Әһли-Бејт (әлејһимус сәлам) – Бејнәлхалг Хәбәр Аҝентлији- АБНА: Буҝүнкү хаослу дүнјамызда, нараһатлығын гәлбләрдә дәвәтсиз гонаг олдуғу бир вахтда, Аләмләрә Рәһмәт Олан Пејғәмбәрин (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) һәјаты бизә бир арамлыг хәзинәсини тәгдим едир. О, Һәзрәт (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) Дуа вә зикр васитәсилә мәнәви фыртыналара гаршы тәһлүкәсиз бир сығынаҹаг гурду.
Аллаһы зикр етмәк; Гуранын тәсдигләдији бир тәсәллидир
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) ән дәрин стресс вә ҝәрҝинлик анларында Аллаһы зикр етмәјә бел бағлајарды. Гурани-Кәрим бу принсипи ҝөзәл шәкилдә тәсдигләјир:
«الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»[۱]؛
“О кәсләр ки, Аллаһа иман ҝәтирмиш вә гәлбләри Аллаһы зикр етмәклә арам тапмышдыр. Билин ки, гәлбләр јалныз Аллаһы зикр етмәклә арам тапар!”
Һәзрәти Рәсулуллаһын (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) «لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ» "Аллаһдан башга һеч бир ҝүҹ вә гүдрәт јохдур"[2] кәламына вурғу етмәси чарәсизлик һиссиндән гајнагланан нараһатлығы мүалиҹә едир вә ону Аллаһын сонсуз гүдрәти илә әвәз едир.
Дуа; Мәрһәмәтлиләрин Ән Шәфгәтлиси илә Шәфалы Сөһбәт
Һәзрәти Аллаһ Рәсулунун (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) практик һәјатында дуа садәҹә бир ибадәт дејил, ҝүндәлик нараһатлыгларын идарә олунмасы үчүн тәсирли бир васитә иди. О һәзрәт белә бујурмушдур: «الدُّعَاءُ سِلَاحُ الْمُؤْمِنِ» "Дуа мөминин силаһыдыр"[3].
Онун нараһатлығын ағыр јүкүндән гуртулмаг үчүн етдији дуалар арасында бунлар да вар иди: “«اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ...» Еј Аллаһым, кәдәр вә нараһатлыглардан Сәнә сығынырам[4].”
Бу сәмими дуа, шәхсин психоложи јүкүнү һәр һансы бир проблеми һәлл етмәјә Гадир Олан Меһрибан Өһдәсинә гојур.
Һүҹҹәтүл-ислам вәл-мүслимин Мәһәммәд Һүсејн Әмин/ Дини јазычы вә тәдгигатчы
[1] Рәд сурәси, ајә 28
[2] Әл-Кафи, 2-ҹи ҹилд, сәһ 553
[3] Биһарул-әнвар, ҹилд 93, сәһ.295
[4] Сәһиһ әл-Бухари, 7-ҹи ҹилд, Китаб әд-Дәват, 3-ҹү һәдис
Sizin rəyiniz