Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлији- Вилајәт сәмасынын 9-ҹу улдузу олан Имам Ҹавад (ә) 195-ҹи һиҹри-гәмәри илинин рәҹәб ајынын 10-да Мәдинә шәһәриндә дүнјаја ҝәлмишдир.
Вагифијјә фиргәсинин бөјүкләриндән бири Имам Рзаја (ә) дејир: “Сән Имамсан?”. Имам (ә) бујурур: “Бәли”. Дејир: “Сән Имам дејилсән”. Имам (ә) бир гәдәр башыны ашағы салыр вә сонра бујурур: “Нијә белә дүшүнүрсән ки, мән Имам дејиләм?”. О, деди: “ИмамСадигдән (ә) нәгледилирки, Имамнәсилсиздејилдир. Сән бу јаша ҝәлиб чатмысан, анҹаг оғлан өвладын јохдур”.
Бу дәфә Имам (ә) башыны даһа узун мүддәт ашағы салды вә сонра бујурду: “Аллаһа анд олсун ки, узун мүддәт кечмәјәҹәкдир ки, Аллаһ мәнә оғлан өвлады верәҹәкдир”. Бу сөһбәтдән бир ил сонра Имам Ҹавад (ә) дүнјаја ҝәлди.
Имам Казымын (ә) гызы Һәкимә ханым нәгл едир: “О заман ки, Имам Ҹавадын (ә) анасы Хизранын доғум заманы ҝәлиб чатыр, Имам Рза (ә) мән чағырды вә бујурду: “Еј Һәкимә! Хызранын доғум мәрасими үчүн һазыр ол. Сонра әмр етди ки, мән Хызран вә доғум мамасы бир отаға ҝедәк. Бизим үчүн чырағы јандырды вә гапыны үзүмүзә бағлады. Бу заман Хызранын доғум санҹысы башлады вә чыраг сөндү. Мән ниҝаран олдум, анҹаг Имам Ҹавад (ә) бир нур парчасы кими отағы ајдынландырды вә Һәзрәтдән (ә) јајылан нур бүтүн отағы бүрүмүшдү. Көрпәни ҝөтүрдүм вә әтәјимә гојдум. Үзәриндә олан назик өртүјү ондан ајырдым. Бу заман Имам Рза (ә) гапыны ачыб ичәри ҝирди. Көрпәни мәндән алды вә бешијә гојду. Сонра мәнә бујурду: “Еј Һәкимә! Бешијә нәзарәт ет!”.
Үч ҝүн кечәндән сонра Имам Ҹавад (ә) ҝөзләрини ачды, саға вә сола бахды. Бујурду: “Шәһадәт верирәм ки, Аллаһдан башга мәбуд јохдур. Муһәммәд (с) Аллаһын ҝөндәрдијидир”. Горхараг ајаға галхдым вә Имам Рзанын (ә) јанына ҝетдим. Һәзрәтә (ә) оланлары дедим. Имам (ә) бујурду: “Еј Һәкимә! Ондан ҝөрәҹәјин гејри-адиликләр ешитдикләриндән даһа чох олаҹагдыр””.
Имранын оғлу Кәлим нәгл едир ки, Имам Рзаја (ә) дедим: “Аллаһдан истә ки, сәнә оғлан өвлады версин”. Имам (ә) бујурду: “Мәним рузим анҹаг бир оғлан өвладыдыр ки, варисим олаҹагдыр”. О заман ки, Имам Ҹавад (ә) дүнјаја ҝәлир, Имам Рза (ә) сәһабәләринә бујурур: “Аллаһ мәнә бир көрпә вермишдир ки, Муса ибн Имран (ә) кими дәнизләри јараҹаг, Иса ибн Мәрјәм кими (ә) пак хәлг олмушдур. Оғлум һагсыз јерә өлдүрүләҹәкдир вә сәма әһли она ағлајаҹагдыр вә Аллаһ онун дүшмәнинә гәзәбләнәҹәкдир”.
Мөвлудун мүбарәк, ағамыз Имам Ҹавад (ә)!
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
