Әһли Бејт (әлејһимус сәлам) -АБНА- Хәбәр Аҝентлији- Һарам јемәјин ики нөв тәсири вар: дүнја вә ахирәт тәсирләри.
а) Дүнјәви тәсирләр
1. Дуаларын гәбул олунмамасы: Рәвајәтләрдән мәлум олур ки, һарам јејәнин дуалары гәбул олунмур. Гүдси бир һәдисдә дејилир: “Јалныз һарам јејәнин дуасы мәним дәрҝаһыма јетишмәз.” Башга бир һәдисдә бујурулур: “Аллаһ һәзрәт Исаја (ә) вәһј етди ки, Бәни-Исраил залымларына де: “Бир һалда ки, һарам малдан истифадә едирсиниз, евләриниздә бүт вар, мәни чағырмајын. Анд ичмишәм ки, мәни чағыранын дуасыны гәбул едим. Һарамхорларын дуасынын гәбул етмәјим онлара ләнәт вә нифриндән ибарәтдир.” Ислам Пејғәмбәри (с) бујурур: “Бир тикә һарам јејәнин дуасы 40 ҝүн гәбул олунмаз.” Рәвајәтдә дејилир: “Һәзрәт Муса (ә) ағлар һалда әлләрини сәмаја ачыб дуа едән бир шәхс ҝөрдү. Аллаһ тәрәфиндән Мусаја вәһј олунду: “О нә гәдәр чалышса да дуасы гәбул олунмаз. Чүнки онун гарнында һарам вар...”
Бир шәхс һәзрәт Пејғәмбәрин (с) јанына ҝәлиб әрз етди: “Дуаларымын гәбул олмасыны истәјирәм.” Әзиз Пејғәмбәримиз (с) бујурду: “Једикләрин пак олсун, гарнына һарам гида дахил етмә.” Башга бир һәдисдә һәзрәт (с) бујурур: “Дуасынын гәбул олмасыны истәјән шәхс гидасыны, ҝәлир јолуну вә газанҹыны пак етсин.”
2. Салеһ әмәлләрин гәбул олунмамасы
Тәгва салеһ әмәлләрин гәбулу үчүн шәртдир. Һарамхор инсан илаһи тәгваны ајаг алтына алдығындан онун салеһ әмәлләри гәбул олунмур. Чохсајлы рәвајәтләрдә бәјан олунур ки, һарамхорун намазы, һәҹҹи, сәдәгәси гәбул дејил. Ислам Пејғәмбәри (с) бу барәдә бујурур: “Һарам јејиб ибадәт етмәк чынгыл даш үстә ев тикмәк кимидир.” Башга бир рәвајәтдә һәзрәт Пејғәмбәр (с) диҝәр сәмави китаблардан белә нәгл едир: “Һарам јејиб хејир иш ҝөрмәк хәлбирлә су дашымаг кимидир.”
Бир рәвајәтдә Ислам пејғәмбәри (с) бујурур: “Бир тикә һарам јејәнин 40 ҝеҹә намазы гәбул олмаз. Бәдәнинин һарамдан јаранан јери ода даһа чох лајигдир. Чүнки бир тикәдән дә әт јараныр.” Һәзрәт Пејғәмбәр (с) һарам тикәнин һәҹҹә тә`сирини елә шәкилдә бәјан едир ки, инсан ләрзәјә ҝәлир. Һәзрәт (с) бујурур: “Һәр кәс һарам малла һәҹҹә ҝетсә вә “ләббәјкә Аллаһуммә ләббәјкә” дејәрәк Аллаһы ешитдијини билдирсә, Аллаһ она бујурар: “Ла ләббәјкә вә ла сә`дәјкә”, јә`ни бу һәҹҹ сәнин өзүнүн олсун!”
Исламда сәдәгә ән үстүн әмәлләрдән сајылыр. Амма шәрт будур ки, инсан һалал малдан сәдәгә версин. Һарам малдан сәдәгә верән инсан һаггында Пејғәмбәр (с) бујурур: “Бир шәхс һарам газанҹ әлдә етсә Аллаһ онун сәдәгәсини гәбул етмәз, гул азад етмәјин, һәҹҹ вә үмрәсинин савабыны вермәз. Аллаһ ҝөрдүјү ишләр һәддиндә она ҝүнаһ јазар. Өлүмүндән сонра ондан галан шејләр ода доғру һәрәкәтиндә азугәси олар.”
Ағзына гојдуғун һарам бир тикә
Әлбәт ки, руһуна саласы ләкә.
Әлинлә әкдијин бу шәр тохуму
Шәксиз, савабларын гырар чохуну
Ибадәтләрини алар әлиндән,
Дин евинә долар ағры, гүссә, гәм.
Чешидли сүфрәјә узаданда әл
Јахшы дүшүн, сонра галма мәәттәл.
3. Дашгәлблилик
Ислам елмләриндә вә тәҹрүби елмләрдә сүбута јетирилмишдир ки, инсанын гәбул етдији гида тәкҹә онун бәдәнинә јох, һәм дә руһуна тә`сир ҝөстәрир. Зәһәрли гида инсан организминә мәнфи тәсир ҝөстәрдији кими һарам тикә дә инсан руһуну пуча чыхарыр. Бүтүн нијјәтләр инсан гәлбиндән гајнагланыр. Гәлб инсанын команданлыг мәркәзидир. Пак гәлб хејир ишләрә, чиркин гәлб исә һарам ишләрә сөвг едир.
Кәрбәлада имам Һүсејн (ә) Ибн Сә`д гошунуна үз тутараг бујурур: “Гарынларыныз һарамла долуб, гәлбләриниз мөһүрләниб. Вај олсун сизә, јохса инсафыныз кәсилиб, ешитмәк ҝүҹүнүз јохдур?!”
4. Төвбәнин гәбул олмамасы
Һарам малын мәнфи тә`сирләриндән бири дә төвбәнин гәбул олунмамасыдыр. “Нәһҹүл-бәлағә”дә нәгл олунур ки, бир шәхс һәзрәт Әлинин (ә) һүзурунда диггәт јетирмәдән “әстәғфируллаһ” сөјләди. Һәзрәт (ә) бујурду: “Анан әзанда отурсун, билирсәнми истиғфар нәдир? Истиғфарын алты шәрти вар...” Һәзрәт Әли (ә) истиғфарын (төвбәнин) бешинҹи шәртини белә бәјан едир: “(Бешинҹи шәрт будур ки,) һарамдан јаранмыш әтини ниҝаранчылығынла әридәсән. Белә ки, онун јеринә тәзә әт ҝәлә.”
5. Илаһи төвфигдән (јардымдан) мәһрум олмаг
Бөјүк шәхсијјәтләрдән биринин дилиндән белә нәгл олунур: Гәрибә бир һалдајдым. Ҝеҹә намазындан, намазы әввәл вахтда гылмагдан, үмумијјәтлә, ибадәт ләззәтиндән мәһрум олмушдум. Дүшүнүрдүм ки, ахы нә үчүн? Нә гәдәр ағлајырдымса, налә чәкирдимсә тә`сири олмурду. Нәһајәт, јухуда мәнә дејилди: “Һарам хурма јејән кәс ибадәтдән ләззәт алмаз.” Јухудан ојандым. Јадыма дүшдү ки, дүкандан хурма аланда хурмаларын арасында бири јетишмәмишди. Мән дүкан саһибиндән иҹазәсиз һәмин хурманы дәјишдим.”
6. Диҝәр ҝүнаһлара сөвг олмаг
Меһди Аббаси хилафәти дөврүнүн танынмыш газиси Шәрик ибн Абдуллаһ һаггында јазырлар ки, бу шәхс өнҹә тәгвалы бир фәгиһ олмушдур. Меһди Аббаси ону һәбс етдириб, сонрадан азад олмаг үчүн үч јолдан бирини сечмәји тәклиф етмишдир: ја газилик мәнсәби, ја хәлифә өвладларынын тәрбијәси, ја да хәлифәнин тәамларындан дадмаг. Шәрик хәлифәнин сон тәклифини сечмиш вә о бири тәклифләри мүнасиб сајмамышды. Хәлифә өз ашбазына ҝөстәриш верир ки, чешидли тәамлар һазырласын. Хәлифәнин сүфрәсиндән тәам дадан фәгиһ сонрадан дәјишмиш, һәм газилији, һәм дә хәлифә өвладларынын тәрбијәсини өһдәсинә ҝөтүрмүшдү.
7. Бәрәкәтсизлик
Һарам тикә малын бәрәкәтини апарыр. Имам Садиг (ә) бујурур: “Гејри-шәр`и јолла мал әлдә едән инсана тикили, су вә торпаг һаким олар. (Вар-дөвләт ону мәһв едәр)” Јә`ни бу шәхс вар-дөвләтини суја-торпаға сәрф едәр вә һеч бир фајда ҝөтүрмәз. Санки торпаға әмр олунуб ки, онун вар-дөвләтини удсун.
Диҝәр бир рәвајәтдә имам Садиг (ә) бујурур: “Чох һарам јемәк инсаны рузидән мәһрум едәр.”
Һәзрәт Әли (ә) бујурур: “Чох олар ки, бир тикә инсаны чох тикәдән мәһрум едәр.”
б) Ахирәт тәсирләри
Мүхтәлиф рәвајәтләрдә һарам јејәнә мүхтәлиф ахирәт әзаблары вә`д олунур. Онлардан бә`зиләрини нәзәрдән кечирәк:
1. Һарамхорун дахилиндә од галанмасы
Ислам Пејғәмбәри (с) бујурур: “Инсанын оғурладығы шеј гијамәт ҝүнү оддан олан бојунбағы илә бојнундан асылар. Инсан һарам јесә гәбирдән галдырылдығы вахт дахилиндә од аловланар. Бу од шө`ләләриндән һамыны горхудан сәс уҹалар. Нәһајәт, Аллаһ бәндәләр арасында һөкм верәр.”
2. Беһиштә ҝиришә гадаға
Әзиз Ислам Пејғәмбәри (с) бујурур: “Кә`б ибн Әҹрә, һарамдан јаранмыш әт һеч вахт беһиштә дахил олмаз.” Диҝәр бир рәвајәтдә һәзрәт (с) бујурур: “Әти напак олан кәс һеч вәҹһлә беһиштә дахил олмаз. (Напак әтин нә олмасы барәдә сорушулдугда һәзрәт (с) бујурур.) Елә бир әт ки, һарамдан ҹүҹәрмиш (јә’ни, јаранмыш) олсун.”
3. Ислам Пејғәмбәри (с) һарамхор инсанын әтини ода лајиг билир: “Әти һарамдан ҹүҹәрмиш кәсә од даһа чох лајигдир.”
4. Һесаб заманы пәришанлыг
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) һарам јемәји һесаб заманы гәм-гүссә сәбәби кими тәгдим едир: “Дөрд шејә севинән инсан дөрд шејә гәмләнәр... Һарам мал јемәкдән хошһал олан инсан һесаб заманы гәм-гүссәјә гәрг олар.”
5. Сират көрпүсүнүн атәшин итләри илә үзләшмә
Һәзрәт Пејғәмбәр (с) бујурур: “Сират көрпүсүндә атәшин итләр вар. Бојнунда һарам бир дирһәм олан кәсин ики ајағындан бу итләр јапышар. Белә ки, бу шәхс бир аддым ата билмәз. Нәһајәт, саваб әмәлләриндән һәмин дирһәмин саһибинә олан борҹуну гајтарар. Әҝәр гајтара билмәсә, ағыр ҝүнаһ јүкү ону ода чәкәр.”
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
