Рәҹәб ајы, Ҹәннәтә ачылан бир гапы

Әһли Бејт (әлејһимус-сәлам) - АБНА – Хәбәр Аҝентлији- Бүтүн заманлар аләмләрин Рәбби олан Аллаһ тәрәфиндән јаранса, илин бүтүн ајлары Онун гүдрәт нишанәси олса да, Рәҹәб, Шабан вә Рамазан ајлары хүсуси имтијаз вә фәзиләтләрә саһибдир. Һәтта ҹаһиллик дөврүнүн инсанлары белә Рәҹәб ајыны еһтирамла гејд едирмишләр.

Рәҹәб ајынын фәзиләти илә бағлы нәгл олунан һәдисләрин дә сајы аз дејилдир вә биз бурада һәмин һәдисләрдән бир нечәсини гејд етмәклә кифајәтләнирик. Ислам Пејғәмбәриндән (с) Рәҹәб ајынын фәзиләти илә бағлы белә нәгл олунур: “Рәҹәб ајы чох бөјүк ајдыр... Һәр кәс бу ајда бир ҝүн оруҹ тутса, Аллаһын разылығыны газанар, Онун гәзәбиндән аманда олар вә ҹәһәннәм гапылары онун үзүнә бағланар.”

Имам Казимдән(ә) дә белә нәгл олунур: “Һәр кәс Рәҹәб ајынын бир ҝүнүнү оруҹ тутса, ҹәһәннәм оду бир ил ондан узаг дүшәр. Һәр кәс үч ҝүнүнү оруҹ тутса, ҹәннәт она ваҹиб олар.”

О һәзрәт башга бир һәдисдә белә бујурур: “Рәҹәб – ҹәннәтдә сүддән ағ вә балдан ширин булағын адыдыр ки, Рәҹәб ајында бир ҝүн оруҹ тутан шәхс мүтләг һәмин булагдан дадаҹаг.” (“Игбалул-әмал”, сәһ.635.)

Имам Садигдән (ә) Ислам Пејғәмбәринин (с) белә бујурдуғу нәгл олунур: “Рәҹәб ајы үммәтимин “истиғфар” ајыдыр. Бу ајда чохлу истиғфар един (вә Аллаһдан бағышланмағынызы диләјин) ки, Аллаһ бағышлајан вә меһрибандыр. Бу аја “Әсәбб” (чох төкүлән) дејилир, чүнки бу ајда Аллаһын ҝениш рәһмәти мәним үммәтимә назил олар. Елә исә чохлу дејин: “Әстәғфируллаһә вә әс`әлуһут-товбә!”

Ибн Бабәвејһ мөтәбәр силсилә сәнәдләрлә Салимдән белә нәгл едир: “Рәҹәб ајынын сонуна бир нечә ҝүн галмыш имам Садигин (ә) һүзүруна ҝетдим. Һәзрәт мәни ҝөрҹәк бујурду: “Һеч бу ајда оруҹ тутубсан?” Дедим: “Хејр, еј Пејғәмбәр өвлады!” Бујурду: “Сәнин нә гәдәр савабы әлдән вердијини јалныз Аллаһ билир... Аллаһ-Таала бу ајда оруҹ тутан шәхси әзизләмәји Өзүнә ваҹиб билиб.” Сонра сорушдум: “Еј Пејғәмбәр өвлады, әҝәр ајын галан һиссәсини оруҹ тутсам, оруҹ тутанларын савабыны газанараммы?” Бујурду: “Еј Салим! Ким бу ајын сонунҹу ҝүнүнү оруҹ тутса, Аллаһ ону “өлүмүн чәтинликләри”, өлүмдән сонракы горхулу һадисәләр вә “гәбир әзабы”ндан горујар. Ким сон ики ҝүнүнү оруҹ тутса, “Сират” көрпүсүндән асанлыгла кечәр. Ким сон үч ҝүнүнү оруҹ тутса, бөјүк “Гијамәт” ҝүнүнүн горху вә шиддәтиндән аманда олар вә ҹәһәннәм әзабындан гуртулуш вәрәгини газанар.”

Имам Садиг (ә) бир һәдисдә Рәҹәб ајынын кәрамәт вә фәзиләти илә әлагәдар бујурур: “Гијамәт ҝүнү илаһи ҹарчы фәрјад едиб дејәр: «أين الرجبيّون؟» (Әјнәр-рәҹәбијјун?) “Рәҹәб әһли (Рәҹәб ајыны әзиз тутан вә ондан лајигинҹә бәһрәләнәнләр) һарададыр?” О гәдәр ҹәмијјәтин ичиндән бир зүмрә ајаға галхдыгда, чөһрәләринин нуру мәһшәр сәһрасыны ишыгландырар. Онларын башына “дүрр вә јагут” таҹы гојулар, һәр биринин сағ тәрәфиндә мин мәләк, сол тәрәфиндә дә мин мәләк дурараг, Аллаһ тәрәфиндән кәрамәтә саһиб олдуглары үчүн тәбрикә лајиг ҝөрүләрләр. Аллаһ-Таала тәрәфиндән бир нида ҝәләр: “Мәним бәндәләрим вә кәнизләрим! Иззәт вә ҹәлалыма анд олсун ки, сизә уҹа мәгам, чохлу әталар верәҹәк, сизи алтындан чајлар ахан бир јердә мәскунлашдыраҹағам вә сиз орада әбәди олараг галаҹагсыныз. Чүнки сиз мәним мөһтәрәм гәрар вердијим бир ајда көнүллү олараг оруҹ тутдунуз.” Сонра мәләкләрә хитабән бујурар: “Еј Мәним мәләкләрим! Бәндә вә кәнизләрими беһиштә дахил ет...!” Бурада имам Садиг (ә) бујурду: “Бу саваб Рәҹәб ајынын әввәли, ја ортасы, ја да ахырында оруҹ тутан шәхсә әта олунаҹагдыр! (“Игбал”, сәһ.630.)

Демәк, бу рәвајәтләрә әсасән, Рәҹәб ајында оруҹ тутмағын фәзиләт вә савабы олдугҹа чохдур. Рәвајәтдә дејилир ки, һәр ким Рәҹәб ајында оруҹ тутмаға гадир олмаса, бу зикри јүз дәфә охуса, Рәҹәб ајынын оруҹунун савабына наил олар:

“Субһанәл илаһил ҹәлил. Субһанә мән-ла јәнбәғит-тәсбиһу илла ләһу. Субһанәл әәззил әкрәм. Субһанә мән ләбисәл иззә вә һувә ләһу әһл.”

Тәрҹүмә: “Бөјүк Аллаһ бүтүн ејибләрдән пак вә узагдыр. Бүтүн ејибләрдән пак вә узагдыр о Аллаһ ки, тәсбеһ вә зикр Ондан башгасына лајиг дејил. Әзиз вә кәрим Аллаһ бүтүн ејибләрдән пак вә узагдыр. Иззәт либасына мәхсус вә иззәт саһиби олан Аллаһ бүтүн ејибләрдән пак вә узагдыр.”

Гејд етмәк лазымдыр ки, әҝәр Рәҹәб ајында һеч бир һадисә баш вермәсәјди, јенә һәмин ај өзәллијини итирмәјәҹәкди. Лакин онун фәзиләт вә өзәллији илә јанашы, һәмин ајда бир сыра һадисәләр дә баш вермишдир:

а) Рәҹәб ајынын 1-ҹи ҝүнү имам Муһәммәд Багирин (ә) мөвлуду;

б) Рәҹәб ајынын 3-ҹү ҝүнү имам Әлијјән-Нәгинин (ә) шәһадәти;

ҹ) Рәҹәб ајынын 10-ҹу ҝүнү имам Муһәммәд Тәгинин (ә) вә имам Һүсејнин (ә) оғлу һәзрәт Әлиәсғәрин (ә) мөвлуду;

ч) Рәҹәб ајынын 13-ҹү ҝүнү имам Әмирәлмөминин Әлинин (ә) мөвлуду;

д) Рәҹәб ајынын 15-ҹи ҝүнү ханым Зејнәбин (с.ә.) вәфаты вә мүсәлманларын гибләсинин Бејтүл-Мүгәддәсдән Кәбәјә чеврилдији ҝүн;

е) Рәҹәб ајынын 18-ҹи ҝүнү Ислам Пејғәмбәринин (с) оғлу Ибраһимин вәфаты;

ә) Рәҹәб ајынын 25-ҹи ҝүнү имам Казимин (ә) шәһадәти;

ф) Рәҹәб ајынын 26-ҹы ҝүнү имам Әлинин (ә) атасы һәзрәт Әбу Талибин вәфаты;

ҝ) Рәҹәб ајынын 27-ҹи ҝүнү Ислам Пејғәмбәринин (с) пејғәмбәрлијә сечилдији ҝүн – “Мәбәс” бајрамы;

ғ) Рәҹәб ајынын 28-ҹи ҝүнү имам Һүсејнин (ә) (60-ҹы һиҹри-гәмәри илиндә) Мәдинәдән Мәккәјә доғру һәрәкәт етдији ҝүн;

Бир сөзлә, Рәҹәб ајы илаһи өвлијаларын бајрамы, Аллаһла раз-нијазын баһары вә “истиғфар” ајыдыр. Ислам Пејғәмбәри (с) вә һагг ҹанишинләри Рәҹәб, Шабан вә Рамазан ајларыны ибадәт, мүнаҹат, раз-нијаз вә оруҹла кечирәрдиләр. Аллаһын салеһ бәндәләри дә мүбарәк Рамазан ајына һазырлыг мәгсәдилә Рәҹәб вә Шабан ајларындан лајигинҹә бәһрәләнирләр!

Рза Шүкүрлү

Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр