Һарун Мәккәјә ҝәлмишди. Әтрафындакылара деди ки, бу шәһәрин мәсул нүмајәндәсини чағырын ҝәлсин, мәнимлә ҝөрүшсүн. Мәккәнин ағсаггалларынын бир чоху онунла ҝөрүшмәјә ҝәлирләр. Һарун онлара деди: “Сизин шәһәриниздә нә чатышмыр?” Гоҹалар деди: “Бир јахшы газијә еһтијаҹымыз вар ки, мүбаһисәләримизә бахсын”. Һарун деди: “Өзүнүзүн таныдығы кимсә вардырмы? Ҝәтирин, мән дә һөкм верим”. Дедиләр: “Ики нәфәри таныјырыг”. Деди: “Чағырын ҝәлсинләр”.
Һарун өз көмәкчисинә дејир: “Ҝәл биз сәнинлә бир зәрҝәрлик мүбаһисәси едәк вә бу икисини тәк-тәк чағырыб, фикирләрини өјрәнәк. Ҝөрәк һансы даһа јахшы газилик едә биләр”.
Бу икисиндән бири гоҹа иди вә ону биринҹи чағырырлар. Киши ҝәлир вә Һарун она дејир: “Мән өз көмәкчимлә дава етмишәм. Сәнә данышаҹағам. Мәнимлә онун арасында гәзавәт ет”.
Гоҹа деди: “Данышын” вә сонра да Һарунун хејринә һөкм чыхарыр.
Һарун деди: “Чых бајыра”. Сонра ҹаван оланыны чағырырлар. Һарун она да бу даваны данышыр вә һөкм вермәсини истәјир.
Ҹаван дејир: “Мән һөкм верә билмәрәм”.
Һарун дејир: “Нијә?”
Ҹаван дејир: “Чүнки сизин әјниниздә алиһәзрәт ҝејими вардыр. Һәр икиниз ону чыхарыб ади палтар ҝејинин. Ондан сонра һөкм верә биләрәм”.
Һәр икиси ади палтар ҝејинди вә бир-биринин јанында әјләшди.
Ҹаван деди: “Инди даванызын мөвзусуну данышын.” Сонра Һаруна деди: “Сән залым бир инсансан вә бу Аллаһын бәндәси исә зүлм ҝөрмүшдүр”.
Һарун деди: “Чых бајыра”.
Һарун өз көмәкчисинә дејир ки, бу ҹаваны Бағдада апарын вә али мәһкәмәнин газиси тәјин един. О, чох ағыллы вә зирәк бир мөминдир.
Ҹавана дејир: “Ҝет јүкүнү топла вә сабаһ бизимлә Бағдада ҝәлирсән”.
Ҹаван деди: “Нијә Бағдад?” Деди: “Сән али мәһкәмәдә фајдалы оларсан”.
Ҹаван деди: “Ҝәлмирәм. Чүнки бу мәмләкәтин һакими залым вә динсиз бир инсандыр. Али мәһкәмәдән өз хејри үчүн истифадә етмәк истәјир. Һарун олана гәдәр мүстәгил олмајаҹагдыр. Билирәм ки, әҝәр бу иши гәбул етсәм, залымы ифша етмәјәҹәјәм, бәлкә өзүм дә бу ағаҹын бир залым будағына чевриләҹәјәм. Она ҝөрә дә јох дејирәм”.
Һарун деди: “Ҝәрәк истәјәсән. Дејәҹәјәм сәни Бағдада ҝәтирсинләр”.
Ҹаван деди: “Де, ҝәтирсинләр”.
Һарун бир әмр јазыр ки, бу шәхс али мәһкәмәнин газисидир вә сонра она өз мөһрүнү вурур, һәмин кағызы ҹавана верир.
Ҹаван кағызы алыр вә ҹибинә гојур. Һарун бир нәфәри ҝизлинҹә ону тәгиб етмәк үчүн далынҹа ҝөндәрир. Ҝөрүр ки, ҹаван Фәрат чајынын кәнарына ҝәлир вә бу кағызы парча-парча едиб, суја атыр. Сонра дејир: “Бу кағызда Һарунун хәтти вардыр, нәҹисдир. Еј балыглар! Әҝәр јесәниз Гијамәт ҝүнү Илаһи әзаба дүчар оларсыныз. Гојун су бу нәҹис кағызы апарсын”.
Сабаһысы ҝүнү иш башына ҝетмир вә Һарун дејир: “Ону ҝәтирин”. Ҝедиб, ҝөрүрләр ки, ҹаван ҝеҹә јарысы вәфат етмишдир.
Гуран бујурур ки, Шејтан гијамәт ҝүнү һеч бир инсанын ҝүнаһыны бојнуна алмајаҹагдыр. Аллаһ да буну гәбул едәҹәкдир. Шејтан дејәҹәкдир ки, “бунун мәнә аидијјәти јохдур. Мән садәҹә онлары вәсвәсә етмишәм”.
Инсан бунлары гәбул етмәјә дә биләрди.
Диггәт: Хәбәрдән истифадә етдикдә мәнбәјә истинад лазымдыр
