Јашы дохсан беши өтмүш мәрһум Енван Бәсри дејир: Нечә илләр Малик ибн Әнәсин јанына ҝедиб ондан һәдис өјрәнирдим. Имам Садиг (ә) Мәдинәјә ҝәләндә онун ҝөрүшүнә ҝедиб нәсә ешитмәк истәдим. Имам бујурду ки, онун вахты мәһдуддур вә әввәлки кими Маликин јанына ҝедим!.. Чох пәришан олдум. Аллаһа дуа етдим ки, Имамын гәлбиндә мәнә гаршы мәһәббәт јаратсын. Гәлбим Имама бағландығындан Маликин дә ҝөрүшүнә ҝедә билмирдим. Нәһајәт, дөзмәјиб јенидән Имамын евинә үз тутдум. Имам ибадәтә мәшғул иди. Бир гәдәр ҝөзләјәндән сонра хидмәтчи мәни евә дәвәт етди. Имам мәндән истәјими сорушду. Гыса сөһбәтдән сонра сорушдум ки, һәгиги бәндәлик нәдир? Имам бујурду: “Һәгиги бәндәлик үч шејдәдир: Әввәла, бәндә Аллаһын она вердикләрини өз малы сајмамалыдыр. Чүнки бәндә мүлк саһиби дејил. О һәр шеји Аллаһын мүлкү билир, Аллаһын истәдији јерә хәрҹләјир. Икинҹиси, бәндә өзүнү тәдбирли сајмамалы, гаршыда олаҹаглардан данышмамалыдыр. Үчүнҹүсү, бүтүн шәхси ишләриндә Аллаһын әмр вә гадағаларына риајәт етмәлидир. Бәндә Аллаһын вердикләрини өз малы билмәсә, Аллаһын әмр етдији үнвана раһат хәрҹләјәр. Бәндә өз ишләрини һәгиги тәдбирчи Аллаһаын ихтијарына версә, дүнја чәтинликләри асан олар. Бәндә Аллаһын әмрләрини јеринә јетириб, гадағаларындан чәкинсә, бош мүбаһисә вә ловғалыға вахт галмаз. Аллаһ бәндәјә бу үч хүсусијјәти әта етсә, дүнјадан, шејтандан, инсанлардан горхусу олмаз. Белә бир бәндә дүнјаны ловғалыг үчүн истәмәз, халгын оланыны башгаларындан үстүнлүк үчүн арзуламаз, ҝүнләрини мәнасыз кечирмәз. Бу, тәгванын биринҹи пилләсидир…” Мән Имамдан нәсиһәт истәдим. Имам бујурду: “Сәнә доггуз шеј төвсијә едирәм… Онлардан үчү нәфсин ријазәти, үчү һелм, үчү елмлә бағлыдыр… Нәфсин ријазәти илә бағлы үч шеј будур: иштаһан чәкмәјән шејдән јемә - бу, инсанын ахмаглығына, наданлығына сәбәб олар; јалныз аҹанда је; Аллаһын ады илә башлајыб һалалдан је… Һелмлә бағлы үч шеј: бири сәнә десә ки, бир десән, он ҹаваб верәрәм, сән де ки, он десән бир ҹаваб вермәрәм; бири сәни һагсыз иттиһам етсә, де ки, дедикләрин дүзсә Аллаһ мәни бағышласын, јаланса сәни бағышласын; бири сәнә хәјанәт етсә, она хејирхаһ ол, вәдини јеринә јетир. Елмлә бағлы үч шеј: билмәдијини алимләрдән соруш, амма мәгсәдин имтаһана чәкмәк, инҹитмәк олмасын; шәхси рәјинә әмәл етмәкдән чәкин, еһтијат јолу варса она әмәл ет; ширдән гачдығын кими фитва вермәкдән гач – өз бојнуну башгаларына көрпү етмә…(“Биһарул-әнвар”, 1/244)
