16 iyul 2011 - 19:30

“Биз китабдан (Төвратдан) сонра Зәбурда да јер үзүнүн варисинин (һакимијјәти) јалныз Мәним салеһ бәндәләримин олаҹағыны јазмышдыг.” (Әнбија сурәси 105)

Аллаһын ады илә!

Нә гүссә-фәлакәт, нә дә ки гәм олаҹагдыр!

Ислама бүтүн јер күрәси ҹәм олаҹагдыр!

Јер үзүндә Аллаһ-тааланын јеҝанә һөҹҹәти Зәманәнин Имамымын (әҹ) тәвәллүдү мүнасибәти илә бүтүн Гуран вә Әһли-Бејт (а) ашигләрини тәбрик едирәм!

Ислам аләминдә ән мүһүм мөвзулардан бири мүсәлманларын бирлијидир. Бу мәсәлә Исламда о гәдәр мүһүмдүр ки, тарихдә ҝөрүндүјү кими Ислам Пејғәмбәринин (с) вәсијјәтинә әсасән, Хејбәр галасынын гапыларыны тәк әллә галдыран, 23 ил ислами дөјүшләрдә гәһрәманлыг ҝөстәрән вә иман сәвијјәсинә ҝөрә әзиз Пејғәмбәринмизин (с) ҹаны сајылан Әмирәлмөминин Әли (ә) мүсәлманларын бирлијинә хатир 25 ил сәбир едир. Синәси елм вә иманла долу олан белә бир Имам вә Рәһбәрдән ҹәмијјәт лазымы дәрәҹәдә истифадә едә билмир. Һәмчинин, Ислам Пејғәмбәри (с) тәрәфиндән белә бир шәхс мүсәлманлара Рәһбәр тәјин едилдији һалда, мәсҹидә ҝедиб ганунсуз хилафәтә ҝәлмиш бир кимсәнин архасында намаз гылмасынын өзү (әлбәттә, игтида етмәдән) Исламда заһири бирлијин нә гәдәр әһәмијјәтли вә зәрури олдуғуну ҝөстәрир.

Гысаҹа демәк олар ки, бәзән ихтилаф инкишафа сәбәб олса да әҝәр һәр һансы бир һәдәф үчүн гәләбә уғрунда мүбаризә апарылырса, Ислам ҹәмијјәтиндә гәләбәнин бир нечә зәрури көкләри вә әсаслары вардыр ки, ону горумаг һамы үчүн ваҹибдир. Елә буна ҝөрә дә һәр һансы саһәдә мүбаризәјә галхмыш иманлы шәхсијјәтләрин дә бу мәгамлара диггәт едиб риајәт етмәси зәрури бир мәсәләдир.

Онлардан бири, һәр бир һәрәкәт вә мүбаризәдә Аллаһы нәзәрә алыб бүтүн ишләри Аллаһ-Таалаја хатир ҝөрмәкдир. Чүнки, әҝәр мүбаризә Аллаһ-Тааланын бәјәндији хәттдән чыхыб, нәфсә вә һәва-һәвәсә табе олса, халислијини әлдән верәр вә тәбии ки, артыг мејданда халис гәләбәдән дә сөз белә ҝедә билмәз. Гуран һәр бир ишдә Аллаһ-Тааланын разылығынын мүһүм вә әсас олмасыны ачыглајыр: “Јалныз Аллаһын сөзү уҹадыр. Аллаһ јенилмәз гүввәт, һикмәт саһибидир!” (Төвбә сурәси 40).

Она ҝөрә дә бүтүн рәфтар вә сөзләримиздә һәмишә Аллаһ-Тааланы нәзәрә алыб ирәли ҝетмәлијик.

Бу мөвзуда икинҹи мәсәлә исә гәләбәдә мүбаризләрин өзләринин бирлијидир. Ола биләр сәлигә вә тактикалар фәргләнсин амма, бүтүн бунлар сәбәб олмамалыдыр ки, мүбариз инсанларын әсл бирлик вә иттифагына зәрбә дәјсин. Ән аз сијаси ҝөрүшү олан бир инсан билир ки, дүшмән дә елә буну истәјир. О ҹәһәтдән, Гуранда бу һагда охујуруг: “Һамылыгла Аллаһын ипинә (дининә, Гур’ана, Әһли-Бејтә) мөһкәм сарылын вә ајрылмајын!” (Али Имран 103). Јенә дә башга бир ајәдә охујуруг: “(Ја Пејғәмбәр!) Дини доғру-дүрүст тутун (горујуб сахлајын), онда ајрылыға дүшмәјин!" (Шура сурәси 13) Гуран ихтилаф салмаг истәјәнләри “ағылсызлар” адландырыр. Чүнки ән садә вә савадсыз инсан да билир ки, ихтилафла һеч вахт дүшмәнә галиб ҝәлмәк олмаз. Дүшмәнин илк тактикасы гаршы тәрәфин арасында ихтилаф салсын. Тәсәффүр един ки, дөјүш мејданында әсҝәрләр һүҹума кечир. Бу заман әсҝәрләр арасында кимә тәрәф атәш ачылмасында ихтлаф олсун. Бунунла да, о дәстә өзү-өзүнү мәһв едәҹәкдир. Мүбаризә мејданы ејни дөјүш мејданы кимидир. Дүшмән тәрәф, јәни, әслиндә шејтан тәрәф, иманлы вә мүбаризләри һәртәрәфли нәзарәтә алыб хырда фүрсәт ҝәзир ки, онларын бирлијини позсун. Бу арада шејтанын дәјирманына билмәјәрәкдән су төкмәк чох аҹы нәтиҹәләрә ҝәтириб чыхарар. Биз шејтаны ҝөрмүрүк анҹаг, шејтан бизи һәртәфәли ҝөрүр. Гуранда шејтанын инсана һәмләси һаггында охујуруг: “(Иблис) Деди: "Сән мәни (Адәмә сәҹдә етмәдијимә ҝөрә) аздырыб јолдан чыхартдығын үчүн мән дә Сәнин дүз јолунун үстүндә отуруб инсанлара (Сәнә ибадәт вә итаәт етмәјә) мане олаҹам! Сонра онларын јанына гаршыларындан вә архаларындан, сағларындан вә солларындан ҝәләҹәјәм вә Сән онларын әксәријјәтини шүкүр едән ҝөрмәјәҹәксән!" (Әраф сурәси, 16-17) Ајәдән мәлум олур ки, шејтан өзү дүз јолун үстүндә отуруб инсанлары әјри јола јолламагла мәшғулдур. Бу да инсанлар үчүн бөјүк сынагдыр.

Аллаһ-Таала бәзи ихтилафларын ҹавабыны Гијамәтә сахлајыр вә үстүндән кечмәји төвсијә едир: “Аллаһ бунунла (бәзи гаршыја чыхан ишләрлә) јалныз сизи сынајыр. О, Гијамәт ҝүнү ихтилафда олдуғунуз (дини) мәсәләләри сизә изаһ едәҹәкдир!” (Нәһл сурәси 92). Бәзән елә олур ки, ихтилаф истәр-истәмәз фитнә јарадыр вә Гуран бахымындан ҹәмијјәтдә фитнә јаратмаг өлүмдән дә бетәрдир. Гуранда бу һагда охујуруг: “Фитнә гәтлдән даһа шиддәтлидир.” (Бәгәрә сурәси 191) Диҝәр бир ајәдә охујруг: “(Дин наминә) фитнә салмаг исә (һарам ајда) вурушмагдан даһа бетәрдир!” (Бәгәрә сурәси 217) Нәһајәт, Аллаһ-Таала Гуранда ихтилафын ән аҹы нәтиҹәсини ачыглајыр. О да инсандан иманын, шүҹаәтин, гүдрәтин вә сәбрин арадан