Ҹабир Ибн Абдуллаһ Әнсари јүксәк рүтбәли сәһабәләрдән биридир. О, Пејғәмбәр (с) ашиги, Сејјидүш Шүһәда (ә) ашигидир. Имам Һүсејнин (ә) мүбарәк гәбрини зијарәт етмәк илк дәфә она нәсиб олдуғу үчүн ислам дүнјасында бу бөјүк ифтихардыр. Бу ифтихар исә Кәрбәла шәһидләринин 40-ҹы шәһидлик ҝүнүнә тәсадүф едир.
Өз мәшугуна говушан ашигин һекајәси нә гәдәр дә шириндир. Гызыл ҝүл кәнарында шад-хүррәм ҹәһ-ҹәһ вуран бүлбүлүн сәси неҹә дә мәлаһәтлидир. Узун һиҹрандан сонра бу вүсал сәһнәсини изләмәк неҹә дә гәлби охшајыр...
Әтијјә Овфи дејир: Ҹабир Ибн Абдуллаһ
Әнсари илә бирликдә Һүсејн Ибн Әлини (ә) зијарәт етмәк үчүн Мәдинәдән јола дүшдүк. Кәрбәлаја чатдыгда Ҹабир Фәрат чајынын кәнарында дајанды. Гүсл етди, палтарларыны дәјишди вә әтирләнди. Онун һәр бир аддымы Аллаһын зикри илә иди. Пак Һәрәмә чатдығымызда исә үзүнү мәнә тутуб деди ки, әлими гәбрин үстүнә гој.
Мән онун дедији етдим. Елә бу заман онун һушдан ҝедәрәк гәбрин үстүнә јыхылдығыны ҝөрдүм. Үзүнә су чиләдим. Өзүнә ҝәлдикдә 3 дәфә белә деди: Ја Һүсејн! Ја Һүсејн! Ја Һүсејн!
Сонра исә үзүнү мәгбәрәјә тутуб деди: Достун сәдасына ҹаваб вермирсә...
Бу сөзләри дедији заман Ҹабир өзү өз ҹавабыны верди вә деди: Ахы сән мәним ҹавабымы неҹә верәҹәксән? Гәбриндә белә башы бәдәниндән ајрыдыр.
Ондан сонра Ҹабир өз мөвласы илә данышараг Сејјидүш Шүһәда (ә) зијарәтини охумаға башлады...
Әрбәин Имам Һүсејн (ә) шәһадәтинин 40-ҹы ҝүнүнүн анымыдыр. Бу ҝүндә мөминләрин нурлу гәлби дост ҝөрүшү, алты ҝушәли Имам Һүсејн (ә) гәбринин зијарәтинә ҹан атыр. Мөминләрин әсас хүсусијјәтләрини тәјин едән али дәрәҹәли бир зијарәт.
Јери ҝәлмишкән, Әрбәин әрәфәсиндә Имам Һүсејнин (ә) пак түрбәсини хатырлајараг, онун зијарәтнамәсиндән бәзи һиссәләри бирликдә зүмзүмә едәк:
Һәгигәтән дә Имам Садигин (ә) бу сөзләри неҹә дә ҝөзәл сөјләнмишдир. Неҹә дә ләтиф, неҹә дә зәриф Имам Һүсејнин (ә) шәһадәти һагда, онун шәһадәтинин фајдалары барәдә, дүшмәнләрин хүсусијјәтләри һагда бујурур:
"... Пәрвәрдиҝара, шәһадәт верирәм ки, о, Сәнин вәлин вә вәли өвладын, сәнин сечдијиндир ки, Сәнин кәрамәтинлә дүзҝүн јолдадыр. Ону шәһадәтә лајиг ҝөрдүн, сәадәти әта етдин, пак нәсәбли сечдин вә она әзәмәт бәхш етдин, мүдафиә рәһбәрләринин рәһбәри, пејғәмбәрләр вариси, вәсијјәт етдикләрин арасында јаратдыгларын үчүн һөҹҹәт тәјин етдин. О, исә бу дәвәтдә бүтүн үзр вә бәһанәләрин јолуну бағлады, хејирхаһлыг етди. О, Сәнин бәндәләринин наданлыг вә ҹаһилликдән хилас олмасы үчүн Сәнин јолунда өз ҹаныны фәда етди. Амма онун әлејһинә әлбир олдулар. Онлар дүнјанын һијләсинә ҝәләнләрдир. Онлар өз вүҹудалрыны чох уҹуз гијмәтә сатдылар вә ахирәтләрини дәјәрсиз гијмәтлә алдандылар, бојун гачырдылар, өз еһтирасларынын учурумуна дүшдүләр. Беләликлә дә Сәнин пејғәмбәрини (с) гәзәбләндирдиләр. Чүнки онлар Сәнин фәрманына зидд вә нифаглы инсанларын ардынҹа ҝедиб онлара табе олдулар".
"Биһарул Әнвар" – 65-ҹи ҹилд, сәһ. 130. Имам Һүсејн (ә) зијарәтнамәсиндән фразалар.
