Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлији- Гурани-Кәрим бујурур: “Вә (јадына сал) о заман(ы) ки, Рәббин мәләкләрә деди: «Һәгигәтән Мән јер үзүндә бир ҹанишин (Аллаһын орадакы нүмајәндәси, ја да оранын нәсли кәсилмиш гәдим сакинләринин ҹанишини) гојаҹағам». Дедиләр: «Орада фәсад төрәдәҹәк вә ганлар төкәҹәк бир кәси (ҹанишин) гојурсан?! Һалбуки биз Сәни камилликләрлә вәсф едәрәк зикр охујур вә (бүтүн ејиб вә нөгсанлардан) пак билирик». Аллаһ бујурду: «Шүбһәсиз, Мән сизин билмәдијиниз бир шејбилирәм»”. (“Бәгәрә” 30).
Тәфсирчиләр бу ајә һаггында мүхтәлиф шәрһләр вермишдиләр. Бәзиләринин нәзәринә ҝөрә, бу ајә ҹинләрә ишарә едир вә Аллаһ Тәала ҹинләри Јер үзүндә инсандан әввәл хәлг етмишдир. “Тәфсирул-нүмунә” бујурур ки, мәләкләр бу сөзү она ҝөрә дејирләр ки, Адәм јер үзүндә олан илк инсан дејилди. Ондан әввәл да јер үзүндә чохлу мәхлуглар олмушдур вә онлар да мүһарибәләр едиб, ган төкмүшдүләр.
Имам Багир (ә) Әмирәл-мөмининдән (ә) нәгл едир ки, бујуруб: “О заман ки, Аллаһ өз әли илә бир варлыг хәлг етмәк истәди, ҹин вә нәснас адлы варлыгларын вар олмасындан једди мин ил кечәндән сонра сәманын пәрдәсини кәнара чәкди вә мәләкләрә бујурду: “Ҹин вә нәснасын вәзијјәтинә нәзәр салын”. Мәләкләр јер үзүндә ҝүнаһы, фәсады вә ахан ганы ҝөрдүләр. Бу сәһнәни ҝөрмәк онлара баһа баша ҝәлди. Чүнки әсәбләшдиләр вә онларын һалына тәәссүфләндиләр. Дедиләр: “Аллаһым! Бу сәһнәләри ҝөрәрәк, нијә интигам алмырсан?”. Бујурду: “Мән јер үзүндә хәлифә гәрар вермәк истәјирәм ки, Мәним онларын үзәриндә олан һүҹҹәтим олсун””.
Бундан әлавә, газынтылар заманы бәзән елә кәллә сүмүкләринә раст ҝәлинир ки, бир милјон бундан әввәлә аид едилир. Бу инсанлар һәзрәт Адәм (әла нәбијјинә вә алиһи вә әлејһи сәлам) јерә ҝәлмәздән әввәл мөвҹуд олмушдулар.
Устад Сүбһани Шејх Сәдугдан бир һәдис нәгл едир ки, бу мәзмундадыр: “Аллаһ мин-мин аләм, мин-мин инсан хәлг етмишдир. Сиз о аләмләрин вә о инсанларын сонунҹусунда гәрар тутмусунуз”.
Беләликлә һәдисләрин дили илә десәк, Јер үзүндә Адәм өвладындан әввәл ҹин, бәниәл-ҹин вә нәснас адлы варлыглар јашамышдылар.
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
