Бисмиллаһир Рәһманир Рәһим
“Аллаһ араныздан иман ҝәтириб јахшы ишләр ҝөрәнләрә өзләриндән әввәлкиләр кими јер үзүнүн һакимләри едәҹәјини, онлар (мөминләр) үчүн Аллаһын Өзү бәјәндији дини (Исламы) мөһкәмләндирәҹәјини вә онлара гаршы олан тәһлүкәни сонра әмин-аманлыгла (архајынчылыгла) әвәз едәҹәјини вәд бујурмушдур” (Нур сурәси, 55)
Илк инсан јаранышындан бу ҝүнә гәдәр пејғәмбәрләр, имамлар (әлејһимуссалам), өвлијалар вә фитрәти пак вә сағлам инсанлар һарада јашамаларындан асылы олмајараг, өлкәләриндә пак вә салеһ инсанларын һаким олмаларыны арзуламышлар. Бу арзу вә истәк, јухурыдакы ајәдә гејд олундуғу кими фитри вә тәбии бир мәсәләдир. Чох аз заман вә мәһдуд мәканы истисна етмәклә, тарихдә белә бир арзу һәлә дә там шәкилдә һәјата кечмәмишдир.
Мүасир дүнјамызда олдуғу кими тарих боју һәмишә залымлар вә фитнә-фәсад әһли мүхтәлиф һијлә, ојунбазлыг вә ган төкмәклә илаһи өвлијалара вә пак инсанлара мәхсус олан һакимијјәт мәгамыны гәсб етмиш вә зорла халга һаким кәсилмишләр. Амма, мүтләг гүдрәт саһиби олан Аллаһ-тааланын ҝөндәрдији пејғәмбәрләри вә тәјин етдији имамлары (әлејһимуссалам) ја шәһид етмиш, ја да мүхтәлиф һијләләрлә зәһәрләмиш вә зинданларда сахламышлар.
Бу ҹәһәтдән, Әһли-бејт (әлејһимуссалам) мәктәбиндә һакимијјәт там шәкилдә илаһи пејғәмбәрләрә вә онларын ҹанишинләри пак вә мәсум имамлара (әлејһимуссалам) мәхсусдур. Бахмајараг ки, һарамхорлар вә залымлар дүнјадакы (Аллаһ-тааланын онлара вердији) ихтијар вә ирадәдән истифадә етмәклә, мүвәггәти дә олса, бу мәгамлары гәсб етмишләр. Неҹә ки, тарихдә мүшаһидә олундуғу кими бәзән залым һакимләр өзләри һәгигәтләри дилә ҝәтирир, мәсум Имама (әлејһиссалам) аид олан хилафәтдә гәрар тутудуғу һалда, өзү - “бу һакимијјәт сиз пак вә салеһләрә мәхсусдур” – ҹүмләсини дилинә ҝәтирир вә сәһвләрини өзләри дә билмәдән играр едирләр. Амма, шејтанын бојундуруғундан вә нәфси истәкләриндән азад ола билмәдијинә ҝөрә, әмәлдә бу сөзләрә әмәл едә билмир. Шејтан мин бир бәһанә илә ону, һакимијјәт күрсүсүндә әјләшиб кеф чәкмәји вә өз нәфсинин гулу олмағыны ҝөзүндә ҹилвәләндирир. Инсан да, чох вахт нәфсинин әсири вә нәфси мүбаризәдә шејтана мәғлуб олдуғуна ҝөрә бу истәкләрә табе олур.
Мәсум Имамын (әлејһиссалам) бөјүк гејби дөврүндә о һәзрәтин өзүнүн мүгәддәс кәламына әсасән, Аллаһ-тааланын Имам Заманын (әҹ) зүһур һөкмүнү вермәсинә гәдәр, һакимијјәт вә вилајәт, адил, алим вә шүҹаәтли фәгиһә мәхсусдур. Амма, тәәссүфләр олсун ки, тарих боју мүсәлманларын зәифлији вә ја залымларын бу мәгамы зорла гәсб етмәси үзүндән бу мәгама салеһ бәндәләрин чатмасынын гаршысы алынмышдыр. Мүасир дүнјамызда, Аллаһ-таала Ајәтуллаһ Хомејни (рәһмәтуллаһ) кими бир шәхисијјәти, алим, адил вә шүҹаәтли бир фәгиһи зәманәсинә бөјүк бир немәт кими тәгдим едир. О, даһи шәхс, Ислам бајрағыны галдырыб бүтүн дүнјаја ҹар чәкир ки, мүсәлман халгын башында залым вә ганичәнләр һакимијјәтдә отура билмәзләр вә онларын буна һаглары јохдур. Мүтләг һакимијјәт, Аллаһ-тааланын вә јер үзүндә Онун истәји әсасында, Онун “пак вә салеһ бәндәләринә мәхсусдур.” (Нур сурәси, 55) Халг Имам Хомејнинин (рәһмәтуллаһ) сөзүнә “Ләббејк”- дејиб залым вә илләрлә халгын милли сәрвәтини мәнимсәјән вә гәрбә нөкәрчиликлә мәшғул олан бир һакимијјәт дәстәсини девирир вә шаһ да башда олмагла онун нөкәрләрини өлкәдән говуб чыхарыр.
Әслиндә, тарихдә Аллаһ-тааланын бәјәндији “Бөјүк Ислам ингилабы” баш верир вә бунунла да халг, Аллаһын салеһ бәндәләрини, фәгиһ вә алимләри халга хидмәт етмәк вә халгын дин, мәнәви вә мадди сәрвәтләрини горумагдан өтрү һакимијјәтә ҝәтириб сечки јолу илә һамылыгла өлкәдә Ислам һакимијјәтинин гурулмасына сәс верирләр. Бу сәсвермә там ашкар вә бүтүн дүјна медиаларынын ҝөзләри өнүнүдә там демократик шәкилдә баш верир. Халг, Гураны, Аллаһын ҝөстәришләрини вә Әһли-бејтин (әлејһимуссалам) мәктәбини өзүнә әсас гануну кими гәбул едир.
Фәгиһин вилајәти (һакимијјәти) залым вә ганичән һакимләрин һакимјјәти илә бир нечә саһәдә фәргләнир. Онлары гысаҹа олараг белә гејд етмәк олар.
Биринҹи: Мүасир заманын әксәр һакимләринин әксинә олараг, алим, адил вә шүҹаәтли фәгһин һакимијјәти (вилајәти) там шәкилдә, Аллаһ-тааланын разы олдуғу бир һакимијјәтдир.
Икинҹи: Фәгиһин һакимијјәти, Аллаһын дининә вә бәндәләринә там шәкилдә әдаләт вә инсаф әсасында хидмәт етмәкдир. Гуранда охујуруг: “Анд олсун ки, Биз пејғәмбәрләримизи ачыг-ашкар дәлилләрлә (мөҹүзәләрлә) ҝөндәрдик. Биз онлара бирликдә (Аллаһын һөкмләрини билдирән сәмави) китаб вә әдаләт тәрәзиси (шәриәт) назил етдик ки, инсанлар (бир-бири илә) әдаләтлә рәфтар етсинләр.” (Һәдид сурәси, 25)
Үчүнҹү: Фәгиһин һәјат вә јашајыш сәвијјәси, һакимијјәтдә олмасына бахмајараг, бәрбәзәкли сарајларда вә отелләрдә јох, ән касыб вә имкансыз халг
