Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлијинин вердији хәбәрә әсасән, Һиҹри Гәмәри Тарихи илә 38-ҹи ил Шәбан ајынын 5-и вә Милади тарихи илә 661-ҹи илдә Мәдинә шәһәриндә Вәһј Аиләсиндә дүнјаја ҝөз ачмыш Аллаһын (Ҹәллә Ҹәлалуһ) јер үзәриндәки дөрдүнҹү Хәлифәси, Имам Әли ибн Һүсејнин (әлејһимә сәлам) милад ҝүнүдүр.
Имам Әли ибн Һүсејн (әлејһимә сәлам) бир сыра шәхси сәҹијјә вә әхлагына ҝөрә мүхтәлиф ләгәбләрлә адландырылмышдыр. О ҹүмлләдән чохлу сәҹдә етдији үчүн она “Сәҹҹад” ләгәби, Аллаһа ибадәти сон һәддә ҝөзәл јеринә јетирдији үчүн абидләрин зинәти “Зејнул Абидин” ләгәби верилмишдир.
Имам Әли ибн Һүсејнин (әлејһимә сәлам) атасы Аллаһын үчүнҹү хәлифәси Имам Һүсејндир (әлејһи сәлам), анасы исә, Ислам Ордусунун әлинә әсир дүшмүш Сасаниләр сүлаләсинин шаһзадәси Шаһбанудур.
Имам Зејнул Абидин (әлејһи сәлам) 10 ил атасынын Имамлыг дөнәминдә, 11 ил Әмиси Имам Һәсән Муҹтәбанын (әлејһи сәлам) 2- ил исә Бабасы Әмирәл Мөминин һәзрәт Әлинин (әлејһи сәлам) Имамлыг дөвранында јашамышдыр. Имам Сәҹҹадын (әлејһи сәлам) Имамлыг дөвраны исә 33 ил олмушдур.
Биз АБНА олараг бу ҝөзәл ҝүн мүнасибәти илә башда Имам Заман һәзрәтләри олмагла (Аллаһ онун шәрәфли ҝәлишини тезләшдирсин) Али Тәглид Мәрҹәләринә, Вәлијји Фәгиһә, бүтүн дүнја халгларына еләҹә дә, Ҹин тајфаларына тәбрик әрз едирик.
Имам Зејнул Абидинин (әлејһи сәлам) Дүрлү Кәламларындан
Имам Әли ибн Һусејн (әлејһи сәлам) бујуруб: “Һәр бир мөмүн шәхсдә дөрд хисләт оларса Аллаһын пәнаһында галар, гијамәт ҝүнү Илаһи Әршин сајәси алтында олар вә мәһшәр сәһрасынын чәтинликләриндән аманда галар:
1- : Еһтијаҹы олан вә јардым диләјән шәхсләрә көмәк едиб онларын ишләриндәки дүјүнү ача.
2- : Һәр бир иши ҝөрмәздән өнҹә вә һәр бир сөзү демәздән габаг дүшүнәр ки, ҝөрәҹәјим бу иш вә дејәҹәјим бу сөз Аллаһ Тәаланын разылығына сәбәбдир јахуд гәзәбинә баис олаҹаг.
3- : Башгаларынын ејбини ахтарыб диҝәрләринә демәздән өнҹә, өз ејбләрини дүзәлтмәјә сәј ҝөстәрәр.”
(Туһәфул Угул: Сәһ. 204)
Имам Әли ибн Һусејн (әлејһи сәлам) бујуруб: “Үч шеј инсанын гуртулушуна сәбәб олар: 1- Дили сөјүш вериб, гејбәт етмәкдән сахламаг. 2- Өзүнү инсанын ахирәт вә дүнјасына фајда верән ишләрлә мәшғул етмәк. 3- Даим өз хәталары вә сәһвләринә ҝөрә ниҝәранчылыг кечирмәк.”
(Туһәфул Угул: Сәһ. 204)
Имам Әли ибн Һусејн (әлејһи сәлам) бујуруб: “Һәр кимин дөрд хасијјәти оларса иманы камил олар, ҝүнаһлары бағышланар, Аллаһ Тәаланын ҝөрүшүнә ҝедәркән (админ: дүнјасыны дәјишдији заман, гијамәт ҝүнү) Аллаһ Ҹәллә Ҹәлалуһ ондан разы олар:
1- Илаһи тәгва вә пәрһизкарлыг сифәти. Белә ки, һеч кимдән һеч бир шеј ҝөзләмәдән ҹамаата хидмәт ҝөстәрәр.
2- Һәјатынын бүтүн анларында халгла садигҹәсинә рәфтар едиб, доғру даныша.
3- Бүтүн Шәри вә Үрфи (админ: халг арасындакы рәјләрә үрф дејилир) писликләрә гаршы һәјалы олуб өзүнү чиркинликләрдән сахлаја.
4- Өз аиләси вә јахынлары илә, ҝөзәл әхлагла даврана.”
(Мишкатул Әнвар: 172)
Имам Әли ибн Һусејн (әлејһи сәлам) бујуруб: “Еј Адәм өвлады! Дахилиндә сәнә үрәји јаныб нәсиһәт едән вә сәнә моизә сөјләјәнин (админ: јәни виҹдан) олса, бүтүн ишләриндә әмәлләриви һесаб –китаба чәкмәјә әһәмијјәт версән вә бүтүн һаләтләрдә -Илаһи әзабдан- горху вә һүркүн олса, онда даим хејр вә сәадәт ичиндә јашајарсан.”
(Мишкатул Әнвар: Сәһ. 246)
Имам Әли ибн Һусејн (әлејһи сәлам) бујуруб: “Гарнывын сәнин бојнунда олдуғу һаггы одур ки, ону һарам әшјаларын -истәр аз истәрсә дә чох- кисәсинә чевирмәјәсән. Һәтта һалал әшјаларда да, гәнаәт едиб –гарнывы һалалла долдурмајыб- лазым мигдарда истифадә едәсән.”
(Туһәфул Угул: Сәһ. 186)
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
