Бу ҝүн дүнајны бүрүмүш һагсызлыг вә зүлмүн аҹы нәтиҹәләрини һамы һисс етмәкдәдир. Зүлм елә бир ҝүнаһдыр ки, һәр бир сағлам инсанын батининдә вә башга сөзлә десәк виҹданында һамы ону һисс етмәлидир. Әлбәттә, әҝәр о виҹдан инсада өлмәјибсә. Аллаһ-таала Гуранда ән чох ишарә етдији мөвзулардан бири дә зүлмдүр. Гуранда зүлмә, залымла вә зүлмкарлара гаршы гәти шәкилдә мөвге тутулуб вә зүлмә гаршы мүбаризәјә чох тәкид олунуб. Зүлм сөзү Гурнда дәгиг тәриф олунмушдур. Инсанын Аллаһ-тааланын она иҹазә вердији һәдди ашмасы вә тәҹавүз зүлм адланыр. Гуранда охујуруг: “Бунлар Аллаһын һәдләридир (һөкмләридир). Онлардан кәнара чыхмајын. Аллаһын һәдләриндән кәнара чыханлар, әлбәттә, залымлардыр.” (Бәгәрә сурәси 229) Бәс зүлм дедикдә илк нөвбәдә Аллаһ-таала тәрәфиндән инсана верилмиш һәр һансы бир һаггын вә һүгугун позулмасы нәзәрдә тутулур. Гәрбдән фәргли олараг, биз мүсәлманлар инсана верилмиш бүтүн һагларын вә һүгугуларынын көкүнүн Аллаһдан олмасыны гәбул едирик. Она ҝөрә дә Исламда зүлм вә әдаләтин өлчүләрини вә һүдудларыны Аллаһ тәрәзиси илә өлчүрүк. Гәрб вә гәрбпәрәстләр исә ади инсанлары алдатмагдан вә өз мәнафеләринә чатмагдан өтрү бәзән һамынын ҝөзү өнүндә зүлмү ејни әдаләт вә әдаләти исә зүлм кими гәләмә верирләр. Бу да инсанын Аллаһдан узаг дүшмәсинин аҹы нәтиҹәләриндән биридир. Зүлмүн ҝениш мәнада чохлу мәртәбәләри вә нөвләри вар. Инсанын истәр өзүнә вә истәрсә дә башгасына гаршы етдији бүтүн ҝүнаһлары бир нөв зүлм сајылыр. Гуранда зүлмдән ад апарылдыгда һесаб-китабда зәррә гәдәр дә нәзәрә алыныр. Бу һагда Гуранын сурәләринин бириндә охујуруг: “Ким зәррә гәдәр пис иш ҝөрмүшдүрсә, ону (онун зәрәрини) ҝөрәҹәкдир (ҹәзасыны чәкәҹәкдир).” (Зәлзәлә сурәси -8). Белә бир пак мәктәб һеч вахт көһнәлмәз вә сарсылмаз. Ислам динин сүтунларындан бири әдаләтдир. Ислам дини һеч вахт зүлмү гәбул етмир вә залымларла әмәкдашлыға да иҹазә вермир. “Шүбһәсиз ки, залымлар ниҹат тапмазлар!” (Әнам сурәси 21) Исламын парлаг ҝүнәшләриндән олан Имам Һүсејн (әлејһиссалам) зүлмлә мүбаризәдә бүтүн һәјатындан, ҹанындан, малындан, өвладларындан вә аиләсинин мүхтәлиф әзијјәтләрә дүшмәсиндән кечди, тәки зүлм вә залымлар ифша олунсун вә халг онлары танысын. Инсанлар јухудан ајылсынлар вә әтрафларына јахшы-јахшы бахсынлар, зүлмә вә залымлара гаршы мүбаризә апарсынлар. Језид кимиләрлә салеһ инсанлары ајыра билсинләр. Нә зәррә гәдәр зүлм етсинләр вә нә дә зәррә гәдәр зүлмү гәбул етсинләр. Ислам нәзәриндә залым вә зүлмкар инсан кимлијиндән асылы олмајараг елә бу дүнјада атәш ичиндә јаныр амма, буну өзү һисс етмир. Бу һагда Гуранда охујуруг: “Зүлм едәнләрә (рәғбәт бәсләмәклә, көмәк ҝөстәрмәклә) мејл етмәјин, јохса сизә атәш тохунар.” (Һуд сурәси 113). Елә бу сәбәбдән, Аллаһ-таала әмр едир ки, һеч вахт ҝүнаһкар вә зүлмкарын архасында дајанмајын јохса сиз дә онунла бирликдә јанарсыныз. Она ҝөрә дә һәзрәт Муса (әлејһиссалам) Фиронун зүлмүнү ҝөрдүкдән сонра Гуранда Аллаһ-таала илә рази-нијазында белә бујрур: "Еј Рәббим! Мәнә бәхш етдијин немәтә анд олсун ки, мән әсла ҝүнаһкарлара (залымлара) арха оламајаҹағам!" (Гәсәс сурәси 17). Аллаһ-таала бу дүнјада залымларын төвбә едиб зүлмдән әл чәкмәләриндән өтрү бәзи олаҹаг Гијамәт сәһнәләриндән Гуранда сөз ачыр. Бу һагда охујуруг: “О ҝүн (залым) ҝүнаһкарлары гандалланмыш (зәнҹирлә бир-биринә бағланмыш) ҝөрәҹәксән! Көјнәкләри гәтрандан олаҹаг, үз-ҝөзләрини дә атәш бүрүјәҹәкдир! Аллаһ һәр кәсә (дүнјада) етдији әмәлләрин ҹәзасыны вермәк үчүн белә едәҹәкдир! Шүбһәсиз ки, Аллаһ тезликлә һагг-һесаб чәкәндир!” (Ибраһим сурәси 50)
Зүлм вә зүлмкарлыг мөвзусунда бир нечә мәсәлә чох мүһүмдүр. Әввәла, Исламда Гуран вә Әһли-Бејт (ә) мәктәбиндә нә зүлм вар вә нә дә зүлмү гәбул етмәк. Она ҝөрә дә тарихдә мүшаһидә едирик ки, исти Кәрбәла сәһрасынада мөвламыз имам Һүсејн (әлејһиссалам) дүшмән тәрәфин ордусунун јүз дәфләрлә тамамилә үстүн олдуғуна бахмајараг, белә бир шүары һәмишә дилиндә олду “Һејһат! – зилләт биздән узагдар!” Јәни, еј дүшмәнләр! Билин вә аҝаһ олун ки, һәр кәс Гуран вә Әһли-Бејт (ә) мәктәбинин јолуну ҝедирсә вә ҝетмәк истәјирсә, зүлмү вә зилләти гәбул етмәз. Әсл мүсәлман нә зүлм етмәли вә нә дә зүлмә бојун әјмәлидир. Бу хәттдән кәнарда галан вә мин бир бәһанәләрлә Исламы өзләринин шәхси мәнафеләринә гурбан верәнләр исә, бизим јолумузу һәлә дә јахшы танымамышдыр. Һәр бир мүсәлманын ән бөјүк ҝүнаһларындан бири дә кимлијндән асылы олмајараг, залым вә зүлмкарларла бир олуб онлары мүдафә етмәсидир. Һәр бир ҹәмијјәтдә залымын вә зүлмкарын мүдафиәси әслиндә, бүтөв бир өлкәнин вә халгын мәһвә доғру ҝетмәсидир. Мүгәддәс Гуранда бу һагда охујуруг: “Мәҝәр өзләриндән әввәл нечә-нечә нәсилләри (үммәтләри) мәһв етдијимизи ҝөрмәдиләрми? Онлара јер үзүндә сизә вермәдијимиз имканлар (гүввәт вә сәрвәт) вермишдик. Ҝөјдән онлара бол јағыш ҝөндәрмиш, (евләрин, сарајларынын вә бағчаларынын) алтындан чајлар ахытмышдыг. Биз онлары ҝүнаһларына (зүлмкарлыгларына) ҝөрә мәһв етдик вә онлардан сонра башга јени бир нәсил (үммәтләр) јаратдыг.” (Әнам сурәси 6) Диҝәр бир сурәдә охујруг: “Сиздән әввәл нечә-нечә нәсилләри (үммәтләри) пејғәмбәрләри өзләринә ачыг-ашкар мөҹүзәләр ҝәтирдикләри һалда (онлара) зүлм етдикләри вә иман ҝәтирмәдикләри үчүн мәһв етдик. Биз ҝүнаһкарлары белә ҹәзаландырырыг.” (Јунус сурәси 13)
Ислам дүшмәнләринин мүсәлманлар арасында ән чох горхдуғу мәсәлә мүсәлман халгын Ислам мәрифәти әсасында, залым вә зүлмкарлары танымасы мөвзудур. Онлар билирләр ки, әсл мүсәлман һеч вахт вә һеч бир бәһанә илә нә зүлмү вә нә дә зүлакарлығы гәбул етмәз. Әсл мүсәлман ҹәмијјәтиндә кимлијиндән асылы олмајараг зүлмкар вә залымлар, халгын малын вә сәрвәтин һарам јолларла мәнимсәјәнләр гәти шәкилдә писләнилир. Әмирәлмөминин Әлинин (ә) һакимијјәти дөврүндә зүлм һаггында бујурдуғу һәдис буҝүн дә дүнјада һагг ашигләринин һејрәтинә сәбәб олур. Һәзрәт башгасына вә ја халга зүлм һаггында бујрур: “Аллаһа анд олсун, әҝәр једди иглими онларын ҝөјләринин алтында олан бүтүн шејләрлә бирликдә мәнә версәләр ки, бир гарышганын ағзындан арпанын габығыны чыхармагла Аллаһа итаәтсизлк едим (зүлм едим), етмәрәм. Һәгигәтән, сизин дүнјаныз мәним јанымда чәјиртҝәнин ағзында чејнәдији јарпагдан да уҹуз вә дәјәрсиздир.” (Нәһҹүл-Бәлағә, 51-ҹи хүтбә) Ислам вә Әһли-Бејт (ә) мәктәбиндә әсл мүсәлманчылыг будур. Илаһи! Бу ҝүн бәзи залым һакимләр вә бу дүнјада јалныз, вәзифәсинә вә мәгам ардынҹа олан бәзиләри өз вәзифәләриндән өтрү нәинки гарышганын ағзындакы буғда дәнәсини, бүтүн халгыны, торпағыны, иманыны, етигадыны, шәрәф вә ләјагәтини вермәјә һазыр оланлар вар. Һәмчинин, бу саһәдә бәзи үздәнираг алимләр вә мүсәлмансифәтләр, Ислам анлајышындан там шәкилдә хәбрәсизләр дә залым вә ганичәнләр гошулмаға һазырдырлар. Исламда ән дәһшәтли зүлм вә ҝүнаһлардан бири дә иҹтимаи мөвгеијјәтини вә вәзифәсини горумагдан өтрү кимләрәсә јалтагланмаг вә ја кимләринсә зүлмүнү гәбул етмәк вә с. кими бөјүк ҝүнаһлардыр. Бу мөвзуда чохлу Гуран ајәләри вә һәдисләр вар. Белә шәхсләр бу дүнјада ајыла билмәсәләр дә Ахирәтдә мүдафиә етдији вә ја зүлмүнү тәсдиг етдији ҝүнаһкар вә залымлардан чох сүрәтлә гачмаг истәјәҹәкләр. Амма нә фајдасы, онлар артыг һәмин залым вә зүлмкарларла бир јердә гәрар тутарлар. Чүнки, залымын зүлмүнү гәбул едән вә ја ону тәсдигләјәнин өзү һәм залым вә һәм дә ҝүнаһкар сајлыр. Гуранда охујуруг ки, ҝүнаһкар вә зүлмкарлары мүдафиә едәнләр Гијамәт ҝүнү белә дејәрләр: “Нәһајәт, о, (Гијамәт ҝүнү) һүзурумуза ҝәлдикдә (ҝүнаһкар ону јолдан чыхаран достуна ) белә дејәр: "Каш ки, мәнимлә сәнин аранда шәрглә гәрб арасындакы мәсафә гәдәр узаглыг олајды. Сән нә пис јолда имишсән!" (нида ҝәләр ки) Бу ҝүн (пешманчылығыныз) сизә һеч бир фајда вермәз. Сиз бирликдә зүлм (күфр) етдијинизә ҝөрә әзаба да ортагсыныз!» (Зухруф сурәси 37)
Бу мөвзуда диҝәр бир мүһүм мәсәлә бундан ибарәтдир ки, Исламда залымы, зүлмкары вә зүлмә разы олуб зүлмкарла бир оланлары, һәм Гуранда Аллаһ-таала вә һәм дә һәдисләрдә Пејғәмбәр (с) вә Әһли-Бејт (әлејһимуссалам) ләнәтләмишдир. Гуранда охујуруг: “Билин ки, залымлар Аллаһын ләнәтинә ҝәләҹәкләр!” (Һуд сурәси 18) Һәр ҝүн ибадәтләрдән сонра охунмасынын чох савабы олан Ашура зијарәтиндә зүлм, залым вә зүлмкарлар вә онларла бирҝә оланлар ләнәтләнир. Буна ҝөрә дә өзләрини Гуран вә Әһли-Бејт (ә) тәрәфдарлары вә ја ашигләри һесаб едәнләр ҝүндәлик охудуглары Ашура зијарәтинин бу сәтирләринә диггәт етмәли јаддан чыхмамалыдыр ки, кимлијиндән асылы олмајараг һәр кәс Аллаһа, Гурана, Әһли-Бејтә (ә), мүсәлманлара вә ән нәһајәт, инсанијјәтә гаршы зүлм еләсә, һәм бу дүнјада вә һәм дә Ахирәтдә белә ләнәтләрә дүчар олаҹагдыр. Она ҝөрә дә Гуран вә Әһли-Бејт (ә) севәрләрин бир шүары вар: “Һејһат! – зилләт биздән узагдыр!” , “Биз өләрик зүлмә бојун әјмәрик!” Ашура зијарәтиндә охујуруг:
Аллаһын ләнәти олсун о кәсләрә ки, зүлмүн әсасыны гурублар!
Аллаһын ләнәти олсун о кәсләрә ки, гатилләрин ҹинајәтләринин мүгәддәмәсини һазырладылар!
Аллаһын ләнәти олсун о кәсләрә ки, өзләрини зүлм етмәкдән өтрү һазырладылар!
Аллаһын ләнәти олс
