Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлијинин вердији хәбәрә әсасән, бу ҝеҹә, 2016-ҹы милад или ијунун 20-си вә 1437-ҹи Һиҹри Гәмәри или мүбарәк Рамазан ајынын 15-и, Аллаһ Тәбарәку Тәаланын јер үзәриндә һәзрәти Муһәммәд Пејғәмбәрдән сонра тәјин етдији Икинҹи Хәлифәси, Имам Һәсән Муҹтәбанын (әлејһи сәлам) мүбарәк мөвлудунүн илдөнүмү ҝеҹәсинә тәсадүф едир.
Бу мөвлуд ҝеҹәси мүнасибәти илә Иран Ислам Республикасынын 10 минә јахын Мәсҹид вә һүсејнијјәләрдә шәнлик әрасими кечирилиб.
Мәрасимдә чыхыш едәнләр Һәзрәт Имам Һәсән Муҹтәба(ә)-ын хүсусијјәтләринә ишарә едибләр. Паклыг әһли-бејти(ә) мәдһијјәчиләри дә о һәзрәтин әхлаги хүсусијјәтләринин шәнинә шерләр сөјләјибләр.
Биз АБНА олараг һәзрәт Имам Һәсән Муҹтәбанын (әлејһи сәлам) виладәтинин илдөнүмү мүнасибәти илә башда заманәмизин Имамы һәзрәт Мәһди (Аллаһ Онун шәрәфли ҝәлишини тезләшдирсин) олмагла һаг наиби Имам Хаменеи ҹәнабларына, Али Тәглид Мәрҹәләринә, пак Әһли-бејт (әлејһимус сәлам) тәрәфдарларына вә бүтүн дүнја мәзлумларына тәбрик әрз едирик!
Имамын Һәјатына Гыса Бир Бахыш
Пејғәмбәримизин илк нәвәси, ҝөзүнүн нуру Имам Һәсән Муҹтәба Һиҹрәтин 3-ҹү илиндә мүбарәк Рамазан ајынын 15-дә Мәдинәдә Илаһи Вәһјин вә Гурани Кәримин назил олдуғу Евдә дүнјаја ҝәлиб. Мүгәддәс атасы Һәзрәт Әли (ә) анасы исә, дүнја ханымларынын таҹы Фатимеји-Зәһрадыр (с).
Имамын Әхлаги Сәҹијјәләри
Имам Һәсән (ә) елм, тәгва, заһидлик вә ибадәтлә јанашы ејни заманда өз дөврүнүн сәхавәтли шәхси,мәзлумларын көмәкчиси мискинләрә көмәк едән бир шәхс кими дә танынмышдыр. Тәбәри өзүнүн јаздығы Тарихул Хуләфа китабында белә јазыр: “Имам Һәсән Мүҹтәба (ә) өмрүндә ики дәфә бүтүн мал-дөвләтини, үч дәфә исә мал-дөвләтинин тән јарысыны Аллаһ јолунда хәрҹләмишдир.”
Данылмаз Сәһабә вә Јенилмәз Сәркәрдә
Һәзрәт Имам Һәсән Муҹтәба (әлејһи сәлам) ән бөјүк вә адлы санлы сәһабәләрдән биридир. О, бәрәкәтли өмрүнүн 7 илини әзиз бабасы Ислам Пејғәмбәри олан һәзрәти Муһәммәди Мустәфа (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) илә, кечириб. Једди јашында икән һәм Ислам пејғәмбәрини вә һәм дә анасы һәзрәти Фатимәи Зәһраны (сәлејһимәс сәлам) итирән Имам Һәсән Муҹтәба (ә) 30 ил әрзиндә атасы илә чијин чијинә Ислам уғрунда чалышмышдыр. Имам Һәсән Ҹәмәл вә Сиффејн кими дөјүшләрдә Ислам дүшмәнләринә гаршы өн ҹәбһәдә вурушуб. Һәтта иш о јерә чатмышды ки, Һәзрәт Әли (ә) Пејғәмбәрин (с) нәслинин кәсилмәмәси вә имамәтин давам олунмасы үчүн Имам Һәсәлә Имам Һүсејни (ә) дөјүшдән чәкиндирәрди.
Имам Һәсәнин Фәзиләтләри
- Имам Сәҹҹад (ә):«Һәсән ибн Әли ибн әбу Талиб (ә) өз зәманәсинин ән абид, заһид вә фәзиләтли инсаны олуб. Һәҹҹә ҝедәндә пијада вә бәзән ајагјалын ҝедәрди. Нә вахт өлүмдән сөһбәт дүшәрдисә ағлајарды. Нә вахт гәбрдән сөз дүшәрдисә ағлајарды. Нә вахт Гијамәтдән сөз дүшәрдисә ағлајарды. Сиратдан кечмәкдән данышыланда ағлајарды. Аллаһын әдаләт мәһкәмәсиндә ҹаваб вермәкдән сөз дүшәндә елә аһ-налә едәрди ки, өзүндән ҝедәрди. Намаза башлајанда бәдәни Рәббинин гаршысында титрәјәрди. Ҹәннәт вә Ҹәһәннәмдән сөһбәт дүшәндә илан чалмыш адам кими гыврыларды, Аллаһдан Ҹәннәти истәјәрәк оддан Она пәнаһ апарарды.» (Әмали-Сәдуг, сәһ.150, һәдис 8)
- Әһмәд ибн әл-Мүәддәб «әл-Фунун» китабында вә Ибн Меһди «Нузһәтул-әбсар»да дејир:«Бир ҝүн Һәсән ибн Әли (ә) јердә отуруб гаршыларында олан тикә чөрәкләри ҝөтүрүб јејән бир нечә јохсулун јанындан кечирди. Онлар о Һәзрәтә тәклиф едиб дедиләр: Еј Аллаһ Пејғәмбәринин нәвәси, бујурун бизимлә јемәк јејин.» Рави дејир:«Һәзрәт минијиндән дүшүб деди:«Аллаһ тәкәббүр саһибләрини севмир. Сонра онларла јемәк јемәјә башлады вә сонда онларын һамысы дојдулар вә о Һәзрәтин бәрәкәтиндән һәмин чөрәкләрдән һеч нә азалмады. Һәсән (ә) сонра һәмин јохсуллары өзү гонаг чағырды вә онлара јемәк вә ҝејим верди.» (әл-Мәнагиб, Ибн Шәһр Ашуб, ҹ.4, сәһ.23)
- Шам әһалисиндән олан бир нәфәр нәгл едир ки:«Мәдинә шәһәринә дахил олдум. Бир нәфәрин ҝөзәллији мәни өзүнә ҹәлб етди. Онун ким олмасыны сорушдум. Дедиләр ки, Һәсән ибн Әлидир. Шамлы киши дејир:«Мән Әлијә белә бир оғлу олдуғу үчүн һәсәд апардым. Сонра онун јанына ҝедиб дедим:«Сән әбу Талибин оғлусан?» Бујурду:«Мән онун нәвәсијәм.» Дедим:«Ләнәт олсун сәнә вә сәнин атана, Ләнәт олсун сәнә вә атана!» Шамлы киши дејир:«Амма о сусду, мәнә ҹаваб вермәди. О Һәзрәт сонра бујурду: «Дејәсән гәрибсән? Әҝәр миник истәсән верәрик, бәхшиш истәсән әта едәрик, көмәк истәсән едәрик.» Һәмин шәхс дејир:«Мән ондан елә бир һалда ајрылдым ки, о мәним јанымда јер үзүнүн ән севимли адамы иди.» (Мухтәсәр тарихи Дәмәшг, ҹ.7, сәһ.26)
Имам Һәсәнин Имамәтлијинин Бәјаны
Имам Багир (ә):«Әмирәл-мөминин салаватуллаһ әлејһ, вәфаты јахынлашанда оғлу Һәсәнә (ә) бујурду:«Јахын ҝәл, Аллаһын Пејғәмбәринин(с) мәнә дедији сирри сәнә дејим вә мәнә тапшырдығы әманәти сәнә тапшырым. О сонра һәмин иши ҝөрдү.» (әл-Кафи, ҹ.1, сәһ.298, һәдис 2)
Имам Һәсән Муҹтәба Пејғәмбәрин Һәдисләриндә
- Аллаһын Пејғәмбәри(с):«Һәсән мәндәндир вә мән онданам. Һәр ким ону севсә Аллаһ ону севәр. Һәсәнлә Һүсејн мәним нәвәләримдирләр.» (Биһарул-Әнвар, ҹ.43, сәһ.306, һәдис 66)
- Аллаһын Пејғәмбәри(с):«Аллаһым, мән онлары (Имам Һәсән вә имам Һүсејни әлејһимә сәлам) севирәм. Сән дә һәм онлары, һәм дә онлары севәнләри сев.» (Кәнзул-Уммал, һәдис 37640)
Имам Һәсәнин (ә) Хилафәтә ҝәлмәси
Һәзрәт Әли (ә) хилафәтә ҝәлдикдән сонра кечмиш хәлифәләрин сијасәтинә зидд курс тутду. Илк нөвбәдә јени әразиләрин ишғалы дајандырылды, јерләрдә тәјин олунан валиләр јениләри илә әвәз олунду, гәбилә вә милли мәнсубијјәтә әсасланан бүтүн ајрысечкиликләр арадан галдырылды. Артыг истәр әрәб, истәр гејри әрәб (әҹәм), истәр сәһабә истәр гејри-сәһабә, истәр Исламы илк гәбул едәнләр истәр сонра иман ҝәтирәнләр ејни статусда олдулар. Бу исә кечмиш хәлифәләрин дөврүндә имтијаз саһибләрини нараһат едирди. Елә бу сәбәбдән дә Пејғәмбәр ханымы Аишә, сәһабәләр Тәлһә вә Зүбејр Бәсрәдә Һәзрәт Әлијә (ә) гаршы гошун јығдылар. Нәтиҹәдә баш верән Ҹәмәл дөјүшү баш верди вә имтијазларынын итирлдијиндән наразы гүввәләри јеринә отуздурмаг мүмкүн олду. Анҹаг Әмәвиләрин тәһлүкәси һәлә дә јатмырды. Нәһајәт, Сиффејн адлы бир мәнтәгәдә Һәзрәт Әли (ә) илә Муавијәнин гошуну 2 ил мүһарибә етдиләр вә мүһарибә һеч бир нәтиҹә вермәди, јалныз “хәвариҹ” (хариҹиләр, диндән хариҹ оланлар) фиргәси јаранды. Бу фиргә һәм Әһли-бејтә (ә), һәм Әмәвиләрә мүхалиф мөвге тутдулар. Хәвариҹин гијамыны јатыртмаг үчүн Һәзрәт Әли (ә) Нәһрәванда онларла мүһарибә етди вә бу тәһлүкәни арадан галдырды. Сағ галмыш хәвариҹләрдән бири Һәзрәт Әлијә (ә) намаз вахты мәсҹиддә һүҹум едәрәк Һәзрәти шәһадәтә јетирди. Пејғәмбәрин (с) вәсијјәтинә әсасән Һәзрәт Әли (ә) өзүндән сонра хәлифә олараг Аллаһ тәала тәрәфиндән Имам Һәсәни (ә) тәјин етди.
Имам Һәсәнин (ә) Хилафәти
Һәзрәт Әли (ә) Имам Һәсәнә (ә) ағыр дурумда олан бир мирас гојду – дахилдән вә хариҹдән парчаланмаг тәһлүкәсиндә олан бир дөвләт. Беләки, мадди имтијазлардан мәһрум олмуш сәһабә вә гәбилә башчылары, һакимијјәтә кечмәк истәјән Муавијә, гаты диндар гијафәсиндә олан ифратчы “хәвариҹ” (мүасир диллә десәк “радикаллар” вә ја “террорчулар”) дахилдә тәһлүкә тәшкил едирдиләр. Хилафәтин дахили проблемләриндән истифадә едәрәк Ислам дөвләтинә һүҹум етмәк истәјән Бизанс Империјасы исә хариҹи тәһлүкә иди. Һәмин заманлар Бизанс артыг орду тәшкил еәдиб мүсәлманлара һүҹум етмәјә һазырлашырды. Бунун мүгабилиндә Имам Һәсәнә (ә) Јәмән, Һиҹаз, Ираг вә Шам да мүһарибәләрдән јорулмуш вә вурушмаг истәмәјән бир орду мирас галмышды. Пајтахт Куфәнин әһли ваһид мөвгедә дејилди. Јухарыда гејд олунан мүхтәлиф иҹтимаи тәмәјјүлләрин нүмајәндәләри Куфәдә јашајырдылар. Онларын бәзиләри Әмәвиләрин тәрәфдары, бәзиләри хәвариҹ, бәзиләри лагејд вә аз бир һиссәси Әһли-Бејтә (ә) садиг инсанлар иди.
Мејданда Тәнһа Галмыш Сәркәрдә
Хилафәтимәһведибпадшаһлыгсистеминигурмагистәјән Муавијә өлкәнин талејини тәһлүкә алтына гојараг Имам Һәсәнә (ә) гаршы орду чәкди. Имам (ә) Куфә ҹамаатыны Шам ордусуна гаршы вурушмаға дәвәт едәндә онлар Имамын (ә) дәвәтини чох ҝеҹ гәбул етдиләр. Мүавијәнин ордусунун Куфәјә тәрәф һәрәкәт етмәси хәбәри Имам Һәсәнә (ә) јетишдикдә, Имам ҹамааты мәсҹидә јығды. Хүтбәјә башлајыб Мүавијәнин ордусунун сәфәрбәр олмасыны ҹамаата чатдырдыгдан сонра ҹамааты Аллаһ јолунда ҹиһада вә батилин тәрәфдарларына гаршы вурушмаға дәвәт етди. Имам (ә) билдирди ки, сәбирли олмаг, фәдакарлыг етмәк вә чәтинликләрә дөзмәк лазымдыр. Имам (ә) ҹамааты дөјүшә дәвәт етдији хүтбәни гуртардыгдан сонра һамы сүкут етди.
Имам Һәсән Муҹтәбанын Бујурдуғу Һәдисләр
-Имам Һәсән Муҹтәба (ә): "Гуран охујан кәсин ҝеҹ, ја тез гәбул олунмуш бир дуасы вардыр." (Биһарул-Әнвар, сәһ.313, һәдис 17)
- Имамдан (ә) сәбр һаггында сорушдулар. Имам (ә) бујурду ки, сәбр гәзәби удмаг, өзүнү әлә алмагдыр. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
- Һәзрәтдән (ә) бөјүклүк һаггында сорушдулар. Бујурду ки, бөјүклүк јахынлара еһсан, онларын вурдуғу зәрәр вә хәтасына дөзмәкдир. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
- Имамдан (ә) алиҹәнаблыг һаггында сорушдулар. Бујурду ки, динә әмәл етмәк, ҝөзүтохлуг, хош рәфтар, атылан аддымлара диггәт, инсанларын һүгугларына риајәт етмәк, халгла достлуг алиҹәнаблыгдыр. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
- Имам Һәсәндән (ә) кәрамәт һаггында сорушдулар. Бујурду ки, бири истәмәдији заман һәдијјә вермәк, гытлыг заманы имкансызы дојурмаг кәрамәтдир. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 227)
- Имам (ә) бујурур: Еј Аллаһын бәндәләри! Билин ки, Аллаһ сизи әбәс јерә јаратмајыб. Башына бурахылмамысыныз, өмрүнүз јазылыб, рузиниз бөлүнүб. Һәр бир дүшүнҹәли инсан өз дәјәрини билсин вә дәрк етсин ки, јазыландан артығына әли чатмајаҹаг. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 234)
- Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Һәгигәтән Аллаһ-Таала сизин рузинизи Өз өһдәсинә ҝөтүрүб. Сизә бәндәлик үчүн асајиш вериб, сизи шүкр етмәјә һәвәсләндириб, намазы сизә ваҹиб бујуруб, сизә тәгваны төвсијә едиб. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 234)
- Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Аллаһа доғру гајыдышда тәгва һәр ишин бүнөврәси, һәр ишин шәрәфидир. Мәгсәдә чатан тәгва васитәси илә чатыб. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 234)
- Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Инкишаф етмәмиш һеч бир гөвмлә мәсләһәтләшмә. (“Туһәфул-угул”, сәһ. 236)
- Имам Һәсән (ә) “Саффат” сурәсинин 24-ҹү ајәсинин тәфсири илә бағлы бујурур: Һәгигәтән, гијамәт ҝүнү 4 шеј барәдә сорғуја чәкилмәјән кимсә јериндән тәрпәнә билмәз:
1 Ҝәнҹлијини һараја сәрф етдин? 2 Өмрүнү һансы ишләрә хәрҹләдин? 3 Сәрвәти һарадан топладын, һараја хәрҹләдин? 4 Пејғәмбәр (с) вә онун Әһли-Бејти (ә) илә дост олдунму? (Биһар, ҹ. 44, сәһ. 12, 13)
- Имам (ә) бујурур ки, ҹәддим Пејғәмбәрдән (с) белә ешитдим: Бәни-Үмәјјәдән јер үзүндә тәкҹә чарәсиз гоҹа бир гадын галана гәдәр бу тајфа инсанлары Аллаһ дининдән аздыраҹаг.
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Дүнја үчүн елә чалыш ки, санки һәмишә јашајаҹагсан, ахирәтин үчүн елә чалыш ки, санки сабаһ дүнјаны дәјишәҹәксән. (Әл-Һәјат, ҹ. 4, сәһ. 62)
- Рави нәгл едир ки, Имам Һәсән (ә) намаз гыланда ән ҝөзәл либасыны ҝејәрди. Сәбәбини сорушдулар. Һәзрәт бујурду: Һәгигәтән Аллаһ ҝөзәлдир вә ҝөзәллији севир. Беләсә, өзүмүзү Аллаһ үчүн бәзәјәк. Аллаһ мәсҹиддә намаз заманы ҝөзәл ҝејинмәк ҝөстәриши верирсә бу ҝөстәриши јеринә јетирмәк истәјирәм. (Әл-Һәјат, ҹ. 5, сәһ. 66)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Инсанларын ән фәрасәтлиси тәгваја чатан, ән ахмағы ҝүнаһа батандыр. (Әл-Һәјат, ҹ. 1, сәһ. 203)
- Имам (ә) бујурур: Елм оҹағы, доғру јол ишығы олун. Ҝүнүн ишығы фәргли олур. (Кафи, ҹ. 1, сәһ. 301)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Шиәләримиз арасындан елә алимләр ортаја чыхар ки, зәиф достларымызын дурушу, бизим вилајәтимизин гәбулу онларын һесабынадыр. Онларын башындакы таҹдан нур сачар. (Муһәҹҹәтул-бәјза, ҹ. 1, сәһ. 33)
- Имам Һәсән (ә) дәстәмазыны баша чатдыранда мүбарәк чөһрәсинин рәнҝи дәјишәрди. Бунун сәбәби сорушулдугда бујурду: “Аллаһ һүзуруна гәдәм гојан инсанын рәнҝи дәјишсә јахшыдыр.” (Муһәҹҹәтул-бәјза, ҹ. 1, сәһ. 33)
- Һәзрәт ондан моизә истәјән шәхсә бујурду: Ахирәт сәфәринә һазырлаш, өлүм гапыны дөјмәмиш ахирәт азугән һазыр олсун. (Мунтәһул-әмал, ҹ. 1, сәһ. 436)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Еј инсанлар! Аллаһ ешгинә өјүд верән, Аллаһ бујуруғуну рәһбәр сечән, мөһкәм јола гәдәм гојан инсаны Аллаһ мүвәффәг едәр. (Туһәфул-угул, сәһ. 227)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Һәгигәтлә батил арасында 4 бармаг мәсафә вар. Ҝөзүнлә ҝөрдүјүн һәгигәтдир. Ешитдикләринин чоху батил ола биләр. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 105)
- Имам Һәсәндән (ә) зөһд һаггында сорушулду. Имам (ә) бујурду: Зөһд (заһидлик) тәгва, ејни заманда дүнјаја рәғбәтсизликдир... Имамдан һелм һаггында сорушдулар. Бујурду: Гәзәби удуб өзүнү әлә алмаг һелмдир... Имамдан сорушдулар ки, еһтијаҹы ҝөрмәк (سداد) нәдир? Бујурду: Пислији јахшылыгла арадан галдырмаг. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 106)
- Имам Һәсән (ә) өвладларындан биринә бујурду: Оғлум! Бир адамын һарадан ҝәлиб һараја ҝетдијини билмәсән она јолдаш олма. Бирини јахшы таныјыб рәфтарыны бәјәнсән онунла гардашлыг ет. Бир шәртлә ки, хәтасыны бағышлајыб, чәтинликдә јолдашлыг едә биләсән. (Туһәфул-угул, сәһ. 236)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Һәгигәтән, ән ити ҝөз хејири ҝөрән ҝөздүр, ән ешидән гулаг нәсиһәти ешидән гулагдыр, ән пак гәлб шүбһәдән пак гәлбдир. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 111)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Мүдрик инсан о шәхсдир ки, нәсиһәт истәјәнә хәјанәт етмәсин. (Туһәфул-угул, 239)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Мөмин гардашы илә растлашан шәхс онун алнындакы нур јериндән өпсүн. (Туһәфул-угул, сәһ. 239)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Инсанлары 3 шеј мәһв едир: Өзүнү бөјүк ҝөстәрмәк, тамаһ, пахыллыг. Өзүнү бөјүк ҝөстәрмәк истәји инсанын динини мәһв едир. Бу хасијјәтә ҝөрә шејтан Аллаһ дәрҝаһындан говулду. Тамаһ инсаны беһиштдән чыхарды. Пахыллыг сәбәбиндән Габил Һабили өлдүрдү. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 113)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Сизә төвсијә едирәм ки, тәгвалы олун, Аллаһдан горхун, дүшүнүн. Чүнки бүтүн хејирләрин чешмәси дүшүнҹәдир. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 114)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Јемәкдән габаг әли јумаг јохсуллуғу арадан галдырар. Јемәкдән сонра әли јумаг инсаны гәмдән узаглашдырар. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 114)
- Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Инсанларла елә рәфтар ет ки, өзүнә гаршы белә рәфтар ҝөзләјирсән. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 114)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Ағылы олмајанын әдәби јохдур. Тәлашы олмајанда алиҹәнаблыг олмаз. Һәјасы олмајан диндән мәһрумдур. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 115)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Билдикләрини халга өјрәт, билмәдикләрини биләнләрдән өјрән. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 116)
- Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Ән бөјүк еһтијаҹсызлыг ағыл, ән бөјүк еһтијаҹ наданлыг, ән бөјүк тәһлүкә худпәсәндлик, ән бөјүк ләззәт ҝөзәл әхлагдыр. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 116)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Елминизи јазмагла мөһкәмләндирин. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 117)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Салам вермәдән данышана ҹаваб вермәјин. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 117)
- Имам Мүҹтәба (ә) бујурур: Өјрәндијинизи јадда сахлаја билмирсинизсә ону јазын вә евиниздә сахлајын. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 118)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Бири ағыз ачмадығы һалда она көмәк етмәк, нә исә бағышламаг инсанын бөјүклүјүнү ҝөстәрир. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 117)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Ким Аллаһа һәгиги бәндә олса, Аллаһ да һәр шеји она табе едәр. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 118)
- Имам Һәсән (ә) бујурур: Аллаһдан башгасынын разылығыны ҝөзләмәјән адама зәманәт верирәм ки, дуасы гәбул олаҹаг. (Һәр мәсумдан 40 һәдис, сәһ. 118)
- Имамдан (ә) ҝүҹ һаггында сорушдулар. Бујурду ки, сәнә сығынаны мүдафиә етмәк, дөјүшдә мөһкәм дајанмаг, чәтинлијә баш әјмәмәк ҝүҹдүр. (Туһәфул-угул, сәһ. 227)
- Имамдан (ә) јохсуллуг һаггында сорушдулар. Бујурду ки, һәр шејә тамаһ салмаг јохсуллугдур. (Туһәфул-угул, сәһ. 228)
- Имам Мүҹтәбадан (ә) гәнаәт һаггында сорушдулар. Имам бујурду ки, Аллаһын вердији рузијә разы олмаг гәнаәтдир. (Туһәфул-угул, сәһ. 228)
Диггәт: Хәбәрдәнистифадәетдикдәмәнбәјәистинадлазымдыр
