Әһли-Бејт (әлејһимус сәлам) – Бејнәлхалг Хәбәр Аҝентлији- АБНА:
Суал:
Шиә әгидәсинә ҝөрә Пејғәмбәр (саллаллаһу алејһи вә алиһи вә сәлләм) нечә дәфә Мераҹ едәрәк Әршә вә Ҝөјә галхмышдыр? Илк вә сонунҹу Мераҹ нечәнҹи илдә олмушдур? Мераҹларын һамысы Мәккәдә баш веримишдирми? Мераҹа јүксәлмәнин мәгсәди нә иди?
Ҹаваб:
Дәгиг вә ајдын бәлли олан одур ки, Пејғәмбәр (саллаллаһу алејһи вә алиһи вә сәлләм) ән азы ики дәфә Мераҹа ҝетмишдир.
Гуран ајәләри Мераҹын ики дәфә баш вердијини билдирир. Белә ки, 1-Аллаһ Тәала Гурани Кәримдә Бујурур:
«ثُمَّ دَنا فَتَدَلّی فَکانَ قابَ قَوسَیِ اَو اَدنی»
“Сонра (Һз. Муһәммәд Пејғәмбәр сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) јахынлашды вә даһа јахын олду. (Онларын арасындакы мәсафә) ики јај узунлуғунда, бәлкә, ондан да јахын олду. (53. ән-Нәҹм сурәси, 8-ҹи ајә)
2-Ашағыдакы ајәләрдә дә охујуруг ки, Аллаһ Тәала бујурурлар:
«وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ .عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى»
“Анд олсун ки, (Һз. Муһәммәд Пејғәмбәр сәлләллаһу әлејһи вә алиһ ҹәнаб Ҹәбраил әлејһис-сәламы өз һәгиги сурәтиндә) башга бир дәфә дә (Мераҹ вахты) Сидра әл-Мүнтәһәдә мүшаһидә етмишдир”. (53. ән-Нәҹм сурәси, 13-ҹү вә 14-ҹү ајәләр)
Бир рәвајәтдә Имам Садигдән (әлејһи сәлам) сорушдулар ки, Пејғәмбәр (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) нечә дәфә Мераҹа апарылыб? Имам Садиг (әлејһи сәлам) бујурдулар: Ики дәфә.
(Мәҹлиси, Биһарул-Әнвар, Дар Иһја әт-Тураһт әл-Әрәби, һиҹри 1403, Бејрут, ҹилд 306).
“Әлламә Тәбатәбаи” Пејғәмбәрин (саллаллаһу алејһи вә алиһи вә сәлләм) Мераҹынын ики дәфә баш вердијинә, бир дәфә “Мәсҹидул-Һәрам”дан вә икинҹи дәфә дә “Үммү Һанинин” евиндән Мераҹ етдијинә инаныр.
(Тәбатәбаи, “Әл-Мизан фи Тәфсирүл-Гуран”, “Ҹамијјәул-Модаресин”, һиҹри 1417, Гум, ҹилд 13, сәһ.27-28 вә 32.)
Әлбәттә, Әлламә Мәҹлиси, Биһарул-Әнвар, ҹилд 18, сәһ. 387-дә Имам Садигдән (ә) нәгл олунан рәвајәтә белә гејд едир ки, Һәзрәти Пејғәмбәр (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) јүз ијирми дәфә Мераҹ етмишдир.
Тәбии ки, бу һәдис јухарыда дејиләнләр илә зиддијјәт тәшкил етмир. Чүнки, Гурани Кәримдән бизләрә ајдын олан одур ки, һәзрәти Пејғәмбәри Әкрәм (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) Мераҹа ики дәфә ҝетмишдир. Лакин Мәсумларын (Аллаһын саламы Онлара олсун) һәдисләри ки, Гурани Кәримин тәфсиридир вә Гурани Кәримин батини мәнасыны бизләрә чатдырыр, о һәдисләрдән исә белә баша дүшә биләрик ки, Әзиз Ислам Пејғәмбәринин (сәлләллаһу әлејһи вә алиһ) Мераҹы 120 дәфә баш вермишдир.
Амма мәрһум Мәҹлиси дә өз нөвбәсиндә Пејғәмбәрин (она Аллаһын салаваты вә саламы Она вә Әһли Бејтинә олсун) Мераҹы вә сәмаја јүксәлмәси илә бағлы бир нечә мәгама тохунмушдур:
1- Ики әсас Мераҹ Әршә олмуш, галаны исә Сәмаја олмушдур. 2-Јахуд ики әсас Мераҹ физики, галанлары исә руһани вә мәнәви иди. 3-Јахуд ики әсас Мераҹ һаггында ешитмишик, галанларыны исә ешитмәмишик. (Мәҹлиси, Биһарул-Әнвар, ҹилд 18, сәһ. 307)
Бәс Мераҹ нә вахт баш вермишдир?
Мәрһум Әлламә Тәбатәбаинин дедијинә ҝөрә, бу һадисә Пејғәмбәрин Мәккәдә галмасынын сон илләриндә вә Мәдинәјә һиҹрәт етмәздән әввәл баш вермишдир.( Тәбатәбаи, “Әл-Мизан фи Тәфсирүл-Гуран”, “Ҹамијјәул-Модаресин”, һиҹри 1417, Гум, ҹилд 13, сәһ.23-30.)
Бәзи алимләр, о ҹүмләдән Молла Фәтһуллаһ Кашани вә Әһмәд ибн Әли Тәбәрси, Мераҹын нүбүввәтин он икинҹи илиндә баш вердијини һесаб едирләр. (Кашани, Молла Фәтһуллаһ, Мәнһәҹ әс-Садигин фи Илзам әл-Мухалафин, Мәһәммәд Һәсән Елми Китабеви, 1957, Теһран, ҹилд. 5, сәһ. 236.)
Бәс Мераҹдан мәгсәд нәдир?
Мераҹдан мәгсәд Аллаһ Тәаланын Әзәмәтинин гејри-мадди вә метафизик аләмдәки ишләрини мүшаһидә етмәк иди ки, Пејғәмбәрин (саллаллаһу алејһи вә алиһи вә сәлләм) нурлу гәлби бу һејрәтамиз ишләри мүшаһидә етмәк ишығында даһа да парлаг олсун вә нураниләшсин. Онун дүшүнҹәләри, уҹа руһу даһа да вүсәт тапараг ҝенишләнсин.
Инсанлары Аллаһа доғру апармаға вә һидајәт етмәјә даһа чох һазыр олмагдан өтрү Мераҹа јүксәлирди. Ајдындыр ки, бу, ҹанлы мүшаһидә иди.
Бәдәни вә ҹисми олан бир варлығын мүҹәррәд бир варлығы ҹанлы мүшаһидә етмәси, јалныз ҹисми олан варлығын мүҹәррәд варлығын јанында олмасындан башга јолла мүмкүн дејил.
Һәзрәти Пејғәмбәр Әкрәмин (Она вә пак Аиләсинә Аллаһын салаваты вә саламы олсун) сәмаларын вәзијјәтиндән, ораја сәјаһәт етмәдән хәбәрдар олмасы, ҹанлы шәкилдә сәмави вә мүҹәррәд варлыглары мүшаһидә етмәси илә чох фәрглидир.
Имам Садиг (әлејһи сәлам) Мераҹын сәбәбини белә нәгл едир:
“Аллаһын һеч вахт јери јохдур (О, Ламәкандыр) вә заман Онун үзәринә ҹәрәјан етмир, лакин Аллаһ Тәала, Пејғәмбәрин (Она вә пак Аиләсинә Аллаһын салаваты вә саламы олсун) ора (Әршә вә мәлкут вә ҹәбәрут аләминә) ајаг басмасы илә “мәләкләри” вә Өз ҹәннәт әһлини шәрәфләндирмәк истәјирди. Еләҹә дә Пејғәмбәрә (Она вә пак Аиләсинә Аллаһын салаваты вә саламы олсун) Оранын (Әрш вә мәлкут вә ҹәбәрут аләминин) әзәмәтинин вә мөҹүзәләрини ҝөстәрди ки, О, гајытдыгдан сонра бу һагда инсанлара хәбәр версин”. (Мәкарим Ширази, Насир, Тафсир Нүмунә, Дарул Кутуб әл-Исламијјә, 1371, Теһран, ҹилд 12, сәһ. 17).
Диггәт: Лүтфән Хәбәрдән Истифадә Етдикдә Мәнбәјә Истинад Един!
