Әбу Бәсир дејир:
Имам Ҹәфәр Садигин (ә) шәһадәтинә ҝөрә башсағлығы вермәк үчүн Үммү-Һәмидәнин һүзуруна ҝәлдим. О мөһтәрәм ханым ағламаға башлады, мән дә она гошулдум.
Ханым бујурду: “Әҝәр Имам Садиги (ә) шәһид олан заман ҝөрсәјдин, гәрибә бир сәһнәјә шаһид олардын. О, өмрүнүн сон анларында ҝөзләрини ачыб,бујурду ки, бүтүн гоһумлары вә јахынлары чағыраг. Биз гоһум-әграбаны дәвәт етдик.Имам (ә) онлара бахыб,бујурду: “Намазы јүнҝүл сајанлар бизим шәфаәтимиздән мәһрумдур.»
Намазын фәзиләт вә әһәмијјәти барәсиндә Рәсули-Әкрәмдән нәгл олунмуш (с) һәдис мараглыдыр: «Аллаһ өз иззәт вә ҹәлалына анд ичир ки, намаз гыланлара вә сәҹдә едәнләрә әзаб вермәјәҹәк!"
