гәдәринҹә мәшһурдур" ганунуна риајәт едирдиләр. Шәһидләр сәрвәри Имам Һүсејн (ә)-ын ҝөзәл әмәл вә һәрәкәт дәнизинә бу мәсәлә барәсиндә бир баш вураг.
Ағыр борҹ тәзјиги алтында инләјән вә һеч бир чыхыш јолу тапмајан бир әрәб киши Мәдинәјә ҝәлди, јохсулларын үмиди, шәһидләрин сәрвәри, Зәһра (ә)-ын оғлунун евинә дахил олду вә салам верәндән сонра белә деди:
Јәбнә Рәсулиллаһ, бөјүк борҹум вар вә бир ган пулуна замин олмушам. Анҹаг ону өдәмәјә имканым јохдур. Гәрара алдым ки, инсанларын ән бөјүјүндән көмәк истәјәм, өз еһтијаҹымы она дејәм. Бу ҝүн Ислам Пејғәмбәринин нәслиндә сиздән кәрамәтлисини танымырам.
Имам Һүсејн (ә) она белә бујурду: Еј әрәб гардаш, мән сәндән үч мәсәлә сорушаҹағам. Әҝәр биринә ҹаваб версән сәнин истәјинин үчдә бирини, әҝәр ики мәсәләјә ҹаваб версән үчдә икисини, әҝәр һәр үч суалыма ҹаваб версән бүтүн истәкләрини јеринә јетирәҹәјәм.
Имам Һүсејн (ә) әввәлҹә ағыр борҹ алтына ҝирмиш әрәб кишинин шәхсијјәтини өјрәнмәк вә она үјғүн һәрәкәт етмәк истәјирди ки, мәбада, бирдән өз шәхсијјәтинин, бөјүклүјүнүн вә шәнинин хилафына бир иш ҝөрәр.
Анҹаг гәти ајдын иди ки, о, һеч бир ҹаваб вермәсәјди дә, Имамын вүҹудунун кәрәминдән мәһрум олмајаҹагды, чүнки бу суал-ҹаваб онун өз мәгамына вә шәнинә риајәт етмәк мәгсәди дашыјырды. Һәр һалда сөһбәт белә давам етди: Әрәб деди: Јәбнә Рәсулиллаһ, неҹә рәвадыр ки, рисаләт вә шәрафәт ханәданындан олан сәнин кими бир шәхс јалныз бәдәви бир әрәб олан мәндән суал етсин?
Имам Һүсејн (ә) бујурду: Бабамдан ешитмишәм ки, белә бујуруб:
"Јахшылыглар мәрифәт гәдәринҹә олмалыдыр"
Әрәб деди: Еј Пејғәмбәрин оғлу, нә истәјирсән соруш, әҝәр билсәм ҹаваб верәрәм, билмәсәм, сиздән өјрәнәрәм. "Аллаһдан башга бир гүввә јохдур"
Имам (ә) бујурду: Әмәлләрин ән үстүнү һансыдыр?
Әрәб: Аллаһа иман бәсләмәк.
Имам (ә) бујурду: Инсанын һәлакәтдән ниҹат тапмасына нә сәбәб олар?
Әрәб: Аллаһа етимад вә инам.
Имам (ә) үчүнҹү суалыны сорушду: Инсана зинәт верән нәдир?
Әрәб: Елмлә һелм.
Имам (ә): Әҝәр бу олмаса неҹә?
Әрәб: Сәрвәт вә мүрүввәт.
Имам (ә): Әҝәр бу да олмаса, инсанын зинәти нәдир?
Әрәб: Јохсуллуға сәбр вә дөзүм.
Имам (ә): Бу да олмаса, камалын вә зинәтин сәбәби нәдир?
Әрәб: Ҝөјдән бир илдырым чахар вә она лајиг олан шәкилдә һәјатына сон гојар.
Имам Һүсејн (ә) әрәб кишинин сонунҹу ҹавабындан ҝүлүмсүндү, ичиндә мин гызыл динар олан кисәни она верди, әлавә олараг, гашы 200 дирһәмә дәјән бир үзүјү дә бағышлајыб бујурду:
Динарларла борҹуну өдә вә үзүјү дә сатыб өз һәјатыны тәмин ет.
Әрәб деди: Аллаһ өз рисаләтини һарада гәрар вермәји даһа јахшы билир.
Фәрһад Мирзә
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
