Әһли-Бејт
(әлејһимус сәлам) Хәбәр Аҝентлији – АБНА: 18 Зул Һиҹҹә ајы Һиҹри Гәмәри тарихи илә
10-ҹу илдә Аллаһ Тәала сонунҹу әмрини Пејғәмбәрә иҹра етдирдикдән сонра Ислам Динини
Камил етди. Вә бу Сонунҹу Әмр Илаһи һәзрәти Имам Әлинин (әлејһи сәлам) вә онун нәслиндән
ҝәләҹәк 11 мәсум имамларын (әлејһимус сәлам) Пејғәмбәрдән сонра Аллаһын Јер үзүндә
Ҹанишин вә Хәлифәси олмасы мәсәләсидир. Аллаһ Тәала мәһз Зул Һиҹҹә ајынын 18-дә Имам Әлинин вә Мәсум Имамларын
Вилајәт вә Рәһбәрлијинин гәбул едилмәсини Ислам үммәтинә ваҹиб гылды. Һәзрәт Муһәммәд
Мустәфа (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) Аллаһын бу Әмрини там шәкилдә вә гүсусрсуз һәјата
кечиртдикдән сонра бәзи тарихи мәнбәләрә ҝөрә 100 миндән чох мүсәлман гадын вә киши
сәһабәләри Әли ибн Әбу Талибә (әлејһи сәлам) бејәт етдирди.
Бу барәдә профессор Һејдәр Башын “Имам Әли” адлы китабындакы арашдырмасынын гыса мәтнини сајтымызын дәјәрли изләјиҹиләринә тәгдим едирик:
“Ја Пејғәмбәр! Рәбб’ин тәрәфиндән сәнә назил едиләни тәблиғ ет. Әҝәр (буну) етмәсән, (Аллаһ’ын) рисаләтини јеринә јетирмиш олмазсан. Аллаһ Сәни инсанлардан горујаҹаг.” (Маидә, 67).
Бу ҝүн кафирләр дининиздән (ону мәһв едә билмәдикләри үчүн) әлләрини үздүләр. Онлардан горхмајын, Мәндән горхун! Бу ҝүн дининизи сизин үчүн камил етдим, сизә олан немәтими тамамладым вә сизин үчүн дин олараг Ислам’ы бәјәниб сечдим.” (Маидә, 3).
Ҹәрир’ әсәриндән белә нәгл едилмишдир: “Вида Һәҹҹи’ндә, һәҹҹ мәрасими үчүн Рәсулуллаһ (с.ә.в) илә бирликдә идик. Ҝери дөнәндә “Гәдр-и Хум” дејилән бир јерә чатдыг. Аллаһ Рәсулу (с.ә.в) намаз үчүн топланмағымызы әмр етди. Бизләр (мүһаҹирләр вә әнсар) топлананда Аллаһ Рәсулу (с.ә.в) ортамызда ајаға галхараг белә бујурду:
“Еј инсанлар! Нәјә шәһадәт едирсиниз?” Онлар да, “Аллаһ’дан башга илаһ олмадығына шәһадәт едирик!” – дедиләр. Тәкрар сорушду: “Сонра нәјә шәһадәт едирсиниз?” Бу ҹавабы вердиләр: “Муһаммәд’ин (с.ә.в) Аллан’ын гулу вә Рәсулу олдуғуна.” “Бәс, сизин вәлиниз кимдир?” – дејә сорушанда, “Аллаһ вә О’нун Рәсулу бизим мөвламыздыр” – дедиләр. Рави дејир ки, Аллаһ Рәсулу (с.ә.в) даһа сонра Әли’нин (ә.с) чијнинә вурду вә О’ну ајаға галдырды. Даһа сонра да биләјиндән тутараг белә бујурду:
“Аллаһ вә Рәсулу кимин мөвласы исә бу (Әли) да онун мөвласыдыр. Аллаһ’ым, О’ну севәни сев вә О’на дүшмән оланын дүшмәни ол! Аллаһ’ым, инсанлардан ким О’ну севәрсә, Сән дә О’нун севҝилиси ол вә ким О’на нифрәт едәрсә Сән дә она нифрәт ет!”
Имам Әһмәд б. Һанбәлин “Мүснәд” әсәриндә белә сөјләнилир: “Абдуллаһ бизә атасындан, о да Аффандан, о да Һаммад б. Сәләмәдән, о да Әли б. Зејддән, о да Адиј б. Сабитдән, о да Бәра’б. Азыбдән белә нәгл етмишдир:
“Биз бир јолчулугда Рәсулуллаһ (с.ә.в) илә бирликдәјдик. “Гәдр-и Хум” дејилән јердә дајандыг. Һамымызын топланмасы үчүн елан охунду. Ики ағаҹын алты Аллаһ Рәсулу (с.ә.в) үчүн тәмизләнди. Аллаһ Рәсулу (с.ә.в) зөһр намазыны гылдыгдан сонра Әли’нин әлини тутду вә белә бујурду:
“Мәҝәр Мәним һәр мөминин өз нәфсиндән даһа әвла олдуғуму (үзәриндә вәлајәт вә һөкм һаггына саһиб олдуғуму) билмирсиниз?” (Мүсәлманлар) “Бәли билирик” – дедиләр. Бундан сонра Әли’нин әлини тутдуғу һалда белә бујурду:
“Мән кимин мөвласы исәм Әли дә онун мөвласыдыр. Аллаһ’ым, ону севәни сев, она дүшмән олана дүшмән ол!” Сонра Өмәр (б. Хәттаб) Әли’нин гаршысына кечиб О’на белә деди: “Хош Сәнин һалына еј Әбу Талиб’ин оғлу! Һәр мөмин киши вә гадынын мөвласы олдун!” Бу һәдисләрин доғру олдуғуну, бүтүн мүһәддис вә тарихчиләр тәсдиг етмишдир.”
18 Зилһиҹҹә
Мәнбә; Проф. Һејдәр Баш – Имам Әли сәһ.102
Диггәт:
Хәбәрдән Истифадә Етдикдә Мәнбәјә Истинад Лазымдыр!
