Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлијинин: “Короғлу” метростансијасындан Нардарана, Маштағаја ҝедән сәрнишинләр, фикир верирдим, әввәлкинә баханда, бу дәфә чох сакит, һәм дә фикирли ҝөрүнүрдүләр.
Миндијим 131 сајлы автобуса әввәлҹә сәјјар әл алверчиләри сохулдулар. Башладылар өз малларыны тәрифләмәјә. “Асма дуалар, асма дуалар... икиси бир манат! Икси бир манат” нидасыны дәфәләрлә тәкрарладылар. Ахыр, шүкүр, автобус јериндән тәрпәнди. Нардарана чатмамыш сәрнишинләр арасында пычапыч, бир дә меһрибанлыг артды:
- “Дүш, дөрд јол дејилән тәрәфдә, бир аз арха јолларла ҝет. Биртәһәр Аллаһын көмәји илә Нардарана чатарсан”...
Дејиләнләрә әмәл едиб Нардаран баррикадаларына јахынлашдым. Гаш гаралырды. Кәндин ишығыны кәсмишдиләр дејә әтраф зүлмәтә гәрг олмушду. Баррикадаларын архасында тәкәрләр јаныр, јухары гара алов шөләләри јүксәлирди. Һәрдән бу гара алов, рәнҝини ал рәнҝә дәјиширди. Бу вахт имкан тапыб баррикададакылары танымаг мүмкүн олурду... Кәнддә ишыг јохду дејә телевизор-зад ишләмирди, кәнд дүнјадан тәҹрид олунмуш вәзијјәтдә иди. Анҹаг кәндлиләр бурда да өзләрини итирмәмиш, өзләринә тәзә ҹанлы телевизор иҹад етмишдиләр. Бу телевизор 9 јашлы Бунјадов Әлиәкбәр иди. О, азјашлы олса да моизәләр охујур, әтрафдакылара өз сијаси, дини савадыны сәрҝиләјирди. Мәнә дедиләр ки, атышма заманы онун атасы Рафаел һәлак олуб. Әмиси Фәраһим исә аз әввәл бир башга мүнагишәдә өлдүрүлүб. Һава ҝетдикҹә даһа да сојујур, тонгалларын гара түстүсү даһа да түндләширди...Бајрагларын гара рәнҝини дә бу мәнзәрәјә әлавә етсәк, дүшдүјүм ағыр вәзијјәтин неҹә олдуғуну өзүнүз дә баша дүшәрсиз.
Ҝөјәрчин сатанлар өз гәфәсләри үзәринә капрон өртүк чәкиб бир кәнарда дурмушдулар. Горхурдулар ки, сојугдан гушлары хәстәләниб өлсүн. Атылаҹаг ҝүлләләрдән исә елә бил ки, һеч горхмурдулар... Бир хејли сөһбәтләшдик. Мән дедим ки, дағылсынлар евләринә - сүлһмәрамлылыг нүмајиш етдирдим. Арада бир, ҹибимдән тум чыхарыб диҝәрләринин дә овуҹларына төкдүм. Тум чыртлада-чыртлада данышыырдыг...данышырдыг... Ахыр, нардаранлылардан ајрылдым. Баррикадалара тәрәф сон дәфә һәјәҹан ичиндә бојландым. Бир дә ҝөрдүм ки, бајаг тум чыртладығымыз јерин үстүнә бир дәстә аҹ сәрчә гонуб, әтрафы димдикләјирләр... Бу мәнзәрә үрәјими дағлады... Ҝөзләрим јашарды... Горхурдум ки, сабаһ бу инсанларын чохуну артыг һәјатда тапмајым...
Гәфил хәбәр ҝәлди ки, бәс ағсаггаллар дејир евә гајыдын....дағылышын...бәс мејитләри сабаһ ҝәтириб кәнд ағсаггалларына тәһвил верәҹәкләр... Чохларынын ҝөзү јашарды... Дәмир низәләрдән, дәјәнәкләрдән бири бу вахт јерә дүшүб бәрк сәс салды... Кәндлиләр “гәбирләри һарда газаг?” дејәрәк пир тәрәфә бојландылар...
Азәрбајҹан тарихинин чох ағыр, ганлы сәһифәләрдән бирини јашајырдыг... Јахшы ки, сүлһмәрамымыз ешидилди... Нардаранлылар евләринә дағылышдылар. Сабаһ бүтүн ҝүнү гәбирләр газмаг лазым иди... Шүкүр, һәм дөвләт, һәм кәндлиләр ағылларыны башларына јығдылар... Гаршыдурмадан чәкиндиләр... Јохса сабаһ кәнд һәгигәтән Кәрбәла мүсибәтинә дөнәҹәкди.
Шүкүр, сәнә Илаһи.
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
