Ајәтуллаһ Сүбһани мәрһум Ајәтуллаһ-үзма Әракини белә јада салыр: “Чох аз данышарды. Зәрури олмасајды ағзыны ачмазды. Бу, чох мүһүм нөгтәдир. Олдугҹа садә јашајарды. Бүтүн һәгиги дин алимләри белә олуб.“ Нәгл едирләр ки, мәғриб вә иша намазларындан сонра мәдрәсәдән чыхыб ханым Мәсумәнин (ә) һәрәминә доғру ҝедәр, бир гәбрин башында отуруб “Фатиһә” охујарды. Ондун һәмин шәхсин кимлији барәдә сорушурлар. Бујурур: “Бу шәхс Әмирәлмөминин мәнагибиндән мәнә ешитмәдијим бир шеј данышмышды...”/Тебјан/
