Әһли Бејт -АБНА- хәбәр аҝентлији- Сәбт ибни Ҹузи әһли-тәсәнүн алимләриндәндир вә о, јазыр: “Һәзрәт Фатимә (с.ә) дүнјасыны дәјишән мәгамда Имам Әли (ә) онун јанында бағлама ҝөрүр. Сорушур ки, бу нәдир? Ханым бујурур ки, орада јашыл ипәк парча вар ки, ичиндә ағ сәһифә вардыр. Бу сәһифәдә бир нечә сәтир јазылмышдыр. Сорушду: “Орада јазылан нәдир?” Пејғәмбәрин (с) гызы ҹаваб верир: “Тој ҝеҹәси ибадәт јеримдә әјләшмишдим ки, бир јохсул ҝәлди вә мәндән көһнә палтарымы истәди. Мәним ики палтарым варды, бири тәзә вә о бириси дә көһнә. Тәзә палтарымы она вердим вә көһнәсини әјнимә ҝејиндим. Сәһәриси атам мәни ҝөрмәјә ҝәләндә бујурду: “Нијә тәзә палтарыны ҝејинмәмисән?” Дедим ки, мәҝәр сиз бујурмамысыныз ки, инсане һәр нә гәдәр сәдәгә версә, онун үчүн галыҹыдыр. Мән дә тәзә палтарымы о јохсула сәдәгә вердим”. Бујурду: “Әҝәр тәзәсини ҝејинсәјдин вә көһнәсини версәјдин, әрин үчүн јахшы оларды вә о јохсулун да палтары оларды”. Атама дедим ки, “Мән бу иши сиздән өјрәнмишәм. Белә ки, анам Хәдиҹә (с.ә) хидмәтинизә ҝәлмәк шәрәфи дујдуғу заман бүтүн малыны сизин ихтијарыныза верир. Сиз дә онун һамысыны Аллаһ јолунда хәрҹләдиниз. О јерә гәдәр ки, бир јохсул сиздән көјнәјинизи истәди вә сиз дә өз палтарынызы она вериб, бир һәсирә бүрүнүб евә ҝәлдиниз. Бу мәсәләдә һеч ким сизин кими дејилдир”. Атам ағлады вә мәни синәсинә сыхды. Бу заман бујурду: “Вәһј мәләји Ҹәбрајил (ә) назил олду вә Аллаһ тәрәфиндән сәнә салам ҝөндәрди. Бујурду ки, Фатимә (с.ә) һәр нә истәјирсә истәсин вә Мән ону чох истәјирәм”. Дедим: “Еј ата! Һүзурунун фејзинин ширинлији мәни о гәдәр мәшғул етди ки, Дарул-сәламда Кәрим Аллаһла ҝөрүшдән башгасыны истәмирәм”. Атам әлләрини Һагга тәрәф ачды вә мәнә дә буну әмр етди. Өзүнәмәхсус һалла Аллаһ Тәалаја бујурду: “Пәрвәрдиҝара! Үммәтими бағышла!” Ҹәбрајил (ә) назил олду вә әрз етди ки, Аллаһ бујурур ки, үммәтиндән Фатимәни (с.ә), Әлини (ә) вә онун өвладларыны севәнләри бағлышладым. Мән буна ҝөрә сәнәд јазмышам ки, Ҹәбрајил (ә) ону ипәкдә ҝәтириб. Орада јазылыб: “Сизин Пәрвәрдиҝарыныз меһр вә рәһмәти Өзүнә ваҹиб етмишдир. Ҹәбрајил (ә) вә Микајил (ә) она шаһидлик едибләр”.
Атам бујурду: “Ону һифз ет вә өлән заман вәсијјәт ет ки, сәнинлә бир јердә гәбрә гојсунлар”. Истәјирәм ки, Гијамәт ҝүнү атәш шөләвәр олан заман ону атама верәм вә о Һәзрәт (с) дә Аллаһын вердији вәдләри истәсин”.
Ону гејд етмәк лазымдыр ки, бурада Пејғәмбәрин (с) үммәти дедикдә ваҹибатлары јеринә јетирән вә һарамлардан чәкинән мүсәлманлар нәзәрдә тутулур. Бу инсанларын төвһидә, мәада, имамәтә иманлары вардыр вә Гијамәт ҝүнүнүн олаҹағыны билирләр./Ерфан/
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдијдә мәнбәјә истинад лазымдыр
