Имам Садиг (ә) бујурур: “Бүтүн абадлыгда јашајан ҹәмијјәтләр үч дәстәјә еһтијаҹлыдырлар ки, дүнја вә ахирәт ишләриндә онлара пәнаһ апарсынлар: биликли вә пәһризкар фәгиһ (мүҹтәһид), јахшы вә әдәбли һаким вә аҝаһ вә етимад олунасы һәким”.
Имам Садиг (ә): “Һәр кәс Аллаһ јолунда өлдүрүлсә, Аллаһ-тәала она һеч бир ҝүнаһыны ҝөстәрмәз”. (Бүтүн ҝүнаһлары бағышланар).
Имам Садиг (ә): “Аилә хәрҹинин горхусундан евләнмәјән кәс Аллаһа гаршы суи-зәнн етмишдир.”
Имам Садиг (ә): “Һәр кәс мөмини јохсуллуғуна ҝөрә алчаг сајса, Аллаһ-тәала да гијамәт ҝүнү ону халг гаршысында рүсвај едәр”.
Имам Садиг (ә): “Аллаһ-тәалаја һүсн-зәнн будур ки, Ондан башга һеч кәсә үмидин олмасын вә ҝүнаһларындан башга һеч нәдән горхмајасан”.
Имам Садиг (ә): “Башгасынын сирри үзәриндән пәрдәни ҝөтүрәнин өз евинин сирләри ашкар олар”.
Имам Садиг (ә): “Гадынларынызын пак галмасы үчүн ҝөзүнүзү халгын намусундан чәкин”.
Имам Садиг (ә): “Мөмин башгалары илә кечинир вә әсла кимсә илә дидишмир”.
Имам Садиг (ә): «Ким ағылсыз шәхсин (өзүнә гаршы рәфтарынын) әвәзини ағылсызлыгла чыхса, она гаршы (ағылсыз тәрәфиндән) едилән рәфтара разылығыны вермишдир. Чүнки ондан нүмунә ҝөтүрмүшдүр
Имам Садиг (ә) бујурмушдур: ““Сүбһаналлаһ” демәк инсанын әмәл тәрәзисинин јарысыны, “Әлһәмдулиллаһ” ону бүтүнлүклә, “Аллаһу-әкбәр” исә јерлә ҝөјүн арасыны долдурар”.
