Рәбиүс-сани ајынын 8-и Имам Һәсән Әскәринин (ә) тәвәллүд ҝүнүдүр. Мүбарәк Олсун!

Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлијинин вердији хәбәрә әсасән, бу ҝүн Һиҹри гәмәри тарихи илә, 232-ҹи ил Рәбиүс-сани ајынын 8-и, милади тарихинин 2015, Јанвар ајынын 29-на тәсадүф едән ҝүн, 14 Мәсумлардан он үчүнҹүсү олан, бәшәријјәтин 11-ҹи Имамы, Һәсән ибни Әлинин (әлејһимәс сәлам) тәвәллүд ҝүнүнә тәсадүф едир.

Биз АБНА олараг дүнја Мүсәлманларынын бу севинҹинә гошулур вә нөвбәти бәнзәрсиз бајрам мүнасибәти илә, башда Имам Заман (Аллаһ Тәала онун шәрәфли ҝәлишини тезләшдирсин) Һәзрәтләри вә онун һагг наиби Имам Хаменеи ҹәнаблары олмагла бүтүн бәшәријјәти сәмими гәлбдән тәбрик едирик. Бир даһа бајрамыныз мүбарәк!


Имам Һәсән Әскәринин (әлејһи сәлам) һәјатына гыса бахыш

13-ҹү Мәсум, Имам Һәсән Әскәринин (әләјһис-салам) ләгәбләри Әсҝәри, Зәкијј, Халис, Сираҹ, Мүшәффи, Һади, Сәхијј, Самит, Мөвла, Рәфиг, Мүзи, Мүрзи, Мүстәвди олуб. Күнјәси: Әбу Муһәммәд, атасы Имам Әли әл Һади (әлејһиссалам), анасы илаһи арифәләрдән олан Һәдисә (Сүсән, Һәрбијјә) ханымдыр.

Имам Һәсән Әскәринин (әләјһис-салам) Мәдинеји-Мүнәввәрәдә 232-ҹи һиҹри илинин 8 Рәбиүс-сани ајында Пејғәмбәр вә имам аиләсиндә дүнјаја ҝөз ачыб. Ҹәми 28 ил өмүр сүрүб. 260-ҹы һиҹри илинин 8 Рәбиүл-әввәл ајынын, ҹүмә ҝүнү хилафәти гәсб етмиш Әббаси хәлифәләриндән олан Мөтәмидин әмри илә зәһәрләнәрәк Шәһид олмушдур. Имамын мүгәддәс мәзары Ирагын Мосул әјаләтинин Самирра шәһәриндә јерләшир.

О Һәзрәтин јеҝанә өвлады Заманәмизин Мәсум Имамы Һәзрәт Мәһдидир (Аллаһ онун шәрәфли зүһуруну тезләшдирсин).

Үзүјүнүн јазысы: “Иннәллаһә шәһидун” (Аллаһ һәр бир ишә нәзарәт едәндир).


Имам Һәсән Әсҝәринин(ә) мөҹүзәләриндән

Әли ибни Асим дејир:Имам Һәсән Әсҝәринин(ә) јанына ҝәл! Онун јанына ҝетдим. О мәнә бујурду: Еј Әли ибни Асим ашағыја бах! Сән дурдуғун јердә чохлу пејғәмбәр вә имамлар отурублар.

Өз-өзүмә дедим: Еј каш бу сәһнәни ҝөрәрдим.

Имам Мәним фикрими баша дүшүб деди: Мәним јаныма ҝәл! Онун јанына јахынлашдым. Әлини үзүмә чәкди. Бәсирәт ҝөзләрим ачылды. Елә бу заман бир нечә гәдәм вә сифәтләр ҝөрдүм. Имам бујурду: Бу Адәм пејғәмбәрин гәдәми вә отурдуғу јердир.

Бундан сонра ашағыдакы гејд етдијим адлары чәкиб, сурәтләрини мәнә ҝөстәрди: Һабил, Шејс, Нуһ, Гејдар, Мәһлаил, Јарә, Идрис, Сам, Әрфәхшәд, Һуд, Салеһ, Лоғман, Исһаг, Јәгуб, Јусиф, Шүејб, Муса, Јуше ибни Нун, Талут, Давуд, Сүлејман, Хызыр, Данјал, Килаб, Гүсәјј, Әднан, Әбдүмәнаф, Әбдүлмүтәллиб вә (Ислам Пејғәмбәринин атасы) Абдуллаһдыр (әлејһимус сәлам). Бу исә бизим Пејғәмбәримиз Мүһәммәдин (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) сурәтидир. Бу исә Әлинин (әлејһи сәлам) вә бунларда ондан сонра олан Имам Мәһдијә (Аллаһ онун шәрәфли ҝәлишини тезләшдирсин) кими Имамларын сурәтләридир.

Сонра бујурду: Аллаһ дининин бу әсәрләринә јахшы бах. Бунлар да шәкк едиб онлары инкар едән Аллаһын вүҹудунда шәкк едиб, ону инкар едир.

Сонра бујурду: Еј Әли ибни Асим! Ҝөзләрини јум! Ҝөзләрими јумдум вә бир даһа о сәһнәни ҝөрмәдим.


Имам Һәсән Әскәринин (ә) бујурдуглары инҹиләр

Имам Һәсән Әскәри (ә) бујуруб: “Ики хисләт вардыр ки ондан үстүнү јохдур вә онлар ибарәтдир: 1- Аллаһ Тәлаја иман ҝәтириб, етигад бағламаг, дост вә танышлара хејр вермәк. 2- Мүбаһисә (һәтта һагг сәнинлә олса белә) етмәкдән вә зарафатлашмагдан узаг олмаг.”

(Туһәфул Угул сәһ. 489 Биһарул Әнвар ҹилд 75, сәһ. 374 һәдис 26)


Имам Һәсән Әскәри (ә) бујуруб: “Мүбаһисә етмә ки, дәјәрдән дүшәрсән вә зарафатлашма ки, (сәни кичик саныб) әлејһивә чыхмаға ҹүрәт тапарлар.”

(Туһәфул Угул сәһ. 486)


Имам Һәсән Әскәри (ә) бујуруб: “Һәр ким мәҹлисин ашағы һиссәсиндә әјләшмәјә разы оларса Аллаһ вә онун мәләкләри һәмин шәхсә мәҹлисдән дуруб ҝедән анына кими салават ҝөндәрәрләр”.

(Туһәфул Угул сәһ. 486)


Имам Һәсән Әскәри (ә) бујуруб: “Јахшы инсанларын ҝөзәл инсанлары севмәси јахшы адамлар үчүн савабдыр, пис инсанларын јахшы инсанлары севмәси мүсбәт адамлар үчүн бир фәзиләтдир (үстүнлүкдүр), пис адамларын јахшы инсанлара гаршы дүшмәнчилк етмәләри јахшы инсанлар үчүн зинәтдир, амма јахшы инсанларын пис адамлар илә дүшмәнчилик етмәләри исә, пис адамлар үчүн рүсвајчылыгдыр”.

(Туһәфул Угул сәһ. 486)


Имам Һәсән Әскәри (ә) бујуруб: “Сизи гоншулугда јахшы олмаға, (намазларда) сәҹдәни узатмаға, сизи әманәтдар инсан биләнә (јахшы вә пислијиндән аслы олмајан һәр бир кәсин әманәтинә) хәјанәт етмәмәкә, доғру данышмаға, Аллаһ үчүн чалышмаға, динизи горумаға вә Илаһи тәгваја дәвәт едирәм. (Һәзрәти) Муһәммәд (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) елә бунлар үчүн ҝөндәрилиб.

Онларын (админ: Имам бурада гејри Шиә ҹамаатыны јәни диҝәр мәзһәб ардыҹылларыны нәзәрдә тутур) ҹамаат намазларында иштирак едиб онларла бирликдә намаз гылын, дәфн мәрасимләриндә иштирак един, хәстәләринин ҝөрүшүнә ҝедин. Онларын бојнуздакы олан һаггларыны өдәјин, она ҝөрә ки, сизләрдән һәр бириниз әҝәр дининдә тәгвалы олса, данышығында доғруданышан олса, әманәтә хәјанәт етмәсә, хош әхлаглы бир инсан олса онда белә дејәрләр: “Бу бир Шиәдир”. Бахын белә ишләрдир ки, мәним севинҹимә сәбәб олур.

Илаһи тәгва илә зинәтләнин, бизим үчүн зинәт олун. Бизә башы ашағылыг ҝәтирмәјин, достлуг вә мәһәббтә сәбәб олаҹаг һәр бир шеји бизә тәрәф јөнәлдин, пислик нә нифрәтә сәбәб олаҹаг һәр бир шеји исә, биздән узаглашдырын. Чүн ки, биз һаггымызда сөјләнилән һәр бир јахшылыгларын әһли вә барәмиздә дејилән әр бир пислик вә јанлышлардан узагдајыг. Аллаһын Китабында Пејғәмбәр (Аллаһын сәламы она вә пак аиләсинә даим назил олсун) илә бизим јахынлығымыз һагда вә һүгугларымыз барәдә сөһбәтләр ачылыб. Аллаһ Тәала бизи (Китабында) Паклардан гәрар вериб. Биздән башга һеч кимсә бу мәгамы иддиа едә билмәз. Етсә дә, јаланчыдыр.

Аллаһы чохлу јад един. Өлүм һагда чохлу фикирләшин. Гуран Кәрими охумаға чох вахт ајырын вә Пејғәмбәрә (Аллаһын сәламы она вә пак аиләсинә даим назил олсун) чохлуҹа салават вә рәһмәтләр ҝөндәрин. Чүн ки, Пејғәмбәрә (Аллаһын сәламы она вә пак аиләсинә даим назил олсун) салават ҝөндәрмәјин 10 савабы вардыр.

Сизә дедикләрими горујун (вә әмәл един). Сизи Аллаһа тапшырырам. Салам олсун сизә”.

(Биһарул Әнвар ҹилд 75 сәһ. 372. Баб 29)


Имам Һәсән Әскәри (ә) бујуруб: “Ибадәт чохлу намаз гылыб оруҹ тутмагла дејил. Һәгигәтән дә ибадәт Аллаһын ҝөрдүкләри ишләр үзәриндә чохлу тәфәккүр етмәкләдир.”

(Туһәфул Угул сәһ. 448)



Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр