Әһли Бејт -АБНА- хәбәр аҝентлији- Бу ҝүн үч ибадәт ајларындан бири сајылан мүгәддәс Шәбан ајынын 5-и, Ислам Пејғәнбәри Муһәммәд Ибн Әбдуллаһын (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) нәслиндән олан мәсум өвлады, Ислам Аләминин дөрдүнҹү Имамы, Әли ибни Һусејнин (әлејһис сәлам) анадан олан ҝүнүдүр. Дөрдүнҹү имамымызын ләгәбләәриндән биридә Сәҹҹад вә Зејнул Абидиндир.
Бу ҝүн дүнја мүсәлманларынын ән севинҹли ҝүнләриндән биридир. Биз АБНА олараг дүнја мүсәлманларынын бу севинҹинә гошулур вә мисилсиз бајрам мүнасибәти илә, башда Имам Заман (Аллаһ Тәала онун шәрәфли ҝәлишини тезләшдирсин) Һәзрәтләри вә онун һагг наиби Имам Хаменеји ҹәнаблары олмагла, бүтүн бәшәријјәти сәмими гәлбдән тәбрик едирик.
Имам Зејнул Абидинин (әлејһис сәлам) гыса инҹиләри:
1- قالَ الاْ مامُ عَلی بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ: ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فیهِ مِنَ الْمُؤمِنینَ كانَ فی كَنَفِ اللّهِ، وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ، وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ الْیَوْمِ الاْكْبَرِ: مَنْ أعْطی النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ، و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ اللّهِ قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ، وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُكَ ذلكَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: Әҝәр һәр бир мөминдә үч хисләт оларса Аллаһын (ҹәллә ҹәлалуһ) пәнаһында галар, гијамәт ҝүнү Илаһи Әршин Рәһмәт сајәсиндә гәрар тутар вә мәһшәр ҝүнүнүн әзаб вә әзијјәтләриндән узаг олар. 1- Өзүнә рәва билиб истәдијини башгаларына верә. 2- Јәгин етмәјинҹә ки, гаршысындакы иш Аллаһа итаәт етмәк үчүндүр јохса ҝүнаһ етмәк үчүн, һеч бир аддым атмаз. 3- Мөмин гардашында олан ејбләри (һәмин ејбләрин өзүндә дә ола-ола) јалныз өзүнү ислаһ етдикдән сонра ахтарар.
(Туһәфул Угул, сәһ. 204, Биһарул әнвар, ҹилд. 75, сәһ. 141, һәдис. 3)
2- قال علیه السلام: ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُؤْمِن: كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما یَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ، وَطُولُ الْبُكأ عَلی خَطیئَتِهِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Үч шеј, мөмин инсанын хилас олмағына сәбәб олар. 1- Дилини горујуб ҹамаат һаггда данышмамаг вә гејбәтләрини етмәмәк. 2- Ахирәт вә дүнјасына фајда верәҹәк әмәлләр илә мәшғул олуб, өз һајына галмаг.”
(Туһәфул Угул, сәһ. 204, Биһарул әнвар, ҹилд. 75, сәһ. 140, һәдис. 3)
3- قال علیه السلام:أرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فیهِ كَمُلَ إسْلامُهُ، وَ مَحَصَتْ ذُنُوبُهُ، وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ راضٍ: وِقأ لِلّهِ بِما یَجْعَلُ عَلی نَفْسِهِ لِلنّاس، وَ صِدْقُ لِسانِه مَعَ النّاسِ، وَ الاْ سْتحْیأ مِنْ كُلِّ قَبِیحٍ عِنْدَ اللّهِ وَ عِنْدَ النّاسِ، وَ حسْنِ خُلْقِهِ مَعَ أهْلِهِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Һәр кимдә дөрд хисләт оларса, онун ҝүнаһлары бағышланар, иманы камил олар вә Аллаһ илә ҝөрүшәркән (админ: мәгсәд дүнјаны дәјишәрәк ахирәт евинә көчдүјү замандыр), Аллаһ ондан разы галар. 1- Халг илә үнсијјәтдә Илаһи тәгваны өзүнә лазым билә. 2- Ҹамаат илә доғру вә дүзҝүн даныша. 3- Аллаһ вә халг арасында пис билинән бүтүн рәзил әмәлләр гаршысында һәјалы олараг, онлардан чәкинә. 4- Аиләси илә хош рәфтар едәрәк, онлар илә, ҝөзәл үнсијјәт гура.”
(Мишкатул Әнвар, сәһ. 172, Биһарул Әнвар, ҹилд. 66, сәһ. 385, һәдис. 48)
4- قال علیه السلام: یَا ابْنَ آدَم، إ نَّكَ لا تَزالُ بَخَیْرٍ ما دامَ لَكَ واعِظٌ مِنْ نَفْسِكَ، وَ ما كانَتِ الْمُحاسَبَةُ مِنْ هَمِّكَ، وَ ما كانَ الْخَوْفُ لَكَ شِعارا
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Еј Адәм өвлады! Әҝәр өз ичиндән сәнә нәсиһәт верән (виҹданын) оларса, өз ҝөрдүјүн ишләри (ҝүн әрзиндә) даим һесаба чәкәрсәнсә вә (ҝөрдүјүн ишләрин агибәтини пис гуртармамасы үчүн) горхуну (өзүвә) шүар гәрар верәрсәнсә, даим хејр ичиндә оларсан.”
(Мишкатул Әнвар, сәһ. 246, Биһарул Әнвар, ҹилд. 67, сәһ. 64, һәдис. 5)
5- قال علیه السلام: وَ أمّا حَقُّ بَطْنِكَ فَأنْ لا تَجْعَلْهُ وِعأ لِقَلیلٍ مِنَ الْحَرامِ وَلا لِكَثیرٍ، وَ أنْ تَقْتَصِدَ لَهُ فِی الْحَلالِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Бәтнивин сәнин үзәриндә олан һаггы одур ки, ону һарам малларын (истәр аз истәрсә дә чох) ҹәмләшдији габ олараг гәрар вермәјәсән, һәмчинин һалал малларда (онларын јијилиб ичилмәсиндә) ифрат етмәјәсән.”
(Туһәфул Угул, сәһ. 186, Биһарул әнвар, ҹилд. 71, сәһ. 12, һәдис. 2)
6- قال علیه السلام: مَنِ اشْتاقَ إلی الْجَنَّةِ سارَعَ إلی الْحَسَناتِ وَ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ، وَ مَنْ أشْفَقَ مِنَ النارِ بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إلی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ راجَعَ عَنِ الْمَحارِمِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Беһиштә муштаг олан инсан, јахшы әмәлләрин ҝөрүлмәсиндә даһа сүрәтли олар, шәһвәтләри ајагы алтына салар. Ҹәһәннәм аловундан горхан инсан исә, Аллаһ дәрҝаһына сығынараг өз ҝүнаһларындан вә бүтүн һарам әмәлләрдән төвбә едәр.”
(Туһәфул Угул, сәһ. 203, Биһарул әнвар, ҹилд. 75, сәһ. 139, һәдис. 3)
7- قال علیه السلام: طَلَبُ الْحَوائِجِ إلی النّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَیاةِ وَ مَذْهَبَةٌ لِلْحَیاء، وَ اسْتِخْفافٌ بِالْوَقارِ وَ هُوَ الْفَقْرُ الْحاضِرِ، وَ قِلَّةُ طَلَبِ الْحَوائِجِ مِنَ النّاسِ هُوَ الْغِنَی الْحاضِر
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Инсанлара мөһтаҹ олмаг (вә онлардан тез-тез бир шеј истәмәк), үнсијјәтләрин писләшмәсинә вә зилләтли јашајышын һөкм сүрмәсинә, абыр һәјанын арадан ҝетмәсинә, һејсијјатын азалмасына сәбәб олар. Бу да ејни илә, (Аллаһ дәрҝаһында бәјәнилмәјән) фәгирликдир. Лакин инсанлара аз ағыз ачмаг, (шәхсин) һал-һазырда сәрвәтли оламсы демәкдир.”
(Туһәфул Угул, сәһ. 210, Биһарул әнвар, ҹилд. 75, сәһ. 136, һәдис. 3)
8- قال علیه السلام:اَلْخَیْرُ كُلُّهُ صِیانَةُ الانْسانِ نَفْسَهُ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Хөшбәхт вә сәадәтли олмағын һаммысы, инсанын өзүнү контрол етмәсиндә ҹәмләшиб.”
(Туһәфул Угул, сәһ. 201, Биһарул әнвар, ҹилд. 75, сәһ. 136, һәдис. 3)
9- قال علیه السلام: سادَةُ النّاسِ فی الدُّنْیا الاَسْخِیاء، وَ سادَةُ الناسِ فی الاخِرَةِ الاتْقیاء
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Дүнјада инсанларын сәрвәри, сәхавәтли адамлар, ахирәтдә исә, тәгвалылардыр.”
(Мишкатул Әнвар, сәһ. 232, Биһарул Әнвар, ҹилд. 78, сәһ. 50, һәдис. 77)
10- قال علیه السلام: مَنْ زَوَّجَ لِلّهِ، وَ وَصَلَ الرَّحِمَ تَوَّجَهُ اللّهُ بِتاجِ الْمَلَكِ یَوْمَ الْقِیامَةِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Һәр ким Аллаһ (разылығыны әлдә етмәк) үчүн, никаһ бағлајарса вә һәмчинин јахынлары илә, силәирәһм едәрсә, Аллаһ ону гијамәт ҝүнүдә башы уҹа гәрар верәр.”
(Мишкатул Әнвар, сәһ. 166)
11- قال علیه السلام: إنَّ أفْضَلَ الْجِهادِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Ән фәзиләтли ҹиһад, өврәт вә бәтни (һарам вә шүбһәләрдән) горујараг иффәтли гәрар вермәкдир.”
(Мишкатул Әнвар, сәһ. 157)
12- قال علیه السلام: مَنْ زارَ أخاهُ فی اللّهِ طَلَبا لاِنْجازِ مَوْعُودِ اللّهِ، شَیَّعَهُ سَبْعُونَ ألْفَ مَلَكٍ، وَ هَتَفَ بِهِ هاتِفٌ مِنْ خَلْفٍ ألا طِبْتَ وَ طابَتْ لَكَ الْجَنَّةُ، فَإذا صافَحَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ
Имам Сәҹҹад әлејһис сәлам бујуруб: “Аллаһын разылығын әлдә етмәк мәгсәди илә, вә вердији вәдләрин һәјата кечирилмәси үчүн, өз (доғма вә јахуд дин) гардашыны зијарәт едән шәхси, 70 мин мәләк мүшајиәт едәр вә гејбдән бир сәс ҝәләрәк: “Аҝаһ ол! Сән писликләрдән пакланараг Ҹәннәт әһлиндәнсән”... Гардашы илә ҝөрүшдүјү заман исә, Илаһи Рәһмәт бүтүн вүҹудуну бүрүјәр.”
(Мишкатул Әнвар, сәһ. 207)
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
