“Јусуф” сурәсини охумағын фәзиләт вә мүкафаты
İмам Садиг (ә) бујурур:
“Һәр кәс “Јусуф” сурәсини һәр ҝүн вә ја һәр ҝеҹә тилавәт етсә, Аллаһ-Тәала ону гијамәт ҝүнү Јусиф пејғәмбәрин ҝөзәллијиндә сәһнәјә ҝәтирәр. Бу шәхс гијамәт ҝүнүндә һеч бир горху һисси јашамаз вә Аллаһын сечилмиш бәндәләриндән олар.”
Имам Садиг (ә) әлавә едир ки, бу сурә Төвратда да верилмишдир. (“Мәҹмәүл-бәјан”, “Јусиф” сурәсинин башланғыҹы )
“Рәд” сурәсини охујан шәхсин фәзиләт вә мүкафаты
İмам Садиг (ә) бујурур:
“Һәр кәс мүтәмади олараг “Рәд” сурәсини тилавәт етсә, һеч вахт һәмин шәхсә шимшәк тәрәфиндән хәтәр јетмәз - һәтта о Әһли-бејтин (ә) дүшмәни олса! Әҝәр бу сурәни тилавәт едән шәхс мөмин олса, онун бүтүн аилә үзвләри вә достлары барәдә шәфаәт истәји Аллаһ тәрәфиндән гәбул олунар.” (“Сәвабул-әмал”, с. 343, һ. 384)
“Ибраһим” вә “Һиҹр” сурәсини охујан шәхсин фәзиләт вә мүкафаты
Имам Садиг (ә) бујурур:
“Һәр кәс ҹүмә ҝүнү “Ибраһим” вә “Һиҹр” сурәсини намазын биринҹи вә икинҹи рәкәтиндә бир дәфә охуса, һеч заман она јохсуллуг үз вермәз вә дәлиликдән узаг олар. Һеч заман бу шәхсә бәла назил олмаз.” (Һәмин мәнбә, һ. 385)
“Нәһл” сурәсини охујан шәхсин фәзиләт вә мүкафаты
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур:
“Һәр кәс “Нәһл” сурәсини охуса, Аллаһ-тәала бу дүнјада бәхш етдији немәтләрә ҝөрә онунла һесаб чәкмәз.” (“Мәҹмәүл-бәјан”, ҹ. 6, с. 347)
Имам Багир (ә) бујурур: “Һәр кәс һәр ај “Нәһл” сурәсини тилавәт етсә дүнајада борҹлу олмагдан вә 70 мин мүхтәлиф бәладан (бу бәлалар ичиндә ән ҝөзә ҝәлмәјәни дәлилик, ҹүзам хәстәлији вә ала төкмәкдир) узаг олар. Бу шәхсин игамәтҝаһы Әдн ҹәннәтиндә, беһиштин мәркәзиндә олар.” (“Сәвабул-әмал”, с. 245, һ. 386)
“Бәни-Исраил” сурәсини охујан шәхсин фәзиләт вә мүкафаты
İмам Садиг (ә) бујурур:
“Һәр кәс “Бәни-Исраил” сурәсини ҹүмә ҝүнү ҝеҹәләр тилавәт етсә, һәзрәт Меһди (ә) илә ҝөрүшүб, онун сәһабәләриндән олмајанадәк дүнјадан көчмәз.” (Һәмин мәнбә”, һ. 387)
“Кәһф” сурәсини охујан шәхсин фәзиләт вә мүкафаты
Һәзрәт Мәһәммәд (с) бујурур:
“Сизә 70 мин мәләјин мүшајиәти илә назил олмуш вә әзәмәти јерлә ҝөјү бүрүмүш сурәни танытдырыммы?” Әтрафындакылар “бәли” сөјләдиләр” Һәзрәт (с) бујурду: “Бу “Кәһф” сурәсидир. Һәр кәс ҹүмә ҝүнләри бу сурәни охуса, Аллаһ-Тәала ҝәлән ҹүмәјәдәк онун ҝүнаһларыны бағышлајар (рәвајәтләрә әсасән ону ҝүнаһлардан горујар) вә она бир нур бәхш едәр ки, бу нур сәмаја јајылар.” (“Мәҹмәүл-бәјан”, “Кәһф” сурәсинин башланғыҹы; Тәфсири-нүмунә”, ҹ. 13, с. 236)
Әмирәл-мөминин Әли (ә) бујурур:
“Бир кәс тапылмаз ки, “гул иннәма әнә бәшәрун мислукум” ајәсини сурәнин ахрынадәк охуја вә јатағындан Кәбә евинәдәк нур чәкилмәјә. Бу шәхс әҝәр Аллаһ евиндә олса, бир нур Бејтүл-Мүггәддәсәдәк ону мүшајиәт едәр.
Имам Садиг (ә) бујурур:
“Һәр кәс ҹүмә ҝүнү ҝеҹәләр “Кәһф” сурәсини тилавәт етсә, һәјаты шәһадәтдән савајы бир өлүмлә сонуҹланмаз. Гијамәт ҝүнү Аллаһ-Тәала ону шәһидләрлә бирликдә галдырар вә шәһидләрлә бир ҹәрҝәдә гәрар верәр.” (Һәмин мәнбә, һ. 389)
Әлбәттә ки, сурәләри дүшүнҹә илә охумаг вә онлара әмәл етмәк шәртдир!
һазырлады: Мигдад Ејвазов
Мәнбә: "Гуран вә Һәјат"
