Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлији- Гәнаәтли инсан дүнјаны өз мәбуду вә ја бүтү гәрар вермәз. Әксинә, бу ҹүр инсан һәр нөв дини фәалијјәтләрин ардынҹа олар. Гәнаәтҹил инсан бир ан белә Аллаһдан гафил олмаз, инсанларын һаггыны тапдаламаз. Гәнаәт һәгигәтдә һарамла инсанын арасында олан һасардыр.
Гәнаәт әһли дүнјаны ахирәт үчүн тарлаја чевирәрләр. Гәнаәтҹил инсан газандығы пулдан аиләсинин вә өзүнүн еһтијаҹы олан гәдәрини истифадә едәр вә галанынын хүмс вә зәкатыны верәр. Инфаг етмәкдән чәкинмәз. Гәнаәт әһли алыш-веришлә мәшғул олан заман Аллаһы јаддан чыхартмазлар. Ҝеҹә вә ҝүндүз Һаггын хидмәтиндә оларлар.
Гәнаәтҹил инсанын еви мәсҹид кими олар. Нәфәсләри вә сөзләри тәсбиһ, ҝеҹә вә ҝүндүзләри исә нур лүтфүнә, Илаһи рәһмәтә гәрг олар. “(Бу илаһи нур) Аллаһын (ад, мәгам вә биналарынын) уҹалдылмасына вә орада Өз адынын чәкилмәсинә иҹазә вердији евләр (мәсҹидләр вә мәсумларын мәгбәрәләрин)дәдир. Һәмин евләрдә сәһәрләр вә ахшамлар Ону пак сифәтләрлә мәдһ едәрләр”. (“Нур” 36).
“Һәр ким киши јахуд гадын иманы олан һалда јахшы иш ҝөрсә, ону шүбһәсиз, (дүнјада) пак бир һәјатла јашадаҹаг вә (ахирәтдә) мүкафатларыны чох ҝөзәл олан әмәлләринин мүгабилиндә верәҹәјик”. (“Нәһл” 97). Бу ајәдә ады чәкилән пак һәјат һаггында Һәзрәт Пејғәмбәрә (с) суал верәндә бујурур: “Тәјјибә һәјат дедикдә мәгсәд - гәнаәт, Аллаһ әтасына разылыг ҝөстәрмәкдир”. Имам Әли (ә) бујурур: “Тәјјибә һәјат - гәнаәтдир”.
Һәзрәт Әмирәл-мөминин (ә) бујурур: “Хош олсун о инсанлара ки, Гијамәти вә гајытмағы јада саларлар. Һесаб үчүн иш ҝөрәрләр. Рузиләринә гәнаәт едәрләр, Һәзрәт Һаггдан разы оларлар”.
Имам Әли (ә) бујурур:
“Гәнаәтли инсанын вәзијјәти неҹә дә ҝөзәлдир”.
“Һәрислијиндән гәнаәтлә интигам ал, неҹә ки, дүшмәниндән гисасла интигам алырсан”.
“Ән шүкүр едән инсан - гәнаәт едәнидир. Нашүкүрләри исә немәтләрә гаршы тамаһкарлыг едәнләрдир”.
“Падшаһлыг гәнаәтдәдир”.
“Неҹә ҝөзәлдир о инсан ки, азла гәнаәтләнәр”.
“Нәфсин иззәти - гәнаәтләдир”.
“Гәнаәт елә бир гылынҹдыр ки, күтләшмәз”.
“Ән ҝөзәл үммәтим - гәнаәтли, ән писи исә тамаһкарлардыр”.
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур: “Гәнаәт елә бир сәрвәтдир ки, битмәз”.
“Гәнаәт еһтијаҹсыз едәндир”.
“Гәнаәт един ки, еһтијаҹсыз оласыныз”.
“Гәнаәтҹил еһтијаҹсыздыр, бахмајараг ки, аҹ вә палтарсыздыр”.
“Гәнаәт - сәрвәтин көкүдүр”.
“Гәнаәт кими еһтијаҹсыз едән сәрвәт јохдур”.
“Гәнаәтин мејвәси - иззәт вә абырдыр”.
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
