Әлламә Тәбатәбаинин (р) һүзурунда нечә илләр дәрс охумуш мүасир елм адамларындан бири дејир: Бир дәфә Аллаһ евинин зијарәтинә ҝетмишдим. Худаһафизләшмәк үчүн Әлламәнин һүзуруна ҝедиб она дедим: Мәнә хејирли бир төвсијјә верин ки, агзугәм олсун. О, бу мүбарәк ајәни охуду: “Фәзкуруни әзкурукум”, јәни "Мәни јада салын, Мән дә сизи јада салым!" ("Бәгәрә" сурәси, ајә152) Әламә әлавә едиб деди: Аллаһы јада сал ки, Аллаһ да сәни јада салсын. Аллаһ инсаны јада салса, ону ҹаһиликдән гуртарар, әлаҹы олмајан чәтинликләр гаршысында аҹиз галмаз. Әхлаги бир мәсәләдә чәтинлијә дүшсә, ән ҝөзәл адларын (әсмаул-һүсна) саһиби олан Аллаһын сифәтинин ҹилвәсини һисс едәр (Аллаһын саһиб олдуғу ҝөзәл адлар инсанын әхлагында үзә чыхар). *** Мәрһум Әлламә, досту Ајәтуллаһ Мәрәндинин мәктубуна ҹаваб јазиб зәрфә гојду. Мәрәндинин јахынларындан биринин васитәсилә она ҝөндәрди. Бу заман о шәхс Әлламәјә мүраҹиәт едир: "Аға! Мәним үчүн дә бир сөз јаз!" Әлламә Тәбатәбаи бир парча кағыз ҝөтүрүб ҝөзәл хәтти илә јазыр: “Аллаһы унутма!” *** Һөҹҹәтүл-ислам Суһәфи дејир: Әлламәнин өмрүнүн ахырларында ондан гәлбин арам олмасы үчүн бир ҝөстәриш истәдим. Деди: "Әлини синәнин үстүнә гојуб үч-дөрд дәфә отураг һалда вә ајаг үстә, (јахуд өнҹә ајаг үстә, сонра отураг һалда, һансыны биринҹи дедији јадымда дејил) бу ајәни оху: "Әлләзинә амәну вә тәтмәиннә гулубуһум бизикриллаһ әла бизикриллаһи тәтмәиннәл-гулуб", јәни иман ҝәтирән шәхсләрин гәлбләри Аллаһы хатырламагла арам олур; билин ки, үрәкләр Аллаһын зикри илә арамлыг тапыр. ("Рәд" сурәси, ајә 28) Мән тәҹрүбәдә о зикрин тәсирни һисс етдим... *** Һәр заман устад Әмҹәддән “Гураны неҹә охумаг лазымдыр” сорушанда дејәрди: "Аллаһ кәламы охудуғуна диггәт ет!" Әлламә Тәбатәбаинин оғлу Нәҹмәтүссадат атасына истинадән дејир: "Бәшәрин үрәјиндә мәһәббәт (үлфәт, хејрхаһлыг) олмалыдыр. Үрәјиндә мәһәббәт олмајан Гураны да севмәз." *** Әлламә бујуруб: "Бизим һәр нәјимиз варса Пејғәмбәрин (с) Әһли-бетиндәндир (ә). Бизим шәхсијјәтимиз Мәһәммәд вә али Мәһәммәд (әләјһимәс-сәлам) хатиринә горунур." *** Устад Әмҹәд белә нәгл едиб: Бир шәхс Әлламәјә мүраҹиәт едиб деди: "Чох тәмәнналы (өвладындан һәддән артыг хидмәт ҝөзләјән) ата-аналарла нә едәк?" Әлламә деди: "Ата-аналарын гејбәтини етмәјин!" *** Әлламә бујуруб: “Өзүнүзлә һесаблашмаг үчүн ҝүн әрзинәдә вахт тәјин един. Бахын ҝөрүн ки, ҝүнүнүз неҹә кечиб. Таҹир (газанҹ вә зәрәрини) мәдахил вә мәхариҹини һесабладығы кими сиз дә ҝүн әрзиндә нә әлдә етдијинизи, нә данышдығынызы һесаблајын. Рәфтар вә данышыгларынызы бир-бир һесаблајын. Дүз олмајан ишләринизә ҝөрә бағышланмаг истәјин вә ону тәкрар етмәмәјә чалышын. Јахшы вә ағлын һөкмү әсасында олан әмәлләрә ҝөрә шүкүр един ки, тәдриҹән онлар сизин әхлагынызын бир һиссәсинә, характерә чеврилсин.” *** Ајәтуллаһ Һәсәнзадә Амули дејир: Әлламә Тәбатәбаинин гыса кәлмәләриндән бири бу иди: “Бизим өзүмүзү (нәфсимизи) ислаһ етмәкдән ваҹиб ишимиз јохдур.” (Әләбәттә, бу, инсанын бүтүн ишләрини, вәзифәсини унудуб бир ҝушәјә чәкиләрәк нәфси илә мүбаризә апармасы кими анлашылмамалыдыр. Әслиндә нәфси ислаһ етмәк инсанын
