Имам Садиг (ә) бујурур: Ирфани минаҹат (нәҹва) үч әсас үзәриндә гурулуб: горху, үмид вә мәһәббәт. Горху елмдән, үмид јәгинликдән, мәһәббәт мәрифәт вә ирфандан шахәләнир. Горхунун нишанәси гачмаг, үмидин нишанәси истәк, мәһәббәтин нишанәси севдијини әсирҝәмәмәкдир. Мөминин гәлбиндә елм олса, горху јаранар; горху һәгиги олса, Аллаһдан гејриләриндән гачмаг истәниләр; Аллаһдан гејрисиндән гачан хилас олар. Јәгинлик нуру гәлби ишыгландырса, Аллаһын фәзли, лүтфү ҝөрүнәр; јәгин онда көк атса, үмид јаранар; үмид ширинлији дадылса, истәк дилә ҝәләр; истәјини десә, итирдијини тапар; мәрифәт нуру тәҹәлла етсә, гәлбдә мәһәббәт нәсими әсәр вә инсан мәһбубун сајәсинә гатылар; Ону гејриләриндән үстүн тутар, әмринә табе олар, гадағасындан чәкинәр, бу ики шејә һәр нәдән артыг диггәт јетирәр; әмр вә гадағалара риајәтлә мәһбуб онун үнсијјәт сүфрәсинә отурса, Она јахын минаҹат руһуна чатар. Бу үч әсас, һәрәм, мәсҹид вә Кәбә кимидир. Һәрәмә дахил олан халгдан амандадыр, мәсҹидә дахил олан ҝүнаһдан гурунар, Кәбәјә дахил оланын гәлби јалныз Аллаһ зикринә мәшғулдур. Еј мөмин! Әҝәр белә бир һалда өлсән, раһатлыгла өләрсән. Аллаһын төвфигинә, јардымына шүкүр ет. Әҝәр белә дејилсәнсә, јахшы олмаға чалыш. Гәфләтдә кечирдијин өмрә пешиман ол. Заһирини ҝүнаһдан, батинини ејбләрдән тәмизләмәк үчүн Аллаһдан јардым дилә. Гәлбини гәфләтдән хилас ет, нәфс хырманындакы шәһвәт одуну сөндүр! /Тебјан/
