Әһли Бејт -АБНА- хәбәр аҝентлији- Ислам дининдә һәјат јолдашына јахшы мүнасибәтин иманла бирбаша әлагәси вардыр. Башга сөзлә десәк, мүсәлманын иманы нә гәдәр ҝүҹлү оларса, һәјат јолдашына о гәдәр јахшы мүнасибәт бәсләјәҹәкдир. Мүсәлманын иманы артдыгҹа һәјат јолдашына гаршы мүнасибәти дә јахшылашыр. Аилә дә нә гәдәр сағлам оларса, ҹәмијјәт дә о гәдәр сағлам олар.
Мәсумлардан (ә) ҝәлән һәдисләрә нәзәр салан заман ҝөрмәк олур ки, Ислам дини әрлә арвад арасында ән ҝөзәл рабитәләри тәблиғ едән бир диндир. Әрлә арвада верилән ҝөстәришләр нәтиҹәсиндә онлар һәм өзләрини инкишаф етдирирләр вә һәм дә ушаглары үчүн аиләдә ҝөзәл бир фәза јарадырлар.
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур: “Иманы бахымындан ән јахшы кәс одур ки, ҝөзәл әхлага малик олсун. Аиләсинә гаршы меһрибан олсун. Мән сизләрдән аиләмә гаршы даһа меһрибан оланыјам”. Һәзрәт (с) башга јердә бујурур: “Иман бахымындан камил мөмин о кәсдир ки, әхлагы јахшы олсун вә сизләрдән ән јахшысы о кәсдир ки, арвадына гаршы јахшы олсун”.
Ҹәбрајилин (ә) гадынлар һаггындакы төвсијәси.
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур: “Гардашым Ҹәбрајил (ә) мәнә даима гадынлара јахшылыг етмәји төвсијә едир. О јерә гәдәр ки, мән ҝүман едирәм ки, әр арвадына “уф” белә дејә билмәз. О, дејирди: Еј Муһәммәд! Гадынлара гаршы Аллаһын тәгвасына риајәт ет. Чүнки онлар сизин үчүн бир көмәкдир. Онлары Аллаһын әманәти кими алын. Илаһи кәламлар, Китабы, сүннәти, Муһәммәд (с) шәриәти васитәсилә сизә һалал олублар. Она ҝөрә онларын сизин үзәриниздә ваҹиб һаггы вардыр. Онлара гаршы шәфгәтли вә меһрибан олун. Онларын гәлбини пак един ки, сизинлә галсынлар. Гадынларынызы нараһат етмәјин. Онлара гәзәбләнмәјин. Онлара вердикләринизи онлардан алмајын”.
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур: “Ҹәбрајил (ә) мәнә гадынлара јахшылыг етмәји төвсијә едирди вә мән ҝүман едирдим ки, гадыны бошамаг лајигли бир иш дејилдир, мәҝәр чиркин бир иш ҝөрсә (зина)”.
Һәзрәтдән (с) ҝәлән башга һәдисдә охујуруг: “Һәр салеһ гадын ки, Аллаһа бәндәлик едәр, ваҹибатларыны јеринә јетирәр, әринә итаәт едәр, беһиштә дахил олар”.
Имам Әли (ә) бујурур: “Салеһ гадын мин нәфәр салеһ олмајан кишидән даһа үстүндүр. О гадын ки, әринә једди ҝүн хидмәт едәр, ҹәһәннәмин једди гапысы үзүнә бағланар. Беһиштин сәккиз гапысы үзүнә ачылар. Һансы гапыдан истәсә, беһиштә дахил олар”.
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур: “Һәр бир мүсәлман киши үчүн Ислам дининдән сонра мүсәлман арвадындан даһа үстүнү јохдур ки, она бахан заман севинәр вә шадланар вә (әри) олмадығы заманларда өзүнү вә малыны горујар”.
Беләликлә, дејә биләрик ки, иман вә вилајәтин ән мүһүм мејарларындан бири ҝөзәл һәјат јолдашы олмагдыр. Һәр бир гадын вә киши һәјат јолдашынын һүгугуна риајәт едәрсә, һәм бу дүнјада вә һәм дә ахирәтдә хошбәхт олар. Она ҝөрә дә о кәс ки, һәјат јолдашына гаршы јахшы рәфтар нүмајиш етдирмир, һәр нә гәдәр десәләр дә ки, иманлы мөминдир, инанмајын. Чүнки һәгиги иманын ҝөстәриҹиләриндән ән мүһүмү һәјат јолдашына гаршы јахшы рәфтар етмәкдир.
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдијдә мәнбәјә истинад лазымдыр
