Диггәт етсәк, Имам Әли (ә) бир тәрәфдән ибадәти зәрбүлмәсәлә чеврилмиш вә һамынын таныдығы абиддир. Әлбәттә, онун ибадәти тәкҹә "отуруб-дурмаг" дејил, бүсбүтүн ҹазибә, ешг, ҝөз јашындан ибарәтдир. Һәзрәт Әли (ә) дүнјасыны ҝәјышдикдән сонра Зирар адлы бир киши Мүавијә илә растлашыр. Мүавијә онун Әлинин (ә) сәһабәләриндән олдуғуну билирди. Зирара мүраҹиәтлә дејир: -Әлинин (ә) һүзурунда олурдун, истәјирәм онун һаггында данышасан. Муавијә һәзрәт Әлини (ә) һамыдан јахшы таныјырды, она гылынҹ чәкмәсинә бахмајараг дахилиндә һәзрәтин гејри-ади шәхсијјәтинә һөрмәт бәсләјирди. Бәшәр белә бир варлыгдыр. Шејтан, һәзрәт Адәмин (ә) үстүнлүјүнә инандығы һалда, она зәрәр јетирмәк үчүн әлиндән ҝәлән ҹинајәти едир. Мүавијә дә белә иди. Зирар, һәзрәт Әлидә (ә) мүшаһидә етдији бир һалы дилә ҝәтирди: -Бир ҝеҹә Әлини (ә) ибадәт меһрабында ҝөрдүм. Меһрабда Аллаһ горхусундан илан вурмуш кими гыврылыр, гәм-гүссәјә гәрг олмуш кими ағлајыр вә дејирди: "Аман, аман, ҹәһәннәм атәшиндән!" Мүавијә долухсунуб ағлады. Мүавијә башгаларыны да, о ҹүмләдән Әдини әлә алыб һәзрәт Әлијә (ә) гаршы чевирмәк истәјирди. Әдијә мүраҹиәтлә деди: -Тәриф, Түрфә вә Тариф неҹә олду? Әдинин Тәриф, Түрфә вә Тариф адлы үч өғлу вар иди. Онларын һәр үчү Сүффејн мүһарибәсиндә Әлинин (ә) леһинә дөјүшүб шәһид олмушдулар. Мүавијә истәјирди ки, араја дүшмәнчилик салсын. О ҹаванлары јада салмагла атанын дәрдини тәзәләмәк, ондан Әлинин (ә) әлејһинә бир кәлмә сөз гопармаг истәјирди. Әди деди: -Онлар Сүффејн дөјүшүндә Әли (ә) илә чијин-чијинә дөјүшүб өлдүрүлдүләр. Мүавијә инадындан әл чәкмәјиб деди: -Әли (ә) сәнә гаршы инсафсызлыг едиб. Өз өвладлары Һәсән вә Һүсејни ҝизләдиб, сәнин ушагларыны өлүмә вериб. Әди деди: -Мән Әли (ә) илә инсафлы рәфтар етмәдим. Әҝәр инсафлы олсајдым о, торпаг алтында олдуғу һалда мән сағ галмаздым. Мүавијә охунун даша дәјдијини ҝөрүб деди: -Еј Әди! Үрәјим истәјир ки, Әли (ә) һаггында һәгигәти мәнә дејәсән. Әди һәзрәт Әли (ә) һаггында чох данышды. Сонрадан өзү дејир ки, сөзүмүн ахрында Мүавијәнин мурдар ҝөз јашларынын саггалына сүзүлдүјүнү ҝөрдүм. Сонра палтарынын голу илә ҝөз јашларыны силиб деди: -Зәманә Әли (ә) кимисини бир дә јетирмәз! Бахын! Һәгигәт бәллидир! Бу да Әлинин (ә) ибадәти! Әли (ә) тәкҹә меһраб әһли дејил, ејни заманда иҹтимаи фәрд иди. О, бүтүн саһәләрдә өнҹүл олуб. Хәлифә олдуғу вахт мискинләрин, јохсулларын, чарәсизләрин, шикајәтчиләрин дәрдинә шәрик олуб, һалыны јаныб. Ҹамаат арасында доланар, онларын проблемләрини һәлл едәрди. Таҹирләрә чатанда фәрјад едәрди: "Әввәл фигһ, сонра тиҹарәт!” Јәни өнҹә тиҹарәтә аид шәриәт мәсәләрәрини өјрәнин, сонра газанҹ архасынҹа ҝедин. Әли (ә) бујурарды: “Тез ол, галх! Иззәтинин ардынҹа ҝет!” Ајәтуллаһ Бүруҹерди бу һәдис барәдә дејиб: Бир јохсул киши диләнирди. Онун ҝөркәминә бахиб билди ки, ишләмәк имканы олдуғу һалда диләнчилији өзүнә сәнәт сечиб. Она ҝөрә дә она нәсиһәт верди. Сүбһ тездән өз иззәтинизин, шәрәфинизин архасынҹа ҝедин! Јәни иш, газанҹ, рузинизин архасынҹа ҝедин! Инсанын өз газанҹы варса, мәишәтини тәмин едә билирсә, әзиздир. Ишҝүзарлыг шәрәфдир. Нүмунәви мүсәлман беләдир: Ибадәтдә өнҹүл, мүһакимәдә газы, әдаләтдән түкҹә дөнмәјән адил һаким, дөјүш мејданында әсҝәр, шүҹаәтли сәркәрдә! Өзү бујурурду ки, ҝәнҹ вахтларымдан дөјүшүрәм вә дөјүшдә тәҹрүбә газанмышам." Хитабәт күрсүсүндә отуранда биринҹи дәрәҹәли хәтиб, тәдрисдә өнҹүл мүәллим иди. Бүтүн саһәләрәдә беләсинин мәгамы зирвәдир. Исламын камил нүмунәси дә мәһз будур.
