Әһли Бејт (әлејһимус-сәлам) - АБНА – Хәбәр Аҝентлијинин вердији хәбәрә әсасән, сәфәр ајынын 5-и һәзрәти Имам Һүсејнин(әлејһис сәлам) мәзлум баласы һәзрәти Ругәјјәнын (сәламуллаһи әлејһа) Шамын харабасында шәһид олдуғу ҝүндүр. Бу шәһадәт мүнасибәтилә башда һәзрәти Имам Заман (әҹҹәләллаһу фәрәҹәһуш сәриф) олмагла бүтүн Әһли-Бејт (әлејһимус салам) ашигләринә тәсәлли дејирик.
Һәзрәт Рүгәјјәнин (сәламуллаһ әлејһа) мүбарәк гәбринин јенидәнтәмир едилмәси әһвалаты
Мәшһур хәтиб Шејх Әһмәд Кафи нәгл едир: “Шамын ән бөјүк Әһли-бејт (ә) алимләрдән олан Сејјид Һашимин үч гызы вар иди. Һәмин алим нәгл едир: “Бир ҝеҹә гызларымдан бири ојаныб, мәни чағырды вә деди: “Ата, бу ҝеҹә Һәзрәт Ругәјјәни (с.ә) јухуда ҝөрдүм ки, мәнә дејир: “Атан Сејјид Һашимә де ки, гәбримә су чыхыбдыр вә бәдәними нараһат едир. Гәбрими тәмир етсин””.
Сејјид Һашим бу сөзләрә етина етмәди вә өз јанындан дүшүндү ки, бир јуху илә мәҝәр ханымын гәбрини ачдырмаг олармы? Сабаһ ҝеҹә ортанҹыл гызы һәмин јухуну ҝөрүр. Атасы јенә етина етмир. Үчүнҹү ҝеҹә алимин кичик гызы бу јухуну ҝөрүр вә Сејјид јенә етина етмир. Нәһајәт дөрдүнҹү ҝеҹә һәмин јухуну өзү ҝөрүр.
Алим данышыр: “Ҝөрдүм ки, бир кичик гыз мәним јаныма ҝәлди, јашынын кичик олмасына бахмајараг, вүгарла мәнә деди: “Сејјид Һашим! Мәҝәр ушагларын сәнә демәди ки, мән нараһатам вә гәбрими тәмир ет?”. Мән дәһшәт ичиндә јухудан ајылдым. Шам шәһәринин валисинин јанына ҝетдим. Мән бу јухуну она данышдым вә о, да Султан Әбдүлһәмидә мәктуб јазды. Лакин о, ҹаваб јазды ки, бизим о гәбри ачмаға ҹүрәтимиз јохдур. Әҝәр Сејјидин ҹүрәти варса, өзү бу гәбри тәмир етсин”.
Сејјид Һашим дә бир нечә алимин көмәји илә ханымын һәрәмини ачдылар вә гәбри газмаға башладылар. Гәбри бир гәдәр газан заман рүтубәти һисс етдиләр. Бир гәдәр дә дәринә ҝедәндә ҝөрдүләр ки, су ҝәлир вә гәбри бүрүјүб. Ханымын кичик бәдәни дә сујун ичиндәдир. Сејјид Һашим гәбрә ҝирди вә ханымын мүбарәк ҹәназәсини әлләри үстә ҝөтүрдү. Тәмир үч ҝүн чәкди. Ҝүлабдан ҝил һазырлајыб, гәбри тәмир етдиләр. Сејјид Һашим ағ парча ҝәтирир вә мүбарәк ҹәназәни онун ичинә гојду. Сонра да гәбрин ичинә гојду.
Алимләр дејир: “Бу үч ҝүндә һамы ағлајырды. Анҹаг Сејјид бәдәни гәбрә гојанда даһа ҝүҹлү фәрјад чәкиб ағлады. Бири сорушду: “Нә олуб?”. Ҹаваб верди: “Аллаһа анд олсун ки, ешитдијими ҝөрдүм”. Дедиләр: “Нә ҝөрдүн?”. Деди: “Аллаһа анд олсун ки, бу ҹәназәни гәбрә гојанда әлими кәфәнин алтындан чәкдим. Ханымын вүҹудунун бир һиссәси ашкара чыхды. Ҝөрдүм ки, бәдәниндә һәлә дә гара вә ҝөјәрмиш јерләр вар. Гамчынын изләри һәлә дә галмагдадыр””.
Диггәт: Хәбәрдәнистифадәетдикдәмәнбәјәистинадлазымдыр
