Әһли Беjт -АБНА- хәбәр аҝентлиjинин вердиjи хәбәрә әсасән бәзи һәдисләрә ҝөрә һиҹри гәмәри тарихинин “Ҹәмадиул Ула” аjынын 14-ү милади тарихи илә Март аjынын 15-и дүнjа ханымларынын Ханымы, әзиз Ислам Пеjғәнбәрин гызы Фатимәи Зәһранын (сәламуллаһи әлеjһа) шәһадәт ҝүнүдүр.
Бу ҝүн Өмәр ибн Хәттаб, Муғеjрә, Өмәрин гулу Гонфоз башда олмагла Пеjғәнбәр үммәтиндән бир иддәси һәзрәти Мүһәммәдин (сәлләллаһу әлеjһи вә алиһ) өз үммәтинә тапшырдығы әманәтә, һәзрәти Фатимәjә (сәламуллаһи әлеjһа) гаршы чыхараг ону, өз евинин ичәрисиндә физики зәрбәләрә мәруз гоjмуш вә гапы илә дивар арасында сахлjараг бәдәнинә өлүмҹүл хәсарәтләр jетирмишдиләр. Пеjғәнбәр әманәтинә гаршы едилән налаjиг әмәлләр нәтиҹәсиндә бу ҝүнкү ҝүндә Ханым Зәһра (сәламуллаһи әлеjһа) алдығы зәрбәләрдән шәһадәтә jетмишдир.
Биз АБНА олараг бү мүсүбәти башда Имам Заман (Аллаһ онун зүһурун тезләшдирсин) һәзрәтләринә, онун һагг наиби Имам Хаменеиjә вә һәмчинин бүтүн бәшәриjjәтә дәрин һүзүнлә баш сағлығы веририк. Вә Ханым Зәһранын(сәламуллаһи әлеjһа) шәһадәти илә бағлы бир нечә рәваjәт вә һәдиси зиjарәтчиләримизә тәгдим едирик:
Олмуш Һадисә
«Үмдәтүт Талиб» адлы китабда нәсәбшүнас алимләр арасында мәшһур олан Бәни Давуд ибн Муса Әлһәсәнинин әһвалатларында гәрибә бир рәваjәт вардыр ки, чох етибарлы мәнбәjә әсасланыр. Бу рәваjәт Ибн Үнеjнин диванында да jер алмышдыр.
Ибн Үнеjн бир дәфә Мәккәjә jола дүшдүjү заман өзү илә чохлу гиjмәтли әшjалар да ҝөтүрмүшдү. Гәфләтән jолда Бәни-Давуд нәслиндән олан сеjjидләрдән бәзиси ону тутуб бүтүн мал-дөвләтини әлиндән алыр, һәтта әjниндәки палтарларыны да чыхарараг өзүнү мөһкәм дөjүр, дөjдүкдән сонра ону орада гоjуб тез ҝөздән итирләр.
Ибн Үнеjн Јәмән Султаны олан Әзиз ибн Әjjуба шикаjәт мәктубу jазараг ондан jардым истәjир. Һәмин вахтда да Јәмән һөкмдарынын гардашы Мәлик Насир дә гардашындан дәниз кәнарында бир мүддәт галмасы үчүн иҹазә истәмишди.
Ибн Үнеjн өз намәсиндә гәсидә илә һөкмдары ону гарәт едән сеjjидләрдән интигам алмаға тәһрик едирди. Һәмин гәсидәнин илк бәндләринин мәзмуну тәгрибән беләдир:
«Сәнин jахшылыг вә сәхавәтин фәсаһәт вә бәлағәт алимләрини онлары бәjан етмәкдә аҹиз гоjубдур. Сән jахшылыг вә сәхавәтдә елә бир дәрәҹәjә jетишмисән ки, jахшылар вә хеjирхаһлар сәрһәддиндән чох-чох jухарылара галхмысан. «Мән хачпәрәст мүстәмләкәчиләрин әсарәти алтында олан саһили фәтһ етмишәм»,-деjиб чох да өjүнмә. Чүнки бу әсарәт алтында олмуш саһиллә Әдән арасында чох бөjүк фәрг вардыр (саһил һара, Әдән һара?). Сән әҝәр ҹиһад етмәк истәjирсәнсә, гылынҹыны Аллаһын ваҹибат вә сүннәсини тапдаjан таjфаjа гаршы чәк. Өз гылынҹынла Аллаһ евини (Мәккәни) мурдар вә Бәни-Давуд таjфасы кими алчаг гәбиләләрдән тәмизлә. Демә ки, онлар Фатимә(с.ә)-нин өвладларыдыр вә онларла дөjүшмүрәм. Чүнки бу оғру вә гулдур сеjjидләр Әбу Сүфjан аиләси илә әлагә jаратсалар, Имам Һәсән(ә.с)-и өлдүрмәк үчүн белә әлбир оларлар.»
Елә ки Ибн Үнеjн бу гәсидәни jазыб, Јәмән һөкмдарына ҝөндәрди, jухуда ҝөрыдү ки, Кәбәнин кәнарындадыр. Һәзрәти-Фатимә(с.ә) дә ордадыр вә Кәбәни тәваф едир, jәни Кәбә әтрафына дөврә вурур. Габаға ҝәлиб салам верди. Лакин һәзрәти Фатимә(с.ә) онун ҹавабыны алмады. Ағлаjыб аҹизанә о Һәзрәтә әрз етди ки, мәним ҝүнаһым нәдир ки, саламымы алмадын? Һәзрәти-Зәһра(с.ә) ибн Үнеjнә шерлә ҹаваб верди. Һәмин шерин мәзмуну тәгрибән беләдир:
«Фатимә(с.ә)-нин бүтүн өвладларынын алчаг вә ләjагәтсиз олмасы геjри-мүмкүндүр. Лакин рузиҝар мәкр, һиjлә илә бизә зүлм вә пислик етди. Әҝәр өвладларымдан бири ләjагәтсизлик едәрсә, сән гәсдән онларын һамысына налаjиг сөзләр демәмәлисән. Ҝет, өз әмәлиндән төвбә ет. Чүнки һәр ким бизә пислик едиб сонра гаjыдыб төвбә етсә, Аллаһ-тәала ону бағышлаjар. Бабалары һәзрәти-Мустафа(с)-нын хатиринә онлары әзизлә. Онун аиләсиндән олан шәхси инҹидиб тәһгир етмә. Һәзрәти-Рәсул(с)-ун аиләсиндән сәнә һәр нә jетишсә, гиjамәт ҝүнү онун мүкафатыны бизимлә ҝөрүшәндә алаҹагсан».
Ибн Үнеjн деjир ки, бу һалда ағлаjа-ағлаjа ваһимә ичиндә jухудан аjылдым, баша дүшдүм ки, һәзрәти-Сиддигеjи-Таһирә(с.ә)-нин бәрәкәти саjәсиндә бәдәнимин бүтүн jаралары сағалмышдыр. Дәрһал төвбә етдим. Дедиjим сөзләрдән пешман олдум. Сонра үзрхаһлыг әвәзи олараг бу шери jаздым. Шерин мәзмуну беләдир:
«Бәшәри һагга һидаjәт етмәк үчүн ҝәлмиш Пеjғәмбәр(с)-ин гызынын һүзурунда үзр истәjирәм ки, ҹинаjәт едән ҝүнаһкарын ҝүнаһындан кечсин. Өз дедикләрими ҝери ҝөтүрәрәк данышдығым сөзләрдән төвбә едирәм. Бундан сонра Аллаһа анд олсун ки, әҝәр онлардан бири (Фатимә(с.ә.)-нин өвладларындан) мәни гылынҹла тикә-тикә доғраса белә, онун бу һәрәкәтини налаjиг билмәрәм. Әксинә, буну ләjагәтли бир әмәл тәки гәбул едәрәм».
«Киса» вә «Мүбаһилә» әһлиндән бири саjылан Фатимә(с.ә) ән чәтин дөврдә Аллаһ jолунда һиҹрәт едән, шәрәфинә «Тәтһир» аjәси назил олан шәхсиjjәтләрдәндир. Ҹәбраjыл да онларла бирҝә ағламасына фәхр етмишди. Аллаһ-тәала онларын паклыг вә доғрулуғуна шәһадәт вермишдир. О, Имамларын анасы олмагла jанашы, Пеjғәмбәр(с)-ин нәслинин ондан доғулуб гиjамәтә кими давам едәҹәк jадиҝарыдыр. Бу нурлу вүҹуд әввәлдән ахыра һәр ики дүнjа гадынларынын ханымыдыр. О, сөзүндә вә данышығында һәзрәти-Мүһәммәд(с)-ә ән чох охшаjан шәхс иди. Онун әхлаг вә һәjат тәрзи Рәсули-әкрәм(с)-ин һәjат тәрзи вә әхлагыны хатырладырды. Јериши санки Пеjбәмбәр(с)-ин jериши иди. О, һәмишә атасынын jанына ҝәләндә Рәсули-әкрәм(с) гызыны меһрибанлыгла гаршылаjар, әлиндән өпәр, нә заман беһишт әтрини дуjмаг истәсә иди, ону иjләjәр вә буjурарды:
«Фатимә бәдәнимин парәсидир.Ким ону севиндирсә, мәни севиндириб, ким она пислик етсә, мәнә пислик едибдир».
«Фатимә мәнә һамыдан әзиздир».
Ханым Зәһра (сәламуллаһи әлеjһа) Гуран вә Һәдисдә
Фурат ибн Ибраһим өз тәфсириндә Әмирәл Мөминин Әлинин (әлеjһи сәлам) дилиндән белә сөjләjир:
Бир ҝүн Пеjғәмбәр(сәлләллаһу әлеjһи вә алиһ) Фатимәнин(сәламуллаһи әлеjһа) jанына ҝәлдикдә ханымын кәдәрли олдуғуну һисс етди. Рәсулаллаһ(с) бир аз гиjамәт ҝүнү барәдә данышыб бу мәгама jетишәндә белә буjурду: «Еj Фатимә, беһишт гапысына jетишән заман о вахта гәдәр һеч бир кәслә ҝөрүшмәjән вә сәндән сонра да ҝөрүшмәjәҹәк 12 мин беһишт һуриси сәни гаршылаjар. Онларын әлиндә нурдан ибарәт силаһ олар. Бу һуриләр jәһәри сары гызыл вә гырмызы jагут, jүjәни тәзә мирваридән олан ишыг сачан дәвәләрә минәрләр. Һәр дәвәнин үстсндә дә сыз-сых дүзүлмүш парлаг инҹиләрлә бәзәдилмиш «сундус» сүфрәси ачылар. Беһиштә ҝәлән заман ҹәннәт әһли сәнин гәдәмләриндән шадү-хүррәм олар. Әһли-беjт тәрәфдарлары үчүн истәдикләри шеj һәмишә вә елә о дәгигә һазыр олар. Аллаһ өвлиjалары беһиштдә jерләшдирән заман һәзрәти-Адәм(ә.с), ондан сонра исә бүтүн Пеjғәмбәрләр сәни зиjарәт етмәjә ҝәләрләр».
Фатимә(сәламуллаһи әлеjһа) буjурду: «Бу аjә («Нур», 63) «Өз аранызда бир-биринизи чағырдығыныз кими? Пеjғәмбәри чағырмаjын (jәни ону еһтирамла сәсләjин.)» назил олан заман мән Рәсули-әкрәм(с)-и «Еj Аллаһын Рәсулу!»-деjә чағырырдым. Лакин о Һәзрәт истәjирди ки, она «Ата» деjә мүраҹиәт едим. Үч дәфә мәнә һеч бир шеj сөjләмәди. Ахырда мәнә үз тутуб буjурду:
«Еj Фатимә, бу аjә сәнин, аилән вә сәнин нәслин үчүн назил олубдур».
Сонра әлавә етди: «Мәнә «Ата» деjә мүраҹиәт ет, чүнки сәнин мәни белә чағырмағын гәлбими даһа да шадландырыр вә Аллаһы да разы едир».
Шеjх Әббас Гуми
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәjә истинад лазымдыр
